II SA/Bk 54/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk (spr.), po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lutego 2026 r. sprawy ze skargi J. Spółka komandytowa w B. na pismo Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia 19 listopada 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego zmianą zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej J. Spółka komandytowa w B. kwotę 200 zł (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Spółka J. Spółka Komandytowa w B. (dalej: "Spółka") wywiodła do tut. Sądu Administracyjnego skargę na pismo Prezydenta Białegostoku z dnia 19 listopada 2025r. stanowiące odmowę uzgodnienia możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego zmianą zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego ul. [...] w Białymstoku, polegającą na budowie dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych ("J" i "F") z garażami podziemnymi, miejscami postojowymi naziemnymi, murami oporowymi wraz z zagospodarowaniem terenu i niezbędną infrastrukturą techniczną, wskazując, że jest to akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024, poz. 935, dalej: "p.p.s.a."). Z uzasadnienia skargi wynika, że w dniu 24 kwietnia 2024 r. Spółka złożyła wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego "J" z garażami podziemnymi, miejscami postojowymi naziemnymi, murami oporowymi wraz z zagospodarowaniem terenu i niezbędną infrastrukturą techniczną na działkach o nr ew. gr. [...], [...], [...] oraz częściach działek [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...] i zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu budynku "F" na części działek o nr ew. gr.: [...], [...], działkach o nr ewid. gr.: [...], [...], [...] przy ul. [...], [...] w Białymstoku. Prezydent Białegostoku postanowieniem z dnia 19 czerwca 2024 r., na mocy art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, zobowiązał Spółkę do usunięcia nieprawidłowości przedłożonej dokumentacji projektowej m.in. poprzez przedłożenie uzgodnienia zarządcy drogi w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego zmianą zagospodarowania terenu działek objętych inwestycją, przylegających do pasa drogowego, zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889, dalej: "u.d.p"). W dniu 14 sierpnia 2025r. Spółka zwróciła się Prezydenta Miasta Białegostoku będącego zarządcą drogi o uzgodnienie projektowanej zmiany zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego drogi publicznej ul. [...]. w trybie art. 35 ust. 3 u.d.p., załączając projekt zagospodarowania terenu. Organ pismem z dnia 28 sierpnia 2025r., powołując się na art. 36 § 1 k.p.a. poinformował, iż sprawa dotycząca uzgodnienia zmiany zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego ul. [...] projektowanej inwestycji nie może zostać załatwiona w terminie przewidzianym w art. 35 § 3 k.p.a. ze względu na procedury związane z przygotowaniem i podpisaniem porozumienia związanego z dostosowaniem układu drogowego w celu prawidłowej obsługi komunikacyjnej planowanej inwestycji. Analogiczne pisma organ wystosował w 7 października 2025r. i 14 listopada 2025r., zakreślając ostatecznie termin załatwienia sprawy do dnia 14 grudnia 2025r. Ostatecznie w związku z tym, że Spółka nie odniosła się do zakresu proponowanego porozumienia, nie przekazała swoich uwag i wniosków w wyznaczonym terminie, Prezydent Miasta Białegostoku pismem z dnia 19 listopada 2025r. odmówił uzgodnienia możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego zmianą zagospodarowania terenu inwestycji polegającej na budowie projektowanych budynków mieszkalnych wielorodzinnych. Spółka wywiodła skargę na to pismo – kwalifikując je jako akt z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W ocenie Spółki Prezydent Miasta Białegostoku po pierwsze, nie miał możliwości żądania od Inwestora ponownego uzgodnienia na podstawie art. 35 ust. 3 u.d.p. na etapie postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Po drugie, za brakiem potrzeby przedłożenia przedmiotowego uzgodnienia z art. 35 ust. 3 u.d.p. przemawia fakt, że organ, tj. Prezydenta Miasta Białegostoku jest właściwy zarówno do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, jak również do jej uzgodnienia, a zatem domaganie się od Inwestora dostarczenia takiego uzgodnienia jest prawnie nieuzasadnione. Takie uzgodnienie, zdaniem Spółki, powinno być dokonane w decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty i to w taki sposób, aby mogło zostać poddane kontroli, czy to organu odwoławczego, czy też sądu administracyjnego. Po trzecie, uzasadnienie odmowy przedmiotowego uzgodnienia jest lakoniczne, nie oparte na żadnych dowodach bowiem organ stwierdził tylko, że odmawia uzgodnienia wnioskowanej możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego zmianą zagospodarowania przedmiotowego terenu wskazując jedynie, że rozpatrywana zmiana to inwestycja zajmująca duży obszar i generująca znaczny ruch samochodowy i pieszy, a bez dostosowania układu drogowego do nowych warunków ruchu obsługa tak dużego osiedla będzie zagrażać bezpieczeństwu w ruchu drogowym, stwarzać sytuacje kolizyjne oraz powodować utrudnienia w płynności ruchu na drodze publicznej. Powołując się na powyższe zarzuty Spółka wniosła o uchylenie lub stwierdzenie bezskuteczności odmowy uzgodnienia przez Prezydenta Miasta Białegostoku możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego zmianą zagospodarowania przedmiotowego terenu. Dodatkowo, w przypadku uznania zarzutów za uzasadnione, o uznanie, że wobec upływu 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Prawa budowlanego Prezydent Miasta Białegostoku nie ma zastrzeżeń do przedstawionych przez Spółkę rozwiązań projektowych w kwestii możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego zmianą zagospodarowania terenu, tj. nastąpiło uzgodnienie w tym zakresie. Prezydent Białegostoku w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalanie wskazując, że mając na uwadze bezpieczeństwo w ruchu drogowym, dla zapewnienia prawidłowej, bezpiecznej obsługi projektowanej inwestycji zachodzi konieczność dostosowania układu drogowego do nowych warunków ruchu na podstawie art. 16 u.d.p. i w dniu 10 września 2025r. przekazał skarżącej Spółce projekt umowy, zawierający propozycję zakresu i zasad realizacji inwestycji celu publicznego spowodowanego realizacją projektowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego. W związku z tym, że Spółka nie odniosła się do zakresu proponowanej umowy, nie przekazała swoich uwag i wniosków w wyznaczonym terminie, organ ostatecznie pismem z dnia 19 listopada 2025r. odmówił uzgodnienia możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego zmianą zagospodarowania terenu projektowanej inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie wyjaśnić należy, że merytoryczna kontrola działalności administracji publicznej na skutek złożenia skargi, poprzedzona jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest bowiem dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Spełnienie wszystkich wymienionych warunków skargi prowadzi do merytorycznego rozpoznania sprawy. Stwierdzenie natomiast braku któregoś z nich uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Przypomnieć należy, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych reguluje art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na (art. 3 § 2 p.p.s.a.): (1) decyzje administracyjne; (2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; (4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; (4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; (5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; (6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; (7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; (8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; (9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Katalog rozstrzygnięć organu, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, zawarty w powołanych wyżej przepisach, ma charakter zamknięty. Zaskarżenie aktów lub czynności niewymienionych w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. oznacza, że zainicjowana przez dany podmiot sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego i skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie, jest kwestia odmowy uzgodnienia przez Prezydenta Białegostoku będącego zarządcą drogi, w trybie art. 35 ust. 3 u.d.p., możliwości włączenia do drogi (ul. [...]) ruchu drogowego spowodowanego zmianą zagospodarowania terenu projektowanej i opisanej wyżej – inwestycji. Powyższe uzgodnienie, a faktycznie jego odmowa, powinno być – zdaniem Spółki – zakwalifikowane jako akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Dokonując oceny sprawy w tym zakresie, Sąd miał na względzie, iż z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego na tle art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. wynika, iż akt lub czynność, o którym mowa w tym przepisie musi mieć charakter indywidualny, tak jak ma to miejsce w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnej. Musi być skierowany do konkretnego, imiennie oznaczonego podmiotu oraz dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. To zaś oznacza, że konieczne jest odniesienie takiego aktu lub czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek określonego adresata. Na powyższe cechy aktu lub czynności w rozumieniu ww. art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a, Naczelny Administracyjny wskazał także w postanowieniu z 27 października 2010 r. (sygn. akt II GSK 1192/10), w którym zauważył, że do istoty aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej należy to, iż w sposób prawnie wiążący wpływają one na sytuację prawną konkretnego podmiotu tak, iż wywołują skutek prawny, jaki obowiązujące prawo wiąże z danym aktem lub czynnością. Konsekwencją aktu lub czynności jest wprowadzenie prawnie wiążącego elementu nowości normatywnej w sytuacji prawnej określonego podmiotu wyznaczanej jego uprawnieniami lub obowiązkami. W tym samym orzeczeniu NSA zaznaczył, że to, czy w konkretnym przypadku mamy do czynienia z władczym rozstrzygnięciem organu administracji publicznej czy z innym aktem z zakresu administracji publicznej decydują przepisy prawa materialnego, które wyłączając wydanie decyzji lub postanowienia w sprawie wymagają od organu potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku jednostki w innej nieskonkretyzowanej formie. Reasumując, o akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na które może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy taki akt lub czynność podjęta jest w sprawie indywidualnej, skierowana jest do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego czynność dotyczy, są określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Kierując się powyższym, sąd uznał, iż zaskarżone "pismo" Prezydenta Białegostoku z dnia 19 listopada 2025r. stanowiące odmowę zarządcy drogi uzgodnienia – w trybie art. 35 ust. 3 u.d.p. - możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego zmianą zagospodarowania terenu projektowanej i opisanej wyżej - inwestycji, nie podlega kontroli sądu administracyjnego, a skarga wywiedziona na taką odmowę bez względu na jej kwalifikację jest niedopuszczana i podlega odrzuceniu. Sąd zajmując powyższe stanowisko w całości uwzględnił poglądy wyrażone w tym zakresie w dotychczasowym orzecznictwie administracyjnym (m.in. w postanowieniu NSA z dnia 18 stycznia 2024r., II GSK 2048/23, postanowieniu NSA z 20 października 2020r., II OSK 2446/20 i postanowieniu WSA w Białymstoku z 24 czerwca 2021r., II SA/Bk 294/21, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, "CBOSA"). Zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającą na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, zarządca drogi uzgadnia w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą. W sprawie nie jest sporne, że zaskarżona odmowa uzgodnienia została wydana na wniosek Spółki, w ramach zainicjowanego przez tą Spółkę w dniu 24 kwietnia 2024r. postępowania administracyjnego zmierzającego do uzyskania pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu dla dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych ("J" i "F") z garażami podziemnymi, miejscami postojowymi naziemnymi, murami oporowymi wraz z zagospodarowaniem terenu i niezbędną infrastrukturą techniczną. Bezsporne jest również, że Prezydent Białegostoku decyzją z dnia 7 listopada 2025r. odmówił Spółce zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych "F" i "J" z garażami podziemnymi, miejscami postojowymi, murami oporowymi wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną wraz z zagospodarowaniem terenu części działek [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...] oraz projektu architektoniczno – budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ww. inwestycji oraz pozwolenia na rozbiórkę. Z akt sprawy wynika również, że Spółka złożyła odwołanie od ww. decyzji do Wojewody Podlaskiego. Niesporne jest również, że zaskarżonym "pismem" z 19 listopada 2025r. Prezydent odmówił wnioskowanego uzgodnienia, po uprzednim wyjaśnieniu Spółce, że ze względu na planowane zagospodarowanie terenu, w celu zapewnienia prawidłowej, bezpiecznej obsługi konieczne będzie dostosowanie układu drogowego do nowych warunków ruchu na podstawie art. 16 u.d.p. W tym celu w dniu 10 września 2025 r. przekazany został skarżącej Spółce projekt umowy, zawierający propozycję zakresu i zasad realizacji inwestycji celu publicznego spowodowanego realizacją projektowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego, ale Spółka w wyznaczonym terminie nie odniosła się do zakresu proponowanej umowy. Uwzględniając okoliczności przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy wskazać, że kwestia odmowy "uzgodnienia obsługi komunikacyjnej" dla inwestycji skarżącej Spółki - w trybie art. 35 ust. 3 u.d.p. - nie jest aktem z zakresu administracji publicznej. W ocenie sądu ani z przepisów ustawy Prawo budowane, ani z ustawy o drogach publicznych nie wynika aby uzgodnienie zarządcy drogi w omawianym zakresie było zaskarżalne. Z przywołanej regulacji art. 35 ust. 3 u.d.p. nie wynika też aby miało ono charakter wiążący lub przesądzający o wyniku postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę, ponieważ nie ma do niego zastosowania art. 106 k.p.a. (brak w obowiązujących przepisach stosownego odesłania). Wręcz przeciwnie, postępowanie uzgodnieniowe w trybie art. 35 ust. 3 u.d.p. ma charakter akcesoryjny i jest częścią sprawy głównej. Jest to więc uzgodnienie wyrażające jedynie opinię zarządcy drogi, i jako takie może stanowić dowód w sprawie, którego moc dowodową powinien rozważyć, organ architektoniczno-budowlany w okolicznościach konkretnego postępowania, w niniejszej sprawie postępowania o zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu, projektu architektonicznego – budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę. Ponadto, wbrew wywodom autora skargi, zaskarżone "pismo" nie narusza w rzeczywistości praw Spółki, albowiem de facto sprowadza się do przedstawienia określonej informacji i własnej opinii w odpowiedzi na skierowane do zarządcy drogi (w niniejszej sprawie Prezydenta Miasta Białegostoku) - pismo Spółki o uzgodnienie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego zmiana zagospodarowania terenu spowodowanego projektowaną inwestycją. Odmowa uzgodnienia zarządcy drogi o możliwości podłączenia działek (na których planowana lub projektowana jest zmiana zagospodarowania terenu) z drogą publiczną uznawana jest w orzecznictwie jako uzgodnienie negatywne obsługi komunikacyjnej, mające jedynie charakter pomocniczy dla Prezydenta Miasta. Taki akt nie ma zatem charakteru zewnętrznego. Nie rozstrzyga władczo o prawach i obowiązkach indywidualnego podmiotu. W konsekwencji, skoro zaskarżone "pismo" zawiera jedynie określoną informację, to tym samym nie jest również przewidzianym w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Pismo to nie ustala, nie stwierdza, ani nie potwierdza żadnego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z mocy powszechnie obowiązującego przepisu prawa. Zaskarżone "pismo" wydane, co istotne po wydaniu przez Prezydenta Białegostoku decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu, projektu architektoniczno – budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę projektowanej inwestycji, nie przesądza zatem o prawach i obowiązkach Spółki jako inwestora, ponieważ to organ rozpatrujący wniosek o pozwolenie na budowę miał prawny obowiązek ocenić, czy przedstawiony projekt budowlany jest zgodny z prawem. Mianowicie, czy konkretne rozwiązania projektowe umożliwiają stwierdzenie, że zaprojektowany układ komunikacyjny rzeczywiście w sposób prawny zapewnia poszczególnym elementom zagospodarowania terenu dostęp do drogi publicznej, a także czy w sprawie wykazano, że istnieje możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego planowaną zmianą zagospodarowania nieruchomości, np. przez drogi o określonych parametrach (tak też WSA we Wrocławiu w postanowieniu z dnia 17 lipca 2023r., III SA/Wr 123/23, CBOSA). W konsekwencji przyjąć należy, że zaskarżona odmowa uzgodnienia obsługi komunikacyjnej w związku ze zmianą zagospodarowania terenu może co najwyżej wpływać na sposób realizacji projektowanej przez stronę skarżącą - inwestycji, nie zamykając formalnie drogi do jej realizacji, albowiem ostateczne rozstrzygnięcie podejmowane jest w toku innej sprawy administracyjnej, tj. przed organem architektoniczno-budowalnym. W okolicznościach przedmiotowej sprawy takie rozstrzygnięcie zostało też podjęte przez Prezydenta Miasta Białegostoku, który w dniu 7 listopada 2025r. wydał decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu, projektu architektoniczno – budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę projektowanej inwestycji, a decyzja ta została zaskarżona przez Spółkę w drodze odwołania do Wojewody Podlaskiego. W tym właśnie postępowaniu przeanalizowane zostaną kwestie sformułowane w zarzutach niniejszej sprawy, m.in. czy organ miał możliwość żądania od inwestora ponownego uzgodnienia na podstawie art. 35 ust. 3 u.d.p. na etapie postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Dodatkowego zaakcentowania wymaga, na co trafnie zwrócił uwagę NSA w postanowieniu o sygn. akt II GSK 2048/23 (cyt. wyżej), sprawa ustalenia szczegółowych warunków budowy lub przebudowy drogi publicznej, w związku z zamiarem realizacji przez inwestora niezwiązanej bezpośrednio z budową lub przebudową dróg publicznych inwestycji (tzw. inwestycji nie drogowej), na działkach przylegających do tej drogi, nie jest sprawą administracyjną (sprawą z zakresu administracji publicznej). Wniosek ten jest konsekwencją regulacji normatywnej wynikającej z art. 16 ust. 1-2 w zw. z art. 19 ust. 1 i art. 20-20g oraz w zw. z art. 29 ust. 1-2 ustawy o drogach publicznych. Ustawodawca wyznaczył w powyższych przepisach przede wszystkim granice obowiązku zarządców dróg publicznych w zakresie planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 u.d.p. budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową należy do inwestora tego przedsięwzięcia, a zatem tego rodzaju inwestor – w razie konieczności lub potrzeby połączenia działki inwestycyjnej z drogą publiczną – jest zobowiązany do ustalenia warunków realizacji inwestycji drogowej (pozostającej w związku z planowaną inwestycją niedrogową) na drodze cywilnoprawnej przez zawarcie umowy z właściwym zarządcą drogi. Umowa ta określa w takim przypadku szczegółowe warunki budowy lub przebudowy danej drogi publicznej lub odcinka tej drogi (art. 16 ust. 2 u.d.p.). Sprawy będące przedmiotem takiej umowy (porozumienia) nie należą zatem do drogi administracyjnej, co oznacza, że również spory prawne w tym zakresie nie są objęte zakresem właściwości sądów administracyjnych (por. np. wyrok NSA z dnia 7 sierpnia 2012r., II OSK 1227/12; wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2016 r., II OSK 2573/15; wyrok NSA dnia 1 czerwca 2016 r., II OSK 614/16, CBOSA), natomiast inwestor dysponuje prawem do drogi sądowocywilnej, niezależnie od tego, że ciążący na inwestorze inwestycji niedrogowej obowiązek budowy (przebudowy) drogi publicznej nie może zostać wymuszony na drodze sądowej przez żądanie nakazania budowy (przebudowy) drogi albo zobowiązania inwestora do złożenia stosownego oświadczenia woli. Jak trafnie podkreślił też NSA w przywołanym postanowieniu, w takiej sytuacji właściwe organy administracji publicznej mają obowiązek sankcjonowania niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 16 ust. 1 u.d.p., w odpowiednich postępowaniach administracyjnych z zakresu realizacji inwestycji (np. w sprawach o ustalenie warunków zabudowy, udzielenie pozwolenia na budowę lub udzielenie pozwolenia na użytkowanie – por. np. wyroki NSA z dnia 24 stycznia 2014r., II OSK 523/13, oraz z dnia 22 listopada 2017 r., II OSK 45/17 i II OSK 46/17, CBOSA). Przykładowo zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym warunkiem wydania decyzji o warunkach zabudowy jest m.in. zapewnienie dla terenu planowanej zabudowy (lub zmiany warunków zabudowy) odpowiedniego dostępu do drogi publicznej. Podobnie w art. 34 ust. 3 pkt 4 ustawy Prawo budowlane projekt budowlany powinien m.in. zawierać w zależności od potrzeb - w przypadku drogi krajowej lub wojewódzkiej - oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą, zgodnie z przepisami o drogach publicznych. W konsekwencji stwierdzić należy, że sprawa będąca przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej i nie podlega załatwieniu w formach prawnych, o których mowa w art. 3 § 2-3 p.p.s.a. Skoro zaś sprawa będąca przedmiotem złożonej skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego, tut. sąd zobligowany był ją odrzucić. Końcowo należy zaakcentować, że nawet w sytuacji przyjęcia dopuszczalności skargi na "akt" odmowy uzgodnienia możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego zmianą zagospodarowania terenu w związku z projektowaną przez Spółkę inwestycją, to taka skarga również podlegałaby odrzuceniu albowiem Spółka wniosła skargę na przedmiotowy akt po terminie. Z nadesłanych przez organ akt administracyjnych sprawy wynika, że pismo Prezydenta Białegostoku z dnia 19 listopada 2025r. o odmowie uzgodnienia możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego zmianą zagospodarowania terenu zostało doręczone Spółce w dniu 21 listopada 2025 r. Tymczasem skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przez Spółkę w dniu 23 grudnia 2025 r., czyli z 1-dniowym uchybieniem 30-dniowego terminu wskazanego w art. 53 § 2 p.p.s.a. Z powyższych względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił, o czym orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu od skargi, sąd orzekł jak w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ww. ustawy.