II SA/Bk 647/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 listopada 2013 r. sprawy ze skargi I. P. na odpowiedź Komendanta Powiatowego Policji w A. z dnia [...] czerwca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w sprawie wyrównania poniesionych kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby p o s t a n a w i a odrzucić skargę I. P., policjant pełniący służbę w Komendzie Powiatowej Policji w A., zwrócił się do P. Komendanta Wojewódzkiego Policji o przyznanie wyrównania wynikającego z różnicy ceny biletu miesięcznego PKS i biletu miesięcznego PKP za miesiące wrzesień, październik i listopad 2012 r. Wniosek w myśl art. 65 K.p.a. przekazano do rozstrzygnięcia Komendantowi Powiatowemu Policji w A., jako organowi właściwemu w sprawie. Decyzją z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], Komendant Powiatowy Policji w A., na podstawie art. 104 § 1 K.p.a. oraz art. 88 ust. 4 i art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz.U. z 2011 r., nr 287, poz. 1687 ze zm.), odmówił wyrównania poniesionych kosztów we wnioskowanym zakresie. Odwołanie od tej decyzji wniósł I. P. P. Komendant Wojewódzki Policji w B., postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r., na podstawie art. 134 Kp.a., stwierdził niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu podano, że sprawa zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy o Policji nie podlega rozstrzygnięciu w formie decyzji administracyjnej. Realizacja obowiązku przez właściwego Komendanta Policji następuje na drodze czynności materialno – technicznej polegającej na wypłacie bądź odmowie wypłaty stosownej kwoty pieniężnej tytułem zwrotu kosztów odjazdu. W dniu 14 maja 2013 r. I. P. wezwał Komendanta Powiatowego Policji w A. do usunięcia naruszenia prawa, jednocześnie składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia tego wezwania. Organ po uprzednim przywróceniu terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (postanowienie z dnia [...] czerwca 2013 r.), odmówił stwierdzenia faktu naruszenia prawa, a mianowicie art. 93 ust. 1 w zw. z art. 88 ust. 4 ustawy o Policji w trakcie procedury związanej z wyrównaniem poniesionych kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby wynikającym z różnicy ceny biletu miesięcznego PKS i biletu miesięcznego PKP za miesiąc wrzesień, październik i listopad 2012 r. i w konsekwencji odmówił wypłaty wnioskowanego wyrównania (odpowiedź z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...]). Odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa do sądu administracyjnego zaskarżył I. P. Zarzucając naruszenie art. 93 ust. 1 w zw. z art. 88 ust. 4 ustawy o Policji wniósł o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę administracji publicznej, prowadzoną pod względem zgodności z prawem. Jednakże przed przystąpieniem do merytorycznej kontroli zaskarżonego przejawu działania organu administracji publicznej sąd administracyjny zobligowany jest - zgodnie z wymogami określonymi w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej "P.p.s.a" (t.j. Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - do zbadania dopuszczalności skargi. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie określa art. 3 § 2 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Obejmuje on, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1- pkt 4 P.p.s.a., skargi na: decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie (pkt 2) albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 3), a także inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4). Jest poza sporem, że rozstrzygnięcie Komendanta Powiatowego Policji w A. z dnia [...] marca 2013 r. o odmowie wyrównania kosztów dojazdu skarżącego do miejsca pełnienia służby należy traktować jako czynność z zakresu administracji publicznej, zaskarżalną do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a (vide: wyroki WSA w Łodzi z 8 marca 2013 r., III SA/Łd 16/13, WSA w Rzeszowie z 29 września 2011 r., II SA/Rz 555/11). Rzecz jednak w tym, że skarżący I. P. nie wniósł do Sądu skargi na czynność z dnia [...] marca 2013 r. lecz zaskarżył odpowiedź organu z dnia [...] czerwca 2013 r. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zaskarżone do Sądu pismo z dnia [...] czerwca 2013 r., stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, pozostaje poza wskazanym w art. 3 P.p.s.a. zakresem kognicji sądu administracyjnego. Jak wynika z treści art. 52 § 3 i § 4 P.p.s.a., złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest jedynie czynnością warunkującą skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Wezwanie to ma na celu stworzenie organowi możliwości zmiany swojego dotychczasowego stanowiska w sprawie. Organ wezwany do usunięcia naruszenia prawa może uwzględnić wezwanie, podtrzymać swoje dotychczasowe stanowisko, albo pozostawić je bez odpowiedzi. Brak odpowiedzi organu nie stanowi przeszkody do wniesienia skargi, na co wskazuje regulacja zawarta w art. 53 § 2 P.p.s.a. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest rozstrzygnięciem wydanym w postępowaniu odwoławczym, bo wezwanie nie uruchamia trybu odwoławczego, nie zastępuje i nie ma mocy dokonania zmiany w treści aktu objętego wezwaniem. Z powyższych względów odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze działając na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.