II SA/Bk 640/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewoda P. decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty M. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] zatwierdzającą i udzielającą na rzecz D. K. pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego – obory o obsadzie [...] DJP, na działkach nr [...], położonych w miejscowości P. gm. K. Skargę na tę decyzję do sądu administracyjnego złożyła K. K. wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podała, że w przedmiotowej sprawie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz powstanie trudnych do usunięcia skutków polegać będzie na zagrożeniu zalewaniem nieruchomości stanowiących jej własność w nadchodzącym okresie jesiennym oraz ograniczeniu możliwości zagospodarowania działki. Wpłynie również na estetykę nieruchomości. W sposób nie budzący wątpliwości obniży ich wartość. Podniesiono, że rozpoczęcie prac budowlanych przez inwestora, w tym – dalsza budowa murków oporowych związana będzie również z koniecznością korzystania z jej nieruchomości. Także i z tego tytułu powstanie szkoda. Dlatego wstrzymanie wykonania decyzji jest w pełni uzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - powoływanej dalej jako P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (vide: postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004, pub. CBOSA). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Rzeczą zaś Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają - lub nie - za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. Przy czym bierze pod uwagę zarówno interesy strony skarżącej jak i uczestników postępowania. Wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę należy traktować w sposób wyjątkowy a oceniając wniosek należy mieć również na względzie konsekwencje jakie wstrzymanie takiej decyzji może mieć dla inwestora. Sam ustawodawca wskazał na wyjątkowy charakter takiego wstrzymania, a mianowicie w art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.) przewidział, że sąd może uzależnić wstrzymanie wykonania decyzji od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora. Z uzasadnienia wniosku można wyprowadzić obawę skarżącej przed negatywnym wpływem inwestycji na nieruchomości stanowiące jej własność. Ten negatywny wpływ, zdaniem skarżącej, przejawiać się ma zagrożeniem zalewania tych nieruchomości, ograniczeniem ich zagospodarowania, spadkiem wartości, obniżeniem ich estetyki. Zdaniem Sądu taka argumentacja jest zbyt ogólna. Podkreślić należy, że sam fakt udzielenia pozwolenia na budowę, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji, gdyż ze swej natury decyzje dotyczące pozwolenia na budowę zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Wniosek w sprawie niniejszej nie wskazuje na okoliczności, które czyniłyby go zasadnym. Należy również dodać, że ryzyko prowadzenia robót budowlanych w sytuacji złożenia skargi na decyzję dotyczącą pozwolenia na budowę, spoczywa na inwestorze, prowadzi on bowiem swoją inwestycję w sytuacji niepewnej jaką jest możliwość uchylenia decyzji przez sąd. Zatem to inwestor zobowiązany będzie do przywrócenia stanu poprzedniego na własny koszt, a więc jakakolwiek szkoda finansowa powstanie po stronie inwestora, a nie skarżącej. Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W przedmiotowej sprawie inwestor dysponuje ostateczną decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę i to on ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (vide: postanowienia NSA: z 15 lutego 2008 r., II OZ 1202/07; z 22 lutego 2008 r., II OZ 131/08; z 26 lutego 2008 r., II OZ 145/08, pub. CBOSA). W świetle powyższego, oceniając czy w sprawie występują ustawowe przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji, Sąd nie dopatrzył się ich zaistnienia. W przedmiotowym wniosku nie wykazano, że zachodzą przesłanki do wstrzymania zaskarżonej decyzji. Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.