II SA/Bk 788/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski,, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 maja 2011 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną udzielającą pozwolenia na przebudowę linii kablowej oddala skargę We wniosku z [...] czerwca 2002 r. Pan J. B. (zwany dalej skarżącym) wystąpił do Wojewody [...] o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej Starosty S. z [...] września 2001 r. znak: [...] udzielającej Zakładowi Energetycznemu B. S.A. Rejon Energetyczny S. pozwolenia na przebudowę linii kablowej [...] od stacji transformatorowej ST [...] do stacji transformatorowej ST [...] w ulicach [...] w S. lub wznowienie postępowania administracyjnego w tej sprawie w oparciu o treść art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Wojewoda [...] decyzją z [...] sierpnia 2002 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty S. oraz przekazał temu organowi zgodnie z właściwością wniosek skarżącego o wznowienie postępowania. Postanowieniem z [...] lipca 2003 r. Starosta S. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją Starosty S. z [...] września 2001 r. Na wniosek skarżącego postanowieniem z [...] września 2003 r. Starosta S. zawiesił wznowione postępowanie. Zostało ono podjęte na wniosek strony postanowieniem z [...] sierpnia 2006 r. Postanowieniem z [...] stycznia 2007 r. Starosta S. ponownie zawiesił wznowione postępowanie administracyjne, w związku z koniecznością wyjaśnienia kwestii ważności decyzji Burmistrza Miasta S. z [...] maja 1998 r. znak: [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, na podstawie której wydano decyzję z [...] września 2001 r. W piśmie z 4 grudnia 2006 r. skarżący wniósł o wykonanie rozbiórki przebudowywanej linii energetycznej na odcinku od linii transformatorowej ST[...] do ulicy [...] - na działkach oznaczonych nr [...]. Starosta S. postanowieniem z [...] grudnia 2006 r. przekazał powyższy wniosek Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w S., jako organowi właściwemu do jego załatwienia. Postanowieniem z [...] lutego 2007 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy ww. postanowienie. Wyrokiem z 12 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA/Bk 227/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę na decyzję Wojewody [...]. Naczelny Sąd Administracyjny, w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej skarżącego, wyrokiem z 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OSK 506/08, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wskazując na konieczność ustalenia treści żądania zawartego w piśmie strony z 4 grudnia 2006 r. złożonym w trakcie wznowionego postępowania. W konsekwencji, wyrokiem z 15 października 2009 r., sygn. akt II SA/Bk 273/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uchylił postanowienia Wojewody [...] z [...] lutego 2007 r. i Starosty S. z [...] grudnia 2006 r. W odpowiedzi na wezwanie organu skarżący w piśmie z 14 kwietnia 2010 r. oświadczył, iż pismo z 4 grudnia 2006 r. należy traktować w całości, jako wniosek do załatwienia we wznowionym postępowaniu. Po uzyskaniu informacji o wyniku postępowania dotyczącego ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na przebudowie linii kablowej Starosta S. postanowieniem z [...] kwietnia 2010 r. podjął zawieszone postępowanie. Decyzją z [...] czerwca 2010 r. znak: [...] organ I instancji odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z [...] września 2001 r. Jednocześnie organ l instancji umorzył postępowanie dotyczące wniosku z 4 grudnia 2006 r. w sprawie zobowiązania inwestora do wykonania rozbiórki przebudowywanej linii energetycznej na odcinku od stacji ST [...] do ul. [...]. Po rozpoznaniu odwołania skarżącego Wojewoda [...] decyzją z października 2010 r. znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i odmówił uchylenia decyzji z [...] września 2001 r. udzielającej Zakładowi Energetycznemu S.A. B. Rejon Energetyczny S. ul. [...] pozwolenia na przebudowę linii kablowej SN [...] od stacji transformatorowej ST [...] do stacji transformatorowej ST [...] w S. w ulicach: [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że organ I instancji nie mógł rozstrzygać w zakresie wniosku skarżącego dot. rozbiórki przebudowywanej linii energetycznej na odcinku od stacji transformatorowej ST [...] do ul. [...] (działki nr [...]). Zdaniem organu odwoławczego rozstrzygnięcie w zakresie rozbiórki istniejących obiektów budowlanych mogłoby zapaść jedynie w wyniku postępowania prowadzonego po uchyleniu decyzji dotychczasowej. Odnosząc się do wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty S. z [...] września 2001 r., organ odwoławczy wskazał, iż w trakcie prowadzonego postępowania w sprawie pozwolenia na budowę skarżący został przez organ l instancji uznany za stronę postępowania. Decyzja kończąca postępowanie w sprawie została wysłana do skarżącego, a następnie z powodu zamkniętych drzwi w mieszkaniu adresata, pracownik poczty przesyłkę awizował 12 września 2001 r., a następnie ponownie 19 września 2001 r. Z powodu nieodebrania przesyłki została ona zwrócona nadawcy z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie". Wskazana decyzja została zatem prawidłowo doręczona stronie 29 września 2001 r. Podkreślono, że skarżący został prawidłowo powiadomiony o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie, a następnie czynnie uczestniczył w postępowaniu, czego dowodem jest złożenie wniosku z 27 lipca 2001 r. o nałożenie na inwestora obowiązku rozbiórki przebudowywanych obiektów energetycznych w części niepodlegającej dalszemu użytkowaniu. Z tych względów Wojewoda [...] nie stwierdził, aby skarżący jako strona bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu. Jak wynika bowiem z rozpatrywanych dokumentów skarżący brał czynny udział w każdym stadium prowadzonego postępowania, doręczane mu też były wszystkie pisma/rozstrzygnięcia przedmiotowego postępowania. Organ wyjaśnił, że decyzja Burmistrza S. z [...] maja 1998 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na przebudowie linii energetycznej kablowej SN [...] pomiędzy stacjami transformatorowymi [...] stała się ostateczna [...] czerwca 1998 r. i na podstawie wówczas obowiązujących przepisów organ l instancji wydal w oparciu o nią decyzję o pozwoleniu na budowę. Decyzją z [...] września 2008 r., znak: [...] Burmistrz Miasta S. stwierdził, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu została wydana z naruszeniem prawa, decyzja ta nie została jednak uchylona z racji upływu terminu określonego w art. 146 § 1 k.p.a. Wojewoda [...] stwierdził, iż w związku z tym należy uznać, iż wskazana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nadal znajduje się w obrocie prawnym. W skardze do sądu administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie decyzji Wojewody [...] zarzucając naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 i 7 k.p.a. przez uznanie, że stwierdzenie Burmistrza Miasta S. prawomocną decyzją z [...] września 2008 r., że decyzja z [...] maja 1998 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji wydana została z naruszeniem prawa nie stanowi dodatkowej podstawy do wznowienia postępowania w trakcie postępowania w niniejszej sprawie. Skarżący zarzucił również obrazę art. 145 pkt. 4 k.p.a. przez błędne uznanie, że nie może on stanowić podstawy wznowienia postępowania. Zdaniem skarżącego oświadczenie Urzędu Pocztowego dotyczące nieodebranej przesyłki, przyjęte bez wymaganej formy zeznania i nie stanowiące dokumentu w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. nie mogło przesądzać o odmowie zastosowania art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że skarga dotyczy decyzji Wojewody [...] wydanej w postępowaniu wznowieniowym. Granice wznowionego postępowania wyznacza art. 149 § 2 k.p.a., zgodnie z którym przedmiotem tego postępowania jest ustalenie, czy postępowanie, w którym zapadła decyzja ostateczna, było dotknięte jedną z wadliwości wyliczonych w art. 145 § 1 lub czy występuje przesłanka z art. 145a § 1 oraz – w razie pozytywnego wyniku tych czynności – przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia istoty sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem decyzji ostatecznej (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2008, s. 692). Warto zauważyć, że przesłanki wznowienia zostały wyliczone w sposób enumeratywny, także ich wykładnia ze względu na zasadę trwałości decyzji ostatecznych (art. 16 § 1 k.p.a.) winna mieć charakter zwężający. Dopiero ustalenie przez organ administracji, że postępowanie było dotknięte jedną z wad wymienionych w art. 145 § 1 i art. 145a § 1 k.p.a. otwiera drogę do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną. Organ nie może przejść do tego drugiego etapu, nie stwierdzając wcześniej podstaw wznowienia. Spór w sprawie dotyczył ustalenia, czy zachodziły przesłanki wznowienia postępowania zakończonego decyzja ostateczną Starosty S. z [...] września 2001 r. - w pierwszej kolejności wskazana we wniosku o wznowienie postępowania przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko organów, iż brak jest podstaw do stwierdzenia, aby skarżący, jako strona bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu zakończonym decyzją Starosty S. z [...] września 2001 r. Niewątpliwie w trakcie tego postępowania skarżący został uznany za jego stronę. Został on prawidłowo powiadomiony o wszczęciu postępowania w sprawie (doręczenie zawiadomienia o wszczęciu postępowania z 17 lipca 2001 r.), a następnie czynnie w tym postępowaniu uczestniczył, na co wskazuje chociażby złożenie wniosku z 27 lipca 2001 r. o nałożenie na inwestora obowiązku rozbiórki przebudowywanych obiektów energetycznych. Niezasadne są także zarzuty dotyczące nie doręczenia decyzji o pozwoleniu na przebudowę z [...] września 2001 r. Jak wyjaśnił Wojewoda [...] decyzja kończąca postępowanie w sprawie została wysłana do skarżącego, a następnie z powodu zamkniętych drzwi w mieszkaniu adresata przesyłka była dwukrotnie awizowana w dniach 12 września 2001 r. i 19 września 2001 r. Z powodu nieodebrania przesyłki została ona zwrócona nadawcy z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie". Powyższe znajduje potwierdzenie w dokumentach w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru oraz pisma Obwodowego Urząd Pocztowego w S. z [...] lutego 2003 r. To ostatnie pismo stanowiło niewątpliwie dowód, który podlegał swobodnej ocenie organów (art. 80 k.p.a) w związku z wyjaśnieniem kwestii prawidłowości doręczenia. Należy zgodzić się, iż w analizowanym przypadku spełnione zostały przesłanki tzw. doręczenia zastępczego przewidzianego w art. 44 k.p.a., a więc zaistniał skutek doręczenia. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 5 i 7 k.p.a. Stawiając ten zarzut w skardze, jej autor upatruje podstawy do wznowienia postępowania w fakcie wydania przez Burmistrza Miasta S. decyzji z [...] września 2008 r. stwierdzającej, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z [...] maja 1998 r. została wydana z naruszeniem prawa. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, iż podana przez stronę w podaniu o wznowienie postępowania podstawa tego wznowienia wiążąco wyznacza granice tego nadzwyczajnego postępowania (por. wyrok WSA w Warszawie z 11 września 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 864/08, LEX nr 454075). Jedyną podstawą wznowienia postępowania wskazaną przez skarżącego we wniosku inicjującym kontrolowane postępowanie była podstawa określona w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Jednak przyjmując nawet, że dopuszczalne jest późniejsze rozszerzenie podstaw wznowienia, rację ma organ odwoławczy wskazując, że decyzja Burmistrza S. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z [...] maja 1998 r. nie została uchylona (z powodu upływu terminu określonego w art. 146 § 1 k.p.a.). Oceny tej nie zmienia stwierdzenie w decyzji z [...] września 2008 r., iż decyzja z [...] maja 1998 r. została wydana z naruszeniem prawa. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nadal znajduje się w obrocie prawnym, w konsekwencji nie ma jakichkolwiek podstaw do uznania wystąpienia przywoływanych przez stronę przesłanek wznowienia. Sąd podziela także stanowisko Wojewody [...], iż rozpatrzenie złożonego przez skarżącego w postępowaniu wznowieniowym wniosku w dokonanie rozbiórki istniejących obiektów budowlanych mogłoby mieć miejsce jedynie w przypadku stwierdzenia podstaw do wznowienia postępowania (z przyczyn wskazanych na wstępie uzasadnienia prawnego). Skoro podstawy takie nie zachodziły wniosek ten nie mógł być poddany ocenie. Nie stwierdzając naruszenia prawa, które musiałoby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi.