II SA/Bk 39/13

PostanowienieWSA w Białymstoku2014-11-13

Skład orzekający: Mieczysław Markowski, Grażyna Gryglaszewska, Marek Leszczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy podmiot w likwidacji, który nie został jeszcze wykreślony z rejestru, posiada zdolność sądową do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawie niezwiązanej z jego majątkiem lub procesem likwidacji?
Ratio decidendi
Podmiot w likwidacji, który został rozwiązany przez sąd i którego likwidacja jest w toku, nie posiada zdolności sądowej do występowania przed sądem administracyjnym w sprawach niezwiązanych z jego majątkiem lub procesem likwidacji. Brak zdolności sądowej jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżące stowarzyszenie S.F. Z. w B. w likwidacji wniosło skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Wójta Gminy N. o umorzeniu postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na realizacji obory. Sąd administracyjny ustalił, że stowarzyszenie zostało prawomocnie rozwiązane i jest w likwidacji, a sprawa nie dotyczy jego majątku ani procesu likwidacji.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 listopada 2014 r. sprawy ze skargi S.F. Z. w B. w likwidacji na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2012 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. przyznać radcy prawnemu R.R. od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku) kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącego wykonane na zasadzie prawa pomocy.- S. F. Z. w B. w likwidacji złożyło do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2012 r. nr [...]wydane w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na realizacji obory wolnostojącej na 200 DJP we wsi I. z wniosku A. H. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona przez podmiot nieposiadajacy zdolności sądowej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej. Stosownie zaś do art. 25 § 1 p.p.s.a. zdolność sądowa to zdolność występowania przed sądem administracyjnym. Z informacji z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że skarżące S. F. Z. w B. zostało rozwiązane postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] stycznia 2012 r., sygn. akt [...]i zarządzono jego likwidację. Z urzędu Sądowi jest wiadome, że powyższe postanowienie jest prawomocne wobec oddalenia wywiedzionej od niego apelacji przez Sąd Okręgowy w B. (postanowienie z dnia [...] kwietnia 2012 r., sygn. Akt[...]). Rozwiązanie stowarzyszenia przez sąd oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności. W okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło (art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach, Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 855 ze zm.; P. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz, Kraków 2000, s. 77; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 263/12, z dnia 12 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 600/12 i z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1086/12). W konsekwencji likwidator, który przeprowadza likwidację stowarzyszenia, nie działa w jego imieniu, ale w imieniu własnym, wypełniając pewną funkcję publiczną jako osoba zaufania publicznego, a jego działalność rozciąga się jedynie na sprawy majątkowe, a nie na statutową działalność rozwiązanego stowarzyszenia. W przedmiotowej sprawie S. F. Z. w B. w likwidacji wniosło skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...]o umorzeniu postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na realizacji obory wolnostojącej na 200 DJP we wsi I. z wniosku A. H. Sprawa ta nie dotyczyła zatem majątku likwidowanego Stowarzyszenia i nie jest związana z procesem jego likwidacji. W konsekwencji tego Stowarzyszenie nie posiada zdolności sądowej i nie może być stroną postępowania w niniejszej sprawie. Skarga wniesiona przez Stowarzyszenie nie mogła zatem wywołać zamierzonego skutku w postaci jej merytorycznego rozpoznania przez tutejszy Sąd. Brak zdolności sądowej jest w tym przypadku brakiem nieusuwalnym. Przyjęcie skargi do rozpoznania w takiej sytuacji skutkowałoby nieważnością postępowania, stosownie do treści art. 183 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Brak zdolności sądowej S. F. Z. w B. w likwidacji został również uznany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 4 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1067/12, z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1086/12, z dnia 15 stycznia 2013 r. sygn. akt II OSK 3065/12, z dnia 16 maja 2013 r., sygn. akt II OZ 367/13 oraz z dnia 5 września 2013 r. sygn. akt II OZ 710/13 orzeczenia dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe na mocy art. 58 § 1 pkt 5 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O wysokości kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, przyznanych ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu, Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 250 p.p.s.a. oraz przepisów § 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" i pkt 2 lit. "b" w zw. z pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło