II SA/Bk 486/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. T. T. i B. T. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Kwestionowana w sprawie niniejszej decyzja została wydana na skutek wyroku WSA w Białymstoku z dnia 7 czerwca 2011 r. (II SA/Bk 32/11), którym uchylono decyzję Wojewody P. z dnia [...] listopada 2010 r. oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Starosty Ł. z dnia [...] września 2010 r., na podstawie której zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przyłącza wodociągowego i kanalizacji sanitarnej na działce nr geod. [...] położonej przy ul. P. w N. W uprzednim postępowaniu sądowym również złożony był wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. odmówiono wstrzymania zaskarżonej decyzji z taką argumentacją, że nie podano żadnego uzasadnienia wniosku a jedynie argumenty podważające legalność zaskarżonej decyzji. Nadto podano, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, z tego powodu że to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego (ewentualny nakaz rozbiórki oraz koszty z tym związane), w razie gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona. Dlatego wstrzymanie realizacji inwestycji również z uwagi na interes inwestora nie znajduje uzasadnienia. W przedmiotowej sprawie zaskarżoną decyzją Wojewoda P. ponownie utrzymał w mocy decyzję Starosty Ł. wydaną w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przyłącza wodociągowego i kanalizacji sanitarnej na działce nr geoid. [...] przy ul. P. w N. Skarżący wraz ze skargą na tę decyzję złożyli wniosek o jej wstrzymanie. W uzasadnieniu wniosku podano, że dalsze prace narażają zarówno inwestora jak i skarżących na zagrożenie. Zdaniem skarżących obecnie wykonana część budynku, aby dostosować ją do właściwych warunków powinna zostać rozebrana. Nie dokonanie rozbiórki będzie powodować dalsze zagrożenie pożarowe, zarówno dla skarżących jak i pozostałych sąsiadów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania decyzji jest wyjątkiem od ogólnej zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. nr 2012, poz. 270), zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd ma zatem możliwość, ale nie obowiązek wydania takiego postanowienia. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości zaskarżonej decyzji. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie analizuje zatem wszelkich skutków jej wykonania, a jedynie rozważa, czy wykonanie decyzji przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego po ewentualnym jej uchyleniu. Zgodnie z ustalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, to wnioskodawca jest zobowiązany wskazać na niebezpieczeństwo wystąpienia szkody i wykazać, że szkoda która powstanie na skutek wykonania decyzji, będzie znaczna, a skutki jakie wywoła wykonanie decyzji trudne do odwrócenia. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane i na podstawie akt sprawy, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia (vide: postanowienie NSA z 26 lipca 2006 r., II FZ 452/2006, LexPolonica nr 418133, postanowienie WSA w Łodzi z 17 października 2007 r., I SA/Łd 1132/2007, LexPolonica 1793221). Oceniając argumentację przytoczoną we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzez pryzmat powyższych rozważań, stwierdzić należy, że skarżący nie wykazali jego zasadności. W ocenie Sądu strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie decyzji objętej wnioskiem wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Lektura skargi uzasadnia stwierdzenie, że skarżący również i tym razem skupili się na wykazaniu zasadności zarzutów merytorycznych, które winny skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, wywodząc m.in., że dokumentacja techniczna nie wyjaśnia w jaki sposób ma zostać wykonany odrębny fundament oraz konstrukcja żelbetowa (słupy), do której ma być zamocowana ściana oddzielenia przeciwpożarowego a także w jaki sposób ma być wykonana ta ściana aby właściwe spełniała swoją funkcję. I wprawdzie rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd bierze pod rozwagę również te okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego, gdyż opiera się na materiale dowodowym pozwalającym zająć stanowisko w sprawie (vide: postanowienie NSA z 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, publ. OSS 2005/3/72), niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Zaznaczyć należy, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lipca 2004 r., sygn. FZ 163/04, niepubl.). Niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 ustawy to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (vide: postanowienie NSA z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05 niepubl.). Ponadto podzielić należy stanowisko Sądu zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia 17 marca 2011 r. wydanego w sprawie II SA/Bk 32/11 zgodnie z którym wstrzymanie realizacji inwestycji również z uwagi na interes inwestora nie znajduje uzasadnienia. To inwestor bowiem ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w przypadku uwzględnienia skargi. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd nie uwzględnił wniosku na podstawie art. 61 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.