II SA/Bk 791/10

Dnia 20 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. i B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a: odrzucić skargę B. W. W dniu 19 listopada 2010 r. M. W. i B. W. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Tymczasem z akt administracyjnych wynika, że postępowanie administracyjne było wszczęte (k.28) i prowadzone jedynie w stosunku do małżonki Skarżącego oraz, że decyzje organów obu instancji zostały wydane na małżonkę Skarżącego (k.64 i k.69). Zatem jedynie M. W. ma legitymacje do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona przez podmiot do tego nieuprawniony. Postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone jedynie na podstawie skargi wniesionej przez podmiot do tego legitymowany. Brak legitymacji do wniesienia skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a. Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Przez interes prawny do wniesienia skargi rozumie się taką sytuację, w której stan ten wpływa na uprawnienia lub obowiązki określonego podmiotu prawa, wynikające z norm prawa materialnego. Zatem skarga może dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej skarżącego pojmowanej jako możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjno-prawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 września 2008 roku, sygn. akt III SA/Wa 628/08, LEX nr 486485, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 stycznia 2008 roku, sygn. akt VI SA/Wa 1958/07, LEX nr 463905, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 2 października 2008 roku, sygn. akt II SA/Gd 344/08, LEX nr 499833). W niniejszej sprawie oczywistym jest, że Skarżący nie posiada przymiotu strony, bowiem przedmiot zaskarżenia nie dotyczy jego interesu prawnego, lecz jedynie jego małżonki. Z akt administracyjnych wynika bowiem, że postępowanie administracyjne było wszczęte (k.28) i prowadzone jedynie w stosunku do małżonki Skarżącego. W związku z tym również decyzje organów obu instancji zostały wydane na małżonkę Skarżącego (k.64 i k.69). W związku z tym, że Skarżący nie ma legitymacji do wniesienia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji. .