II SA/Bk 82/15

PostanowienieWSA w Białymstoku2015-04-02

Skład orzekający: Danuta Tryniszewska - Bytys

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja kasacyjna organu odwoławczego, uchylająca decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę oraz przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Decyzja kasacyjna organu odwoławczego, która jedynie uchyla decyzję organu pierwszej instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA. Taka decyzja nie wywołuje bezpośrednich skutków materialnoprawnych ani nie posiada przymiotu wykonalności, a jedynie skutki procesowe.
Stan faktyczny
Wojewoda uchylił decyzję Prezydenta Miasta zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę oraz rozbiórkę, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody, argumentując, że jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci możliwości realizacji niezgodnego z prawem zamierzenia budowlanego, które zacieni jego działkę. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Tryniszewska - Bytys (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2015 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. Wojewoda P. na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą U. Z. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z opisaną w projekcie budowlanym infrastrukturą oraz udzielającej pozwolenia na rozbiórkę istniejącego budynku mieszkalnego oraz doziemnej instalacji kanalizacji sanitarnej na działce nr [...] w B. przy ul. [...]. Wojewoda przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Skargę na powyższą decyzję złożył do sądu administracyjnego P. P., który w piśmie z dnia 23 marca 2015 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wywiódł, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia przez organ administracji (Prezydenta Miasta B.) spowoduje trudne do odwrócenia po stronie skarżącego skutki w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, gdyż inwestor będzie mógł rozpocząć realizację niezgodnego z prawem zamierzenia budowlanego. Zdaniem wnioskodawcy, w sytuacji jaka powstała w sprawie inwestor może ubiegać się o pozwolenie na budowę, którego wykonanie spowoduje wzniesienie obiektu po granicy działek i znacząco zacieniającego zabudowę i działkę strony skarżącej. Przywołał orzeczenie NSA w sprawie I GZ 411/14, w którym wskazano na konieczność przytoczenia w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie konkretnych okoliczności pozostających po stronie wnioskodawcy, wskazujących na zasadność udzielenia ochrony tymczasowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji jest oparte na zasadzie skargowości - sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Okolicznościami uzasadniającymi orzeczenie zgodnie z wnioskiem jest istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania może być tylko taki akt, który wywołuje materialnoprawne skutki w postaci przyznania uprawnienia lub obowiązku, jeśli ich wykonanie wywołuje skutki prawne lub faktyczne trudne do odwrócenia lub powoduje wyrządzenie znacznej szkody. W sprawie niniejszej wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej dotyczy decyzji kasacyjnej – eliminującej z obrotu prawnego wydane w pierwszej instancji pozwolenie na budowę i rozbiórkę, przy czym zdaniem organu odwoławczego przed wydaniem pozwolenia nie zbadano wszystkich okoliczności sprawy w sposób umożliwiający ustalenie, czy poszanowane zostaną uzasadnione interesy właściciela działki bezpośrednio graniczącej z terenem inwestycji. Zdaniem składu orzekającego, zaskarżona decyzja o treści wyżej wskazanej nie może wywołać w stosunku do skarżącego i jednocześnie wnioskodawcy bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przede wszystkim dlatego, że decyzja nie zawiera rozstrzygnięcia o charakterze materialnoprawnym tzn. sama nie jest pozwoleniem na budowę, jak też nie przesądza, co nietrafnie wskazuje wnioskodawca, ani treści ewentualnie wydanego w przyszłości pozwolenia na budowę ani tego, czy w ogóle może zostać ono wydane w pierwszej instancji (po ponownym rozpoznaniu sprawy). Jedynie polecono w niej organowi I instancji ponowne wyjaśnienie sprawy z uwzględnieniem poszanowania interesów osób trzecich. Inaczej rzecz ujmując, zaskarżona decyzja nie posiada przymiotu wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Tymczasem rozstrzygnięcie kasacyjne nie przyznaje żadnych uprawnień ani nie nakłada obowiązków na jej adresata, bowiem obowiązki w nim określone są skierowane do organu administracji publicznej, a nie strony postępowania. Decyzja taka wywołuje wyłącznie skutki procesowe. Również w orzecznictwie sądów administracyjnych nie ma sporu, że decyzje kasacyjne nie mogą być przedmiotem wstrzymania wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2014 r., II OZ 34/14 oraz powołane tam orzeczenia, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wnioskodawca nie wskazał argumentów podważających powyższe stanowisko. Także nietrafnie wywodzi on, że na podstawie zaskarżonej decyzji kasacyjnej inwestor będzie się mógł ubiegać o pozwolenie na budowę, w którym zaakceptowany zostanie projekt obiektu pozwalający na zacienianie działki skarżącego. Zauważyć należy, że inwestor z wnioskiem o pozwolenie na budowę już wystąpił, a jego skutkiem jest prowadzone, niniejsze postępowanie, w którym w chwili obecnej nie została przesądzona treść ewentualnego pozwolenia na budowę, o ile po ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji dojdzie do wniosku, że może ono zostać wydane. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło