II SA/Bk 772/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 stycznia 2017 r. wniosku J. G. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi J. G. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania rozbiórki muru oporowego p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi. , Skarżący J. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego S. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] nakazującą skarżącemu wykonanie rozbiórki muru oporowego (kat. obiektu VIII), wybudowanego na działce o nr geod. [...] (poprzednio nr [...]) w miejscowości F. gm. S. Przedmiotowa decyzja wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi została doręczona skarżącemu w dniu 27 września 2016 r. W dniu 28 października 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wywiódł skargę na opisaną wyżej decyzję do sądu administracyjnego. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę J. G. ze względu na wniesienie jej z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Ww. postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 grudnia 2016 r. W dniu 19 grudnia 2016 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu podał, że 30-dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 28 września 2016 r. i zakończył w dniu 28 października 2016 r., a nie jak wynika z uzasadnienia postanowienia WSA w Białymstoku z dnia 30 listopada 2016 r. -w dniu 27 października 2016 r. Wskazał, że skargę wniósł w terminie, tj. 28 października 2016 r., a nie jak wynika z uzasadnienia ww. postanowienia w dniu 31 października 2016 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 grudnia 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, przez podpisanie wniosku o przywrócenie terminu lub nadesłanie egzemplarza wniosku opatrzonego własnoręcznym podpisem oraz do złożenia 10 brakujących odpisów wniosku . – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wyznaczonym terminie skarżący uzupełnił ww. braki formalne wniosku. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2016 r. WSA w Białymstoku sprostował z urzędu oczywista omyłkę pisarską w ten sposób, ze w miejsce błędnie wpisanej daty " 31 października 2016 r." wpisał datę "28 października 2016 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. W ocenie Sądu wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 ww. ustawy stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (por. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 752/13), czy nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (wyr. NSA z 3.VIII.2001r., I SA/Wr 676/99, niepubl.). W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu wynikające z powyższych przepisów zostały zachowane, niemniej jednak, skarżący nie uprawdopodobnili okoliczności, że niedochowanie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie tutejszego Sądu było przez niego niezawinione. Skarżący nie przybliżył w sposób wystarczający żadnej obiektywnej i niezależnej przeszkody uniemożliwiającej złożenia w terminie skargi. Za taką przeszkodę, zdaniem Sądu, nie można bowiem uznać błędnego wyliczenia przez skarżącego 30- dniowego terminu do złożenia skargi. Nie budzi wątpliwości Sądu, że skoro zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu w dniu 27 września 2016 r., to 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 27 października 2016 r. Wobec nieuprawdopodobnienia okoliczności wskazanych we wniosku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówiono przywrócenia terminu do złożenia skargi.