II SA/Bk 654/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zgody na wykonanie zjazdu z drogi publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę B. D.; , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., po rozpatrzeniu odwołania P. Grupy I."D." Spółki z o.o. w B. oraz K. D., reprezentowanych przez B. D. od decyzji Dyrektora Powiatowego Zarządu Dróg w B. z dnia [...] marca 2015 r. o zezwoleniu na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi powiatowej nr [...] na działkę nr [...], położoną w J., decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. [...] utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Skargę na powyższą decyzję SKO wywiedli B. D. w imieniu własnym i P. Grupa I. "D." Sp. z o.o. w B. reprezentowana przez B. D. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie wyjaśniając, że skarżący B. D. jako osoba fizyczna nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie lokalizacji zjazdu, gdyż nie przysługuje mu prawo służebności drogi koniecznej (nie jest też prawnie użytkownikiem działki o nr [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 stycznia 2016 r., na podstawie art. 33 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dopuścił Fundację "L." do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika. Postanowieniem z dnia 4 października 2016 r. Sąd odrzucił natomiast skargę P. Grupy I. "D." Sp. z o.o. w B. Powyższe rozstrzygnięcie uprawomocniło się w dniu 3 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga B. D. podlega odrzuceniu. Na wstępie zauważyć należy, iż badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, a mianowicie, czy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, czy skargę wniósł uprawniony podmiot oraz czy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest jej wniesienie przez uprawniony (legitymowany) do tego podmiot. Stosownie bowiem do treści art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Tak więc w świetle ww. przepisu skarżący, musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany, jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Interes prawny musi wynikać z przepisów prawa, przy czym chodzi tutaj o przepisy prawa materialnego, ustrojowego, jak i procesowego. Innymi słowy interes prawny musi znaleźć oparcie w przepisach obowiązującego prawa, a poza tym musi być własny i indywidualny. Stąd też, skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej" skarżącego, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2500/10; Lex nr 742360). Osoba nie mająca interesu prawnego nie może zatem poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej podlega odrzuceniu, a przepisy nie przewidują w takim wypadku możliwości konwalidacji skargi (postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2011r., II OSK 2376/11 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Oceniając zatem wniesioną przez skarżącego B. D. skargę, należy uznać ją za niedopuszczalną z uwagi na brak po stronie skarżącego legitymacji skargowej. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została wydana na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2015 r. poz. 460 ze zm.), zgodnie z którym budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu. W myśl tego przepisu, podmiotami uprawnionymi do wnioskowania o lokalizację lub przebudowę zjazdu z drogi publicznej są właściciele lub użytkownicy nieruchomości przyległych do drogi. Jak wynika z akt administracyjnych prowadzonego postępowania właścicielem działki o nr [...], do której miał być zlokalizowany zjazd, jest K. D. natomiast prawnymi użytkownikami nieruchomości (na zasadzie prawa służebności drogi koniecznej) są mi.in. M. K. i E. K. oraz P. Grupa I. "D." Sp. z o.o. w B. W prowadzonym postępowaniu administracyjnym skarżący B. D. jako osoba fizyczna nie brał udziału w postępowaniu, występował natomiast jako przedstawiciel P. Grupy I. "D." Sp. z o.o. w B. oraz pełnomocnik K. D. Skarżący nie był też adresatem decyzji organu zarówno I jak i II instancji. Powyższe okoliczności, zdaniem Sądu, potwierdzają ponad wszelką wątpliwość, że Skarżący nie posiada legitymacji procesowej w zaskarżeniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2015 r. do sądu administracyjnego. Zważywszy zaś, że istnienie uprawnienia do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, a Skarżący takiej legitymacji nie posiada, wniesioną przez niego skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.