II SA/Bk 618/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi "S.-D." Sp. z o.o. w O. Z. P. C. przy udziale D. D. - Prokuratora Prokuratury Okręgowej w B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie przekazania do ponownego rozpoznania sprawy dotyczącej samowoli budowlanej p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. , Pełnomocnik procesowy skarżącej "S.-D." Sp. z o.o. w O. Z. P. C. w dniu 26 lutego 2014 r., tj. z zachowaniem 30-dniowego terminu, wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 grudnia 2013 r. oddalającego skargę. Skarga kasacyjna została wysłana bezpośrednio na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd ten w dniu 5 marca 2014 r. (już po upływie 30-dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej) przesłał skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku. O fakcie tym NSA poinformował pełnomocnika skarżącej w dniu 7 marca 2014 r.. W dniu 14 marca 2014 r. pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik podał, że wyrok WSA w Białymstoku został mu doręczony w dniu 27 stycznia 2014 r. W dniu 26 lutego 2014 r. wydał dyspozycję pracownikowi, by wysłał skargę do WSA w Białymstoku. Treść dokumentu wskazywała wprost, że korespondencja ma być kierowana za pośrednictwem WSA w Białymstoku. W dniu 7 marca pełnomocnik otrzymał pismo z NSA w Warszawie z informacją o przesłaniu skargi do WSA w Białymstoku. Po zweryfikowaniu tej informacji okazało się, że pracownik pełnomocnika skarżącej omyłkowo zaadresował kopertę i dowód nadania przesyłki poleconej na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pełnomocnik wskazał, że z uwagi na okres pracy pracownika w kancelarii, fakt sumiennego i prawidłowego wykonywania dotychczas obowiązków pracowniczych, w tym związanych z wysyłaniem korespondencji a także charakter zleconej czynności był on przekonany, że skarga kasacyjna została wysłana prawidłowo. Do wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik dołączył m.in. skargę kasacyjną, odpis umowy o pracę pracownika, który nadawał korespondencję, jego oświadczenie o omyłkowym zaadresowaniu korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. W ocenie Sądu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 p.p.s.a. wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne. Na wstępie należy się odnieść do kwestii dochowania przez pełnomocnika skarżącego siedmiodniowego terminu do wniesienia przedmiotowego wniosku. W przedstawionym stanie faktycznym sprawy termin ten należy liczyć od dnia, w którym pełnomocnik dowiedział się o tym, że skarga kasacyjna została błędnie wysłana do NSA tj. od dnia otrzymania informacji z NSA o tym fakcie w dniu 7 marca 2014 r. (k. 68). Jako że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 14 marca 2014 r. (k. 73), przyjąć należy, że został zachowany 7 – dniowy terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącej spełnił także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ złożył do sądu skargę kasacyjną. Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku. Przedstawione przez pełnomocnika okoliczności nie uzasadniają jednak przyjęcia, że brak było jego winy w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego wskazał, że błędne wysłanie korespondencji na adres NSA zamiast na adres WSA w Białymstoku nastąpiło omyłkowo, w skardze jako adresata skargi wskazano Naczelny Sąd Administracyjny, jednak za pośrednictwem WSA w Białymstoku. Ponadto skarga kasacyjna została sporządzona i wysłana z zachowaniem 30-dniowego terminu do jej wniesienia. Pomimo niewątpliwie podjętych działań w ocenie Sądu nie można w zaistniałej sytuacji mówić o braku winy pełnomocnika. Sąd nie kwestionuje, że nadanie skargi bezpośrednio na adres NSA nastąpiło na skutek omyłki. Skarga kasacyjna była jednak sporządzana przez pełnomocnika profesjonalnego, od którego należy oczekiwać pełnej fachowości i w stosunku do którego nie można akceptować pomyłek z zakresu procedur sądowych. Bez znaczenia jest, że pomyłki dokonał pracownik pełnomocnika. Ostatecznie to na pełnomocniku, który jest adwokatem, spoczywa ciężar dopilnowania prawidłowości sporządzenia i wysłania skargi kasacyjnej. W orzecznictwie jako przyczynę po stronie pełnomocnika, która może uzasadniać przywrócenie terminu wskazuje się okoliczności nadzwyczajne, np. nagłą chorobę, które uniemożliwiła dokonanie określonej czynności. Z kolei przyjmuje się np., że nieprawidłowe przyporządkowanie skargi do koperty przez pracownika pełnomocnika świadczy o niedołożeniu należytej staranności, stanowiąc błąd, za który pełnomocnik, i tym samym, strona ponosi winę (por. postanowienie NSA z 26 września 2013 r., I FZ 351/13). Zdaniem Sądu, tak samo należy przyjąć w sytuacji błędnego zaadresowania koperty do niewłaściwego Sądu. Przyjmuje się bowiem jednolicie, że kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem dochowania szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. np. postanowienie NSA z 12 września 2013 r., II FZ 717/13). Sąd w pełni podziela to stanowisko i stwierdza, że mając na uwadze to, że skarga była sporządzana przez profesjonalnego pełnomocnika nie można przyjąć, że w sytuacji, gdy skarga została nadana w terminie a na samej skardze prawidłowo wskazano, że jest ona kierowana do NSA za pośrednictwem Sądu Wojewódzkiego, jednak następnie skargę błędnie wysłano bezpośrednio do NSA, co skutkowało tym, że skarga do właściwego sądu została wniesiona już z przekroczeniem terminu, można mówić o braku winy w niedochowaniu terminu. Mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 86 § 1 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.