II SA/Bk 877/07

PostanowienieWSA w Białymstoku2008-09-11

Skład orzekający: sędzia NSA Stanisław Prutis

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o umorzeniu postępowania zażaleniowego w sprawie o sprostowanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia podlega uwzględnieniu na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o umorzeniu postępowania zażaleniowego w sprawie o sprostowanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia podlega oddaleniu, ponieważ postanowienie to ma charakter procesowy, nie nadaje się do wykonania i nie wymaga wykonania w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA. Do wykonania kwalifikują się akty zobowiązujące, ustalające nakazy lub zakazy, a nie akty odmowne czy postanowienia proceduralne.
Stan faktyczny
Stowarzyszenie F. Z. w B. złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. umarzające postępowanie zażaleniowe w sprawie o sprostowanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Stowarzyszenie wniosło jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek Stowarzyszenia F. Z. w B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), po rozpoznaniu w dniu 11 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia F. Z. w B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Stowarzyszenia F. Z. w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenie postępowania zażaleniowego w sprawie o sprostowanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia p o s t a n a w i a oddalić wniosek Postanowieniem z dnia [...] października 2008 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. umorzyło postępowanie zażaleniowe w sprawie o sprostowanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie ulic w zakresie zabezpieczającym obsługę komunikacyjną Centrum Handlowego przy ul. B. M. C. Skargę na niniejsze postanowienie złożyło do sądu administracyjnego Stowarzyszenie F. Z. w B. wnosząc jednocześnie "o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze skutkiem natychmiastowym." Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego postanowienia może nastąpić na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w sprawie niniejszej przede wszystkim z uwagi na charakter zaskarżonego postanowienia. W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122; postanowienie NSA z 31.01.2006 r., II FZ 882/05, niepubl.). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z 14.09.2005 r., II FZ 580/05, niepubl.; postanowienie NSA z 17.07.2006 r., I FZ 281/06, OSP 2007, nr 6, poz. 76). Do wykonania nie kwalifikują się wszelkie odmowne akty administracyjne (vide: komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. T.Wosia, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2008, str. 338). Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Nie można mówić o wykonywaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu. W literaturze przedmiotu (vide: ww. komentarz do ustawy, pod red. T.Wosia, s. 339) zwraca się uwagę na fakt, iż nie kwalifikuje się do wykonania większość postanowień ze względu na ich charakter prawny (tj. postanowienia rozstrzygające określone kwestie proceduralne w toku postępowania administracyjnego, nie przyznające uprawnień i nie nakładające obowiązków, które wymagałyby wykonania). W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania zostało objęte ostateczne postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego w sprawie o sprostowanie decyzji. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżone postanowienie objęte wnioskiem o wstrzymanie jest rozstrzygnięciem stricte procesowym, nie wymagającym, a wręcz nie nadającym się do wykonania. W tej sytuacji nie może być mowy o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, albowiem brak mu cechy wykonalności, co przesądza o niemożliwości pozytywnego ustosunkowania się do wniosku. Na marginesie należy stwierdzić, iż skarżący we wniosku o wstrzymanie nie podał żadnych argumentów na jego uzasadnienie. W świetle powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania ostatecznego postanowienia o umorzeniu postępowania odwoławczego należało uznać za niezasadny i oddalić go na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło