II SA/Bk 337/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi S. T. na pracownika N. ZOZ "T.L." w B. P. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. S. T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o podjęcie działań w sprawie braku reakcji przez pracownika Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "T. L." w B. P.- Panią M. Z.- P. na jego pismo z dnia [...].02.2012 r. Pismem z dnia [...].03.2012 r. lekarz med. Pani M. Z.- P. poinformowała tutejszy Sąd, że od 2009 r. jest lekarzem orzecznikiem w Powiatowym Zespole ds. Orzekania o Niepełnosprawności oraz, że już dwukrotnie orzekła o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności Pana S. T. Podniosła także, że NZOZ "T.L." w B. P. nie jest placówką orzekająca o stopniu niepełnosprawności oraz, że S. T. nigdy nie był jej pacjentem. Nadmieniła również, że podanie dotyczące wszczęcia postępowania odnośnie jej zachowania S. T. złożył w dniu [...].12.2009 r. w Starostwie Powiatowym i wówczas otrzymał odpowiedź od Przewodniczącego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...].12.2009 r. oraz odpowiedź od Wicestarosty z dnia [...].12.2009 r. W dniu 25 kwietnia 2012 r. wpłynęło do tutejszego Sądu pismo S. T., w którym Skarżący poinformował, że udzielona odpowiedź na "pozew" nie dotyczy stopnia orzeczenia, ale braku odpowiedzi na wystosowany faks. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu, bowiem jej przedmiot nie mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Każda wniesiona do sądu administracyjnego skarga podlega w pierwszej kolejności ocenie pod względem jej dopuszczalności tzn. czy ze względu na przedmiot zaskarżenia (akt, czynność lub zaniechanie organu) może zostać rozpoznana merytorycznie przez sąd, czy też zakwestionowane w niej akty lub czynności takiej sądowej kontroli z woli ustawodawcy nie podlegają. Skarga w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bowiem środkiem kontroli w tym sensie sformalizowanym, że może być wniesiona tylko od aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1- 7 p.p.s.a. tj. od decyzji, postanowień, aktów prawa miejscowego, aktów nadzoru, innych aktów lub czynności organów administracji dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jak również na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. może dotyczyć bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania polegającej na niewydaniu decyzji lub postanowienia. Sąd administracyjny nie jest natomiast właściwy do rozpoznawania skarg, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg podnoszących zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, a więc skarg tzw. powszechnych wymienionych w art. 227 Kpa, wniesionych na podstawie przepisów Działu VIII Kpa "Skargi i wnioski". Należy wskazać, że orzecznictwo od lat prezentuje jednolite stanowisko w tym przedmiocie, które skład orzekający w sprawie niniejszej podziela (vide postan. WSA w Białymstoku z dnia 14 sierpnia 2008 r. w sprawie sygn. akt II SA/Bk 425/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl oraz powołane tam orzecznictwo, jak również postan. NSA z dnia 01 lutego 2007 r. w sprawie sygn. akt I OSK 395/06, Lex nr 362475, postan. WSA w Lublinie z dnia 31 grudnia 2007 r. w sprawie sygn. akt III SA/Lu 586/07 Wspólnota 2008/3/47, postan. WSA w Białymstoku z dnia 10 maja 2005 r. w sprawie sygn. akt II SA/Bk 276/05, ZNSA 2005/2-3/115 oraz post. WSA w Warszawie z dnia 24 listopada 2006 r. w sprawie sygn. akt III SA/Wa 948/06, Lex nr 295005). W sprawie niniejszej S. T. wniósł skargę o podjęcie działań w sprawie braku reakcji przez pracownika N. Z. O.Z. "T.L." w B. P.- Panią M. Z. –P. na jego pismo z dnia [...].02.2012 r., z którego wynika, że ww. od listopada do grudnia 2009 r. nie reagowała na faksy Skarżącego dotyczące rozpatrzenia wniosku o stopniu niepełnosprawności. Z kolei w piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. poinformował, że udzielona odpowiedź na "pozew" nie dotyczy stopnia orzeczenia, ale braku odpowiedzi na wystosowany faks. W ocenie Sądu z pisma Skarżącego z dnia [...].02.2012 r. jednoznacznie wynika, że ww. lekarz cyt." nie reagowała na moje pisma, faksy dotyczące wypowiedzi, iż nie widzi podstaw do pozytywnego rozpatrzenia mojego wniosku o stopniu niepełnosprawności". Należy też zaznaczyć, że Pani M. Z.-P. w piśmie z dnia [...].03.2012 r. poinformowała tutejszy Sąd, że od 2009 r. jest lekarzem orzecznikiem w Powiatowym Zespole ds. Orzekania o Niepełnosprawności oraz, że już dwukrotnie orzekła o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności Pana S. T. Podniosła także, że NZOZ "T. L." w B. nie jest placówką orzekająca o stopniu niepełnosprawności oraz, że S. T. nigdy nie był jej pacjentem. Nadmieniła również, że podanie dotyczące wszczęcia postępowania odnośnie jej zachowania S.T. złożył w dniu [...].12.2009 r. w Starostwie Powiatowym i wówczas otrzymał odpowiedź od Przewodniczącego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...].12.2009 r. oraz odpowiedź od Wicestarosty z dnia [...].12.2009 r. Do przedmiotowego pisma ww. dołączyła m.in. pismo Wicestarosty B. P. z dnia [...] grudnia 2009 r., z którego wynika, że Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności umiejscowiony jest w strukturze Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie podlegającego staroście, który zapewnia obsługę administracyjną, zaś zażalenia dotyczące pracowników w pierwszej kolejności są rozpatrywane przez dyrektora, zaś na działalność jednostki przez Starostę. Zdaniem Sądu powyższe świadczy o tym, że Skarżący został poinformowany przez starostę o trybie wnoszenia skargi na pracowników Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności. Pomimo tego skargę na pracownika –Panią M. Z.-P. , S. T. złożył do tutejszego Sądu. W związku z tym, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII k.p.a., a więc związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 k.p.a.)", w przypadku skierowania takiej skargi do sądu administracyjnego musi ona być odrzucona jako niedopuszczalna (tak: B. Adamiak, J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Warszawa 2004, wyd. 6, s. 816 i nast.). Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu Z tych też względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.