II SA/Bk 480/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 01 października 2009 r. sprawy ze skargi T. S. - P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków - oddala skargę.- Zaskarżoną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] uchylono w całości decyzję Starosty S. z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] orzekającą o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie zmiany zapisu powierzchni działki nr a z 0,5949 ha na 0,6046 ha w ewidencji gruntów i budynków m. S. i orzeczono o odmowie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków m. S. polegającej na zmianie powierzchni działki nr a z dotychczasowej 0,5949 ha na 0,6046 ha. U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia. Pismem z dnia 29 stycznia 2008 r. T. S. – P. wystąpiła do Starosty S. z wnioskiem o dokonanie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków w odniesieniu do działki nr a położonej w S., polegającej na przywróceniu powierzchni tej działki na 0,6046 ha zgodnie z aktem notarialnym Rep. A Nr [...] i księgą wieczysta nr [...]. Wnioskodawczyni podała, iż w wyniku prowadzonej modernizacji ewidencji gruntów m. S. jej nieruchomość została pomniejszona o 97 m². O powyższej modernizacji nie mogła wiedzieć ani być powiadomiona, ponieważ nikt z rodziny nie mieszka w S. Po rozpatrzeniu sprawy Starosta S. decyzją z dnia [...] maja 2008 r. Nr [...] wprowadził z urzędu zmianę w operacie ewidencji gruntów obrębu m. S., polegającą na zmianie powierzchni ewidencyjnej działki nr a z 0,6046 ha na 0,5995 ha wraz ze zmianą powierzchni konturów klasyfikacyjnych. Na skutek odwołania wniesionego przez T. S. – P., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] uchylił w całości zaskarżone rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Starosta S. decyzją z dnia [...] września 2008 r. Nr [...] orzekł o wprowadzeniu zmiany w operacie ewidencji gruntów obrębu m. S., polegającej na zmianie powierzchni ewidencyjnej działki nr a z 0,6046 ha na 0,5995 ha wraz ze zmianą powierzchni konturów klasyfikacyjnych. Po rozpatrzeniu odwołania T. S. – P., organ wyższego stopnia decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W następstwie ponownego rozpatrzenia sprawy, organ I instancji decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zmiany zapisu powierzchni działki nr a z 0,5949 ha na 0,6046 ha w ewidencji gruntów i budynków m. S. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem T. S. – P. złożyła odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B., wnosząc o przywrócenie powierzchni działki nr a na 0,6046 ha, tj. zgodnie z zapisem w akcie notarialnym Rep. A Nr [...] i księdze wieczystej nr [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] uchylił w całości powyższe rozstrzygnięcie i odmówił wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta S. polegającej na zmianie powierzchni działki nr a, stanowiącej własność T. S. – P., z dotychczasowej 0,5949 ha na 0,6046 ha. W uzasadnieniu organ podkreślił, iż zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy z 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) – zwanej dalej ustawą, ewidencja gruntów i budynków (kataster nieruchomości) jest jednolitym dla kraju i systematycznie aktualizowanym zbiorem informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Wydane z upoważnienia cytowanej ustawy rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 marca 2001 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 454) w § 44 ust. 2 stanowi, iż "do zadań Starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy: utrzymywanie w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi." Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy wskazano, iż na podstawie przepisów art. 24a w/w ustawy, w latach 2005 - 2007 na terenie miasta S. została przeprowadzona kompleksowa modernizacja ewidencji gruntów oraz założenia ewidencji budynków i lokali. Stosownie do art. 24a ust. 8 ustawy w Dzienniku Urzędowym Województwa Podlaskiego Nr 14 z dnia 16 stycznia 2007 r. została ogłoszona informacja Starosty Sokólskiego z dnia 10 stycznia 2007 r., że projekt operatu opisowo - kartograficznego dotyczący modernizacji ewidencji gruntów, budynków i lokali miasta Sokółka w zakresie założenia ewidencji budynków i lokali oraz mapy numerycznej miasta Sokółka, stał się z dniem 14 grudnia 2006 r. operatem ewidencji gruntów i budynków. Podczas w/w modernizacji ewidencji gruntów w wyniku obliczenia powierzchni działki nr a metodą analityczną, z wykorzystaniem danych archiwalnych, na podstawie współrzędnych punktów granicznych powierzchnia omawianej działki otrzymała wielkość 0,5949 ha. Odnośne wyjaśnienia przyczyny zmiany powierzchni przedmiotowej działki wyjaśniono, iż w roku 1960 zostały podzielone grunty należące do W. B. Projekt podziału byłej działki nr b został zatwierdzony orzeczeniem Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. z dnia [...] maja 1960 r. Nr [...]. W powyższym postępowaniu wyodrębniono między innymi działkę nr c o powierzchni 6000 m². Na mocy aktu notarialnego rep. A nr [...] z dnia 9 lipca 1960 r. J. S. córka A. i S. nabyła od W. B. własność działki nr c o obszarze 60 arów. Następnie w roku 1978 w obrębie miasto S. dokonano odnowienia operatu ewidencji gruntów. W wyniku powyższego działka nr c otrzymała nr a i powierzchnię 6046 m². W postępowaniu tym przy obliczeniu powierzchni działki nr a popełniono jednak błąd techniczny, polegający na niewłaściwym ustaleniu położenia punktu granicznego nr 80004, w konsekwencji czego cześć drogi oznaczonej jako działka nr d została włączona w skład działki nr a. Organ podkreślił, iż na mapie ewidencji gruntów miasta S. granice działki nr a zostały wykazane prawidłowo, tzn. bez włączenia części drogi oznaczonej jako działka nr d w skład działki nr a. Dalej wskazano, iż na mocy aktu notarialnego Rep A nr [...] z dnia 14 lipca 1995 r. T. S. – P. nabyła od swojej matki J. S. umową darowizny własność działki nr a o powierzchni 6046 m². Na dokumencie zatytułowanym opis i mapa datowanym na dzień 19 kwietnia 1995 r., który posłużył do zawarcia tego aktu notarialnego, granice działki nr a zostały wykazane prawidłowo. Sąd Rejonowy w S. IV Wydział Ksiąg Wieczystych postanowieniem z dnia 23 października 1995 r. sygn. akt Dz. Kw. [...] założył księgę wieczystą Kw. Nr [...] na działkę nr a o powierzchni 6046 m². W trakcie przeprowadzonej w latach 2005 - 2007 kompleksowej modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków miasta S. zorientowano się o popełnionym w roku 1978 błędzie w obliczeniu powierzchni przedmiotowej działki. Obliczona na podstawie danych archiwalnych powierzchnia działki nr a wyniosła 5949 m². Taka też powierzchnia została wykazana w wypisie rejestru gruntów datowanym na dzień 13 grudnia 2007 r., który otrzymała wnioskodawczyni. W świetle zatem art. 24a ust. 8 ustawy powierzchnia działki nr a wynosząca 5949 m² jest prawnie obowiązująca. Końcowo organ podniósł, iż zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy osoby zgłaszające zmiany danych objętych ewidencją gruntów na żądanie starosty są obowiązane dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian. W realiach niniejszej sprawy, odwołująca żąda przywrócenia w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta S. powierzchni działki nr a zgodnie z zapisem zawartym w akcie notarialnym Rep. A Nr [...] z dnia 14 lipca 1995 r. na mocy, którego umową darowizny nabyła ona od swojej matki J. S. prawo własności przedmiotowej działki oraz postanowieniem Sądu Rejonowego w S. IV Wydział Ksiąg Wieczystych z dnia 23 października 1995 r. sygn. akt Dz. Kw. [...] o założeniu księgi wieczystej Kw. Nr [...] na przedmiotową działkę. A więc w oparciu o dokumenty sporządzone kilkanaście lat wcześniej niż kwestionowany wpis w ewidencji gruntów. Tymczasem zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2003 r. sygn. akt II SA 1478/01 LEX 156384 - w art. 22 ust 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne chodzi o takie dokumenty, które zostały sporządzone już po wprowadzeniu do ewidencji gruntów kwestionowanych danych. Zdaniem organu II instancji, w rozpatrywanej sprawie nie zaistniała też jakakolwiek przyczyna do orzekania, że prowadzone postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe. W świetle art. 24a ust 12 ustawy wnioskodawczyni przysługuje ustawowe prawo zgłaszania zarzutów do danych objętych ewidencją gruntów i budynków, po upływie terminu 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8. Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska Starosty, iż skoro obowiązujące przepisy prawo geodezyjnego i kartograficznego uniemożliwiają skuteczne rozstrzygniecie sprawy zmiany powierzchni działki nr a położonej w S. w postępowaniu administracyjnym, wszczęte postępowanie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu. Przepisy Rozdziału 6 zatytułowanego Rozgraniczanie nieruchomości - art. 29 i dalsze nie wykluczają możliwości ustalenia przebiegu granic nieruchomości w sposób odmienny od dotychczas wykazanych w ewidencji gruntów i w konsekwencji wydanych prawomocnych decyzji administracyjnych o rozgraniczeniu nieruchomości, możliwości dokonywania w operacie ewidencji gruntów i budynków zmian powierzchni działek. W ocenie organu w rozpatrywanej sprawie bezzasadne jest żądanie strony. Natomiast bezzasadność żądania strony musi być wykazana w decyzji załatwiającej sprawę, co do jej istoty, a nie prowadzić do umorzenia postępowania, gdyż będzie to niezgodne z prawem uchylanie się od merytorycznego rozpoznania sprawy. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem T. S. – P. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wnosząc o jego uchylenie. Podała, iż jest właścicielką nieruchomości niezabudowanej w S., zapisanej w księdze wieczystej Kw [...], którą to nieruchomość nabyła na podstawie umowy darowizny z dnia 15 lipca 1995 r., sporządzonej w formie aktu notarialnego. Powierzchnia nabytej działki oznaczonej nr geod. a na dzień zawarcia umowy, zgodnie z rejestrem gruntów wynosiła 0,6046 ha. Pismem z dnia 3 stycznia 2008 r. Starosta S. poinformował ją, że zgodnie z prawem powierzchnia jej działki wynosi obecnie 0,5949 ha. Z powyższego wynika, iż powierzchnia jej działki na przestrzeni 10 lat zmniejszyła się o 97 m². W tej sytuacji w styczniu 2008 r. złożyła wniosek o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków w oparciu o art. 24a ust. 12 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, który stanowi, że zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Jednakże do dnia wniesienia niniejszej skargi jej wniosek nie został rozpatrzony zgodnie z prawem. Skarżona decyzja nie wskazuje żadnego przepisu prawa materialnego, który stanowiłby podstawę odmowy zmiany danych. Nadto skarżąca podniosła, iż nie zgadza się z twierdzeniem organu, jakoby postępowanie rozgraniczające było tym postępowaniem, w którym mogłaby dokonać wnioskowanych zmian. Przedmiotowe ustalenie stanowi o całkowitym zignorowaniu podstawy prawnej jej wniosku o zmianę danych w ewidencji. W dalszej części uzasadnienia skarżąca zwróciła uwagę na błędy zarówno proceduralne, jak i merytoryczne popełnione przez organy I i II instancji przy rozpoznawaniu jej wniosku. Końcowo podkreśliła, iż na mapach geodezyjnych z 1978 r. i 2007 r. granice jej działki nr a nie uległy zmianie. Zmianie uległa natomiast jej powierzchnia. Reasumując zarzuciła organom administracji publicznej naruszenie art. 6, 7 i 8 kpa oraz art. 24a ust. 12 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, to jest jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej, i oceny tej dokonuje w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Sąd nie posiada natomiast uprawnień do oceny słuszności, czy też celowości skarżonej decyzji, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd orzeka w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Oznacza to, że sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nawet wówczas, gdy dany zarzut nie zostanie podniesiony w skardze. Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku nie dopatrzył się, aby w zaskarżonej decyzji zostały naruszone przepisy prawa obowiązujące w chwili jego wydawania. Przeciwnie uznać należy, iż organ odwoławczy prawidłowo ustalił stan faktyczny zaistniały w niniejszej sprawie oraz właściwie zastosował i zinterpretował przepisy prawa obowiązujące w chwili wydawania skarżonej decyzji. Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) – zwanej dalej ustawą, celem ewidencji gruntów i budynków jest stworzenie jednolitego dla kraju i systematycznie aktualizowanego zbioru informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Wedle § 44 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 marca 2001 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 454) – zwanego rozporządzeniem, utrzymywanie w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi należy do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji. W tym miejscu podnieść należy, iż problematyka dotycząca wprowadzania zmian w ewidencji gruntów była przedmiotem licznych orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z orzeczeń tych ponad wszelką wątpliwość wynika, iż zapisy w ewidencji gruntów mają charakter wyłącznie techniczno – deklaratoryjny a nie konstytutywny, co oznacza, iż nie kształtują nowego stanu prawnego nieruchomości, a organy ewidencyjne rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu lub budynku. Stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich, czy uprawnień do władania nieruchomością (tak: wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 marca 2008 r., IV SA/Wa 94/08, Lex 477578; wyrok WSA w Lublinie z dnia 18 października 2007 r., II SA/Lu 616/07, Lex 384131; wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2007 r., IV SA/Wa 302/07, Lex 362485; wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 1998 r., II SA 258/98, Lex 41288; wyrok NSA z dnia 20 sierpnia 1988 r. II SA 766/98, Lex 82005). Podkreślić również należy, iż ujawniony w ewidencji gruntów stan prawny musi być oparty na odpowiednich dokumentach (prawomocnych orzeczeniach sądowych, ostatecznych decyzjach administracyjnych, czynnościach prawnych dokonywanych w formie aktów notarialnych, spisanych umowach i ugodach w postępowaniu sądowym i administracyjnym lub innych dokumentach posiadających moc dowodową dla ustalenia prawa własności). Stosownie do art. 22 ust. 3 ustawy dokonanie zmian w operacie ewidencyjnym możliwe jest poprzez udokumentowanie przez osobę zainteresowaną rozbieżności pomiędzy danymi zawartymi w ewidencji gruntów a danymi wynikającymi z przedłożonych dokumentów. Przy czym jak wynika z utrwalonej już linii orzecznictwa sądowoadministracyjnego "w art. 22 ust 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne chodzi o takie dokumenty, które zostały sporządzone już po wprowadzeniu do ewidencji gruntów kwestionowanych danych" (vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 czerwca 2006 r., IV SA/Wa 721/06, Lex 23593; wyrok NSA z dnia 10 lutego 2003 r., II SA 1478/01 Lex 156384). W konkretnej sprawie T. S. – P. wniosła o dokonanie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków m. S. w odniesieniu do działki nr a, polegającej na przywróceniu powierzchni tej działki na 0,6046 ha, tj. zgodnie z aktem notarialnym Rep. A Nr [...] z dnia 14 lipca 1995 r., na mocy którego umową darowizny nabyła od swojej matki J. S. prawo własności przedmiotowej działki oraz postanowieniem Sądu Rejonowego w S. IV Wydział Ksiąg Wieczystych z dnia [...] października 1995 r. sygn. akt Dz. Kw. [...] o założeniu księgi wieczystej Kw. Nr [...] na przedmiotową działkę. Tymczasem jak wynika z ustaleń organu odwoławczego na terenie miasta S. w latach 2005 - 2007 miała miejsce kompleksowa modernizacja ewidencji gruntów oraz założenia ewidencji budynków i lokali. Projekt operatu oraz mapy numerycznej miasta S. z dniem 14 grudnia 2006 r. stał się operatem ewidencji gruntów i budynków, o czym ogłoszono w Dzienniku Urzędowym Województwa Podlaskiego Nr 14 z dnia 16 stycznia 2007 r. Podczas w/w modernizacji w wyniku obliczenia powierzchni działki nr a otrzymała ona wielkość 0,5949 ha. Organ wyjaśnił ponadto przyczyny zmiany powierzchni przedmiotowej działki. Wskazał, iż w roku 1960 dokonano podziału gruntów należących do W. B. Projekt podziału byłej działki nr b został zatwierdzony orzeczeniem Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. z dnia [...] maja 1960 r. Nr [...]. W powyższym postępowaniu wyodrębniono między innymi działkę nr c o powierzchni 6000 m², którą to nieruchomość na mocy aktu notarialnego rep. A nr [...] z dnia 9 lipca 1960 r. nabyła od W. B. J. S. Następnie organ podał, iż w roku 1978 w obrębie miasto S. dokonano odnowienia operatu ewidencji gruntów. W wyniku powyższego działka nr c otrzymała nr a i powierzchnię 6046 m². W postępowaniu tym przy obliczeniu powierzchni działki nr a popełniono jednakże błąd techniczny, polegający na niewłaściwym ustaleniu położenia punktu granicznego nr 80004, w konsekwencji czego cześć drogi oznaczonej jako działka nr d została włączona w skład działki nr a. Na mapie ewidencji gruntów miasta S. granice działki nr a zostały jednak wykazane prawidłowo, tzn. bez włączenia części drogi oznaczonej jako działka nr d w skład działki nr a. Dalej organ ustalił, iż na mocy aktu notarialnego Rep A nr [...] z dnia 14 lipca 1995 r. T. S. – P. nabyła od swojej matki J. S. umową darowizny własność działki nr a o powierzchni 6046 m² Na dokumencie zatytułowanym opis i mapa z dnia 19 kwietnia 1995 r., który posłużył do zawarcia tego aktu notarialnego, granice działki nr a zostały wykazane prawidłowo. Sąd Rejonowy w S. IV Wydział Ksiąg Wieczystych postanowieniem z dnia 23 października 1995 r. Sygn. akt Dz. Kw. [...] założył księgę wieczystą Kw. Nr [...] na działkę nr a o powierzchni 6046 m². W trakcie przeprowadzonej w latach 2005 - 2007 kompleksowej modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków miasta S. zorientowano się o popełnionym w roku 1978 błędzie w obliczeniu powierzchni przedmiotowej działki. Obliczona na podstawie danych archiwalnych powierzchnia działki nr a wyniosła 5949 m². Taka też powierzchnia została wykazana w wypisie rejestru gruntów datowanym na dzień 13 grudnia 2007 r. i uznać należy ją za prawnie obowiązującą. W ocenie Sądu powyższe ustalenia znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym i jako takie nie budzą wątpliwości, nie są też co do zasady kwestionowane przez stronę. Mając na względzie powyższe uznać należy zdaniem Sądu, iż żądanie skarżącej polegające na: przywróceniu w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta S. powierzchni działki nr a zgodnie z zapisami aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia 14 lipca 1995 r. oraz postanowienia Sądu Rejonowego w S. IV Wydział Ksiąg Wieczystych z dnia [...] października 1995 r. o założeniu księgi wieczystej na przedmiotową działkę, nie mogło zostać uwzględnione, czemu organ odwoławczy prawidłowo dał wyraz w skarżonej decyzji. Powyższe dokumenty nie mogą bowiem stanowić podstawy dokonania wnioskowanych przez skarżącą zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków m. S. Jak trafnie wskazał organ odwoławczy zostały one sporządzone kilkanaście lat wcześniej niż kwestionowany wpis w ewidencji gruntów. Przyjąć zatem należy za organem odwoławczym, iż w konkretnym przypadku wyżej wymienione akty prawne nie są dokumentami w rozumieniu art. 22 ust 3 ustawy w oparciu, o które można dokonać zmian w ewidencji gruntów i budynków. W okolicznościach niniejszej sprawy podzielić należy pogląd organu odwoławczego, iż w istocie sprawa niniejsza dotyczy ustalenia zasięgu własności działki nr a nabytej przez skarżącą mocą aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia 14 lipca 1995 r. Stąd z uwagi na fakt, iż przedmiotowa sprawa dotyczy zmiany powierzchni działek, przy jej rozpatrywaniu nie sposób pominąć orzecznictwa sadów dotyczącego tego zagadnienia. W wyroku z dnia 13 maja 1999 r. sygn. akt II SA 566/99 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż "zmiana granic i powierzchni działek dotyczy stanów własnościowych. Kwestie własnościowe rozstrzygają sądy powszechne. Tylko w zakresie określonym w art. 29 i nast. ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne rozgraniczenie nieruchomości może być dokonane w trybie administracyjnym, a strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy w decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości może żądać przekazania sprawy sądowi. Nie można natomiast dokonywać żadnych zmian własnościowych a należą do nich zmiany granicy i powierzchni działek poprzez samoistne zmiany w ewidencji gruntów." Z wyżej wskazanych powodów zaskarżonej decyzji nie można czynić zarzutu naruszenia prawa materialnego. W rozpatrywanej sprawie jak słusznie podniósł organ odwoławczy nie zaistniała też jakakolwiek przyczyna do orzekania, że prowadzone postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe. Argumentacja przedstawiona w tym względzie przez organ nie budzi zastrzeżeń. W niniejszej sprawy nie uchybiono również przepisom prawa procesowego. Wbrew twierdzeniom skarżącej wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia. Ocena ta nie nosi zaś cech dowolności (art. 80 kpa). Zgodnie zaś z art. 107 kpa w decyzji zawarto podstawowe jej elementy, wskazano także uzasadnienie faktyczne i prawne. W szczególności uzasadniono stanowisko organu, wyjaśniono podstawy prawne decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Mając powyższe na względzie zaskarżona decyzja odpowiada prawu, dlatego też skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), o czym orzeczono jak na wstępie.-