II SA/Bk 524/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Marta Joanna Czubkowska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 maja 2025 r. sprawy ze skargi G. P. na postanowienie Podlaskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Białymstoku z 22 stycznia 2025 r. nr 3/P-II/E/2025 w przedmiocie zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego niepieniężnego polegającego na poddaniu obowiązkowym szczepieniom ochronnym p o s t a n a w i a odrzucić skargę Skarżący – G. P. złożył do sądu administracyjnego skargę na postanowienie Podlaskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Białymstoku z 22 stycznia 2025 r. nr 3/P-II/E/2025 utrzymujące w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Białymstoku z 12 grudnia 2024 r. EP/80/T/2023 wydane w przedmiocie oddalenia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej w oparciu o tytuł wykonawczy z 11 sierpnia 2023 r. nr EP/80/T/2023. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarżący nie jest stroną przedmiotowego postępowania i w związku z tym nie było wydane w stosunku do niego postanowienie o ww. numerze. Skarżący był stroną postępowania zakończonego decyzją o nr 4/P-II/E/2025. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Skarżący, o którym mowa w pierwszym zdaniu art. 50 § 1 P.p.s.a., musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi. Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest postanowienie Podlaskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Białymstoku z 22 stycznia 2025 r. nr 3/P-II/E/2025 w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutu do prowadzonego postępowania egzekucyjnego dotyczącego uchylania się od obowiązku szczepień ochronnych dziecka. Z treści postanowienia oraz z akt administracyjnych wynika jednoznacznie, że stroną tego postępowania i adresatem postanowienia organu był J. P. W świetle powyższego, jedynym podmiotem mającym interes prawny w zaskarżeniu postanowienia organu w rozpoznawanej sprawie jest J. P. Wskazać należy, że J. P. złożona do sądu administracyjnego skargę na to postanowienie (skarga jest zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Bk 519/25). W tym stanie rzeczy, skoro skarżący G. P. nie był adresatem zaskarżonego postanowienia ani nie był stroną postępowania zakończonego tym postanowieniem, należało uznać, że skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego. Sąd marginalnie wskazuje, że G. P. jest adresatem decyzji o nr 3/P-II/E/2025. Skarżący oprócz skargi niniejszej złożył do sądu administracyjnego także skargę na decyzję nr 3/P-II/E/2025. Skarga jest zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Bk 837/25. Stąd nie można przyjąć w sprawie niniejszej, że nr decyzji został oznaczony przez skarżącego omyłkowo. W konsekwencji skargę wniesioną przez G. P. w sprawie niniejszej należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 50 § 1 P.p.s.a.