II SA/Bk 635/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi B.T. i L.T. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia p o s t a n a w i a oddalić wniosek Postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] maja 2008 r. (Nr [...] w sprawie uzgodnienia warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia (stacja paliw płynnych PKN O. w Ł. przy ul. S.). Skargę na niniejsze postanowienie złożyli do sądu administracyjnego B. i L.T. wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego postanowienia może nastąpić na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w sprawie niniejszej przede wszystkim z uwagi na charakter zaskarżonego postanowienia. W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122; postanowienie NSA z 31.01.2006 r., II FZ 882/05, niepubl.). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z 14.09.2005 r., II FZ 580/05, niepubl.; postanowienie NSA z 17.07.2006 r., I FZ 281/06, OSP 2007, nr 6, poz. 76). Do wykonania nie kwalifikują się wszelkie odmowne akty administracyjne (vide: komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. T.Wosia, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2008, str. 338). Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Nie można mówić o wykonywaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu. W literaturze przedmiotu (vide: ww. komentarz do ustawy, pod red. T.Wosia, s. 339) zwraca się uwagę, na fakt, iż nie kwalifikuje się też do wykonania większość postanowień ze względu na ich charakter prawny (tj. postanowienia rozstrzygające określone kwestie proceduralne w toku postępowania administracyjnego, nie przyznające uprawnień i nie nakładające obowiązków, które wymagałyby wykonania). Oprócz ww. rozstrzygnięć nie mają cech wykonalności także akty administracyjne o charakterze deklaratoryjnym, w tym takie, które stwierdzają tylko istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego, przez co nie wymagają wykonania. W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania zostało objęte ostateczne postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżone postanowienie objęte wnioskiem o wstrzymanie jest rozstrzygnięciem o charakterze deklaratoryjnym, nie wymagającym, a wręcz nie nadającym się do wykonania. W tej sytuacji nie może być mowy o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, albowiem brak mu cechy wykonalności, co przesądza o niemożliwości pozytywnego ustosunkowania się do wniosku. Co więcej, skarżący we wniosku o wstrzymanie nie podali żadnych argumentów na jego uzasadnienie. W świetle powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia należało uznać za niezasadny i oddalić go na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.