II SA/Bk 92/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder,, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 września 2011 r. sprawy ze skargi F. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umieszczenia w domu pomocy społecznej oddala skargę. II SA/Bk 92/11 UZASADNIENIE Decyzją nr [...] z [...].10.2010 r. znak [...], wydaną z upoważnienia Starosty B. przez Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w B., orzeczono o umieszczeniu F. B. w Domu Pomocy Społecznej w J. Jednocześnie ustalono, że termin przyjęcia zostanie określony przez Dyrektora DPS. W uzasadnieniu wskazano, że Kierownik Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. decyzją z [...].10.2010 r. skierował F. B. do DPS w J. Orzeczenie to wydano po uprzednim uzyskaniu postanowienia Sądu Rejonowego w B. V Wydział Rodzinny i Nieletnich z 28.01.2010 r. w sprawie V R Ns [...], którym orzeczono o przyjęciu F. B. do domu pomocy społecznej. Jak wskazał Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie decyzja o umieszczeniu w domu pomocy społecznej osoby, co do której zgodę na umieszczenie wyraził sąd rodzinny, powinna być wydana niezwłocznie. Wynika to z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 31.07.1995 r. w sprawie szczegółowego sposobu działania w sprawach przyjęcia do domu pomocy społecznej oraz wypisania z domu pomocy społecznej osoby chorej psychicznie i upośledzonej umysłowo. Odwołanie od tej decyzji złożył F. B. wskazując, że decyzja Kierownika MGOPS w T. z [...].10.2010 r. o skierowaniu go do DPS w J. została wydana bez upoważnienia Burmistrza T. Decyzją z [...].12.2010 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało kwestionowaną decyzję w mocy. Zdaniem SKO odwołujący się nie dostrzegł, że decyzję o skierowaniu do DPS z [...].10.2010 r. wydał organ gminy, natomiast decyzję o umieszczeniu w placówce z [...].10.2010 r. wydał starosta powiatu prowadzącego dom pomocy społecznej. Ostatnie z wymienionych rozstrzygnięć było decyzją pierwszoinstancyjną w przedmiotowej sprawie. SKO wyjaśniło również, że po uzyskaniu orzeczenia sądu powszechnego o skierowaniu do domu pomocy społecznej, a takie wydano w sprawie, organy rozstrzygają w istocie wyłącznie o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczenia oraz o typie placówki, w której podopieczny powinien zostać umieszczony. W takim przypadku rola organów jest wykonawcza, a jedynie dodatkowo polega na wyborze placówki właściwej ze względu na rodzaj schorzenia. Skargę na powyższą decyzję SKO złożył do sądu administracyjnego F. B. zarzucając organowi I instancji naruszenie prawa poprzez wydanie orzeczenia w oparciu o postanowienie Sądu Rejonowego, który rozstrzygał bez zapewnienia mu obrońcy z urzędu. Wskazał również na naruszenie zasady kontradyktoryjności, oparcie rozstrzygnięć na sfałszowanych dokumentach i nieprawdziwych zeznaniach świadków. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i wskazując, że poza przedmiotem niniejszego postępowania pozostają zarzuty odnośnie prawidłowości prowadzenia sprawy przez Sąd Rejonowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...].12.2010 r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w B. z [...].10.2010 r. o umieszczeniu skarżącego w Domu Pomocy Społecznej w J. Została ona wydana, jak prawidłowo ustaliły organy orzekające w obydwu instancjach, po prawomocnym orzeczeniu przez sąd opiekuńczy w dniu 28.01.2010 r. o umieszczeniu F. B., bez jego zgody, w domu pomocy społecznej i orzeczeniu przez Kierownika Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. (decyzją z [...].10.2010 r.) o skierowaniu wymienionego do Domu Pomocy Społecznej w J. Z przepisu art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z 12.03.2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 z późn. zm.) wynika, że procedura umieszczenia w domu pomocy społecznej wymaga decyzji o skierowaniu do takiego domu i decyzji o umieszczeniu w nim. W sytuacji, gdy organ gminy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania strony jednocześnie prowadzi dom pomocy społecznej – rozstrzygnięcie w przedmiocie skierowania i umieszczenia, a w dalszej kolejności o odpłatności za pobyt, wydaje ten sam organ (vide wyrok WSA w Gliwicach z 30.03.2010 r., IV SA/GL 738/09, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). Może jednak zaistnieć przypadek, gdy organ prowadzący dom pomocy społecznej wskazany w decyzji o skierowaniu nie jest tym organem, który przedmiotowe skierowanie wydał. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej. Dom Pomocy Społecznej "J." w J., do którego skierowano F. B. decyzją z [...].10.2010 r. jest jednostką organizacyjną i budżetową prowadzoną przez Radę Powiatu B., a więc organ powiatowy, a nie gminny. Dlatego orzeczenie o umieszczeniu skarżącego w tej placówce wymagało wszczęcia odrębnego postępowania przed innym organem, którym w sprawie był Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w B. Pozostaje to w zgodzie z brzmieniem art. 59 ust. 2 u.p.s., który stanowi, że decyzję o umieszczeniu w domu pomocy społecznej wydaje organ gminy prowadzącej dom lub starosta powiatu prowadzącego dom pomocy społecznej. W sprawie niniejszej Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w B. działał z upoważnienia Starosty B. Jednocześnie organ ten, wobec uprzedniego skierowania do DPS przez Kierownika MGOPS, był związany decyzją o skierowaniu i miał obowiązek wydać decyzję o umieszczeniu we wskazanej placówce (vide wyrok WSA w Warszawie z 11.09.2009 r., VIII SA/Wa 204/09, CBOSA). Jak wskazało SKO, Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie uczynił to zgodnie z prawem, co skutkowało utrzymaniem jego decyzji w mocy w postępowaniu odwoławczym. Ocena SKO nie budzi wątpliwości składu orzekającego w sprawie niniejszej. Ponadto zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 31.07.1995 r. w sprawie szczegółowego sposobu działania w sprawach przyjęcia do domu pomocy społecznej oraz wypisania z domu pomocy społecznej osoby chorej psychicznie i upośledzonej umysłowo (Dz. U. Nr 92, poz. 460 z późn. zm.) decyzję o umieszczeniu w domu pomocy społecznej osoby, co do której umieszczenie jej w takim domu następuje na podstawie orzeczenia sądu opiekuńczego (jak w sprawie niniejszej) – wydaje się niezwłocznie na zasadach określonych w ustawie o pomocy społecznej. Warunek ten został spełniony, bowiem decyzja o skierowaniu do DPS została wydana [...].10.2010 r., a kwestionowana w niniejszym postępowaniu decyzja organu powiatowego o umieszczeniu w tej placówce – [...].10.2010 r. w I instancji, a [...].12.2010 r. w II instancji. Wskazać trzeba, że nie mogły odnieść skutku zarzuty skargi dotyczące legalności postanowienia Sądu Rejonowego w B. z 28.01.2010 r. o umieszczeniu strony w DPS, bowiem ani sąd administracyjny, ani tym bardziej organy administracyjne orzekające w sprawie niniejszej nie posiadają kompetencji do kontrolowania prawidłowości orzeczeń wydanych w postępowaniu przed sądem powszechnym. Nie zasługiwały na uwzględnienie również zarzuty dotyczące nieprawidłowości w prowadzeniu postępowania wyjaśniającego. Organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy. W aktach sprawy znajdują się zarówno orzeczenie Sądu Rejonowego w B. z 28.01.2010 r. o umieszczeniu skarżącego w DPS oraz Kierownika MGOPS w T. z [...].10.2010 r. o skierowaniu do DPS w J., których treść była rozstrzygająca dla obowiązku orzeczenia przez Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie o umieszczeniu skarżącego w DPS w J. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.