II SA/Bk 92/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), sędzia WSA Andrzej Melezini, Protokolant sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi H. D. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazania przedłożenia projektu budowlanego zamiennego oddala skargę. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t. jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 1409 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] listopada 2014r., znak: [...] nakazującą J. P. (dalej powoływanemu też jako: Inwestor) w terminie do dnia [...].09.2015r., przedłożenie do organu I instancji projektu budowlanego zamiennego (4 egz.) budynku inwentarskiego, z przeznaczeniem na oborę wraz z obiektami towarzyszącymi oraz garażu na maszyny rolnicze usytuowanego na działce o nr [...] położonej w miejscowości J., uwzględniającego: wszystkie wymagania i warunki zawarte w decyzji z dnia [...].08.2013r., Wójta Gminy S. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wszystkie wnioski i rozwiązania wynikające z ekspertyzy przedłożonej przez Inwestora w dniu [...].03.2005r., opracowanej przez inż. Z. M., rozbiórkę zbiornika na gnojówkę zlokalizowanego wewnątrz budynku obory od strony drogi powiatowej i granicy z działką ozn. nr ewid. gr. [...], dostosowanie części obory na długości 5,5 m od strony drogi powiatowej na cele nieinwentarskie (paszarnie, pomieszczenia socjalne) zachowując odległość 15,0 m od studni kopanej znajdującej się na działce ozn. nr ewid. gr. [...], zlikwidowanie otworów okiennych w ścianie obory od strony granicy z działką ozn. nr ewid. gr. [...], skrócenie okapu połaci południowej dachu (od strony Skarżącej) w taki sposób aby zachować odległości ,50 m od granicy z działką ozn. nr ewid. gr. [...], zamontowanie na połaci południowej dachu (od strony Skarżącej) dwóch rzędów zapór przeciwśniegowych o podwyższonej wytrzymałości ze szczegółowym rysunkiem i opisem sposobu ich montażu, wyposażenie obiektu w rynny i rury spustowe w ilości o przekroju umożliwiającym prawidłowe odprowadzenie wody z połaci południowej ( od strony skarżącej) ze szczegółowym rysunkiem i opisem przedstawiającym zamontowanie rynien i rur spustowych, pozostałe dotychczas wykonane roboty budowlane jak również elementy jeszcze niewykonane, a niezbędne do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami i normami ustawy Prawo budowlane 1994r., warunkami technicznymi i sztuką budowlaną. Jednocześnie organ zalecił, aby projekt zamienny sporządziła osoba posiadającą stosowne uprawnienia budowlane i legitymująca się przynależnością do właściwej izby samorządu budowlanego. Podstawą wydania zaskarżonej decyzji były następujące ustalenia faktyczne: Starosta W. decyzją z dnia [...] grudnia 2000 r., znak: [...] udzielił Inwestorowi pozwolenia na budowę obory wraz z obiektami towarzyszącymi i budowę szamba na nieczystości ze zlewni mleka na działkach nr ewid. [...] i [...], położonych we wsi J., gmina S. W dniu [...] października 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., na wniosek H. D. (powoływanej dalej też jako: Skarżąca), wszczął postępowanie administracyjne w sprawie legalności prowadzonych robót budowlanych przy budowie opisanego obiektu. Ustaliwszy, że Inwestor w sposób istotny odstąpił od warunków w/w pozwolenia na budowę, organ nadzoru postanowieniem z [...] czerwca 2004r., znak: [...], działając w oparciu o art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, wstrzymał prowadzone roboty budowlane, a następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r., nr [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 w/w ustawy nakazał mu w terminie do [...] marca 2005 r. dokonać opracować i przedłożyć projekt budowlany zamienny budynku wraz z obiektami towarzyszącymi uwzględniający wnioski i rozwiązania wynikające z ekspertyzy. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., uwzględniając odwołanie od przedmiotowego rozstrzygnięcia, decyzją z [...] stycznia 2005r., nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nakazania J. P. rozebranie zbiornika na gnojówkę zlokalizowanego wewnątrz budynku od strony drogi gminnej i granicy działki i orzekł o umorzeniu postępowania w tym zakresie, a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W wyniku skargi H. D., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z 25 sierpnia 2005r. sygn. akt II SA/Bk 195/05 uchylił w/w decyzję z dnia [...] stycznia 2005r. i poprzedzającą jej wydanie decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] sierpnia 2004r. PINB w W. po ponownym rozpoznaniu sprawy postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2007r. wstrzymał ponownie, w oparciu o art. 50 ust. 1 pkt 4 prawa budowlanego, roboty budowlane polegające na budowie przez Inwestora obory w sposób niezgodny z przepisami prawa budowlanego. Przedmiotowe postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...].10.2007r.. W konsekwencji powyższego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego w W. decyzją z dnia [...] października 2007 r. nr [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane nakazał Inwestorowi w terminie do dnia [...] lipca 2008r. wykonać niezbędne roboty budowlane oraz opracować i przedłożyć projekt budowlany zamienny budynku inwentarskiego wraz z obiektami towarzyszącymi w obszarze oddziaływania obiektu celem zabezpieczenia uzasadnionych interesów osób trzecich. Powyższe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy decyzją PWINB w B. z dnia [...].12.2007r., znak: [...]. Na skutek skargi wywiedzionej przez H. D. na w/w decyzję, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 13.05.2010r., sygn. akt II SA /Bk 66/10 uchylił decyzje organu nadzoru budowlanego I i II instancji, wskazując organom nadzoru budowlanego na konieczność przeanalizowania zwiększonej wysokości budynku jak i przebudowy konstrukcji dachu z dwuspadowego na jednospadowy (wykonanych w warunkach odstąpienia od pozwolenia na budowę). Rozpatrując po raz kolejny sprawę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. postanowieniem z dnia [...].05.2011r., znak: [...] zawiesił z urzędu, wszczęte na wniosek Skarżącej postępowanie administracyjne w sprawie budowy przedmiotowej obory do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Wójta Gminy S. tj. do czasu ponownego rozpatrzenia wniosku Pana J. P. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla w/w inwestycji. Przedmiotowe postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem PWIMB z dnia [...].06.2011 r., znak: [...]). Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...] Wójt Gminy S. ustalił na rzecz Inwestora warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na: budowie budynku inwentarskiego z przeznaczeniem na oborę oraz garaż na maszyny rolnicze, szczelnego zbiornika na gnojowicę, płyty gnojowej oraz szczelnego zbiornika na ścieki sanitarne, na terenie obejmującym działkę o nr [...], położonym w obrębie wsi J., gmina S. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...].09.2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 20.03.2014r. sygn. akt II SA/Bk 915/13 oddalił skargę H. D. na powyższe rozstrzygnięcie. W zaistniałych okolicznościach Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. postanowieniem z dnia [...].07.2014r., nr [...] podjął zawieszone postępowanie administracyjne w sprawie przedmiotowej obory. Następnie, uwzględniając całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, decyzją z dnia [...] listopada 2014r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, nakazał Inwestorowi w terminie do dnia [...].09.2015r.: opracować i przedłożyć projekt budowlany zamienny (4 egz.) budynku inwentarskiego, z przeznaczeniem na oborę wraz z obiektami towarzyszącymi oraz garażu na maszyny rolnicze usytuowanego na działce o nr [...] położonej w miejscowości J., uwzględniający wymogi zawarte w pkt 1-9 decyzji, opisane szczegółowo na wstępie uzasadnienia. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ wyjaśnił, że w trakcie przeprowadzonych w dniu [...].08.2014r. oględzin ustalono, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w wyroku WSA w Białymstoku z dnia 13 maja 2010r. II SA/Bk 66/10, że kwestionowana odległość obory Inwestora od granicy z działką Skarżącej wynosi nie mniej niż 1,50 m, a więc jest zgodna z wymogami § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Celem zaś zachowania warunków technicznych organ ustalił, że odległość od granicy z sąsiednią działką nie może być mniejsza niż 1,5m do okapu gzymsu, stąd też nakazał uwzględnienie w projekcie zamiennym skrócenia okapu połaci południowej od strony skarżącej w taki sposób aby zachować wymaganą odległość. Dalej, powołując się na § 232 pkt 6 w/w warunków technicznych, organ ustalił, że otwory okienne w ilości 6 sztuk od strony sąsiedniej działki można zamurować luksferami. W celu zaś doprowadzenia do zgodności warunków technicznych w zakresie odległości zbiornika na gnojówkę i budynku inwentarskiego od studni dostarczającej wodę do spożycia powinna, która powinna wynosić 15,0 m, nakazano uwzględnić w projekcie zamiennym rozbiórkę nieodpowiednio zlokalizowanego zbiornika na gnojówkę i część obory dostosować do celów nieinwentarskich. Organ uznał jednocześnie, że zwiększona wysokość przedmiotowego budynku z 2,45 m do 3,41 m dla ścian podłużnych oraz z 4,50m do 6,99 m do kalenicy budynku w stosunku do projektu pierwotnego nie jest sprzeczna z prawem miejscowym w zakresie zagospodarowania przestrzennego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nie znalazł też podstaw prawnych do nakazania na obecnym etapie postępowania przebudowy dachu z dwuspadowego na jednospadowy. Powołując się na przepis § 28 warunków technicznych wyjaśnił, że działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej. W celu zaś zapobieżenia negatywnemu oddziaływaniu śniegu na budynki Skarżącej, spadającego z połaci południowej dachu obory, organ zalecił zamontowanie dwóch rzędów zapór przeciwśniegowych o podwyższonej wytrzymałości zachowując zasady sztuki budowlanej i rozwiązanie przedstawione w projekcie zamiennym.. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Skarżąca zarzucając, że organ I instancji nieprawidłowo określił granice pomiędzy jej posesją, a posesją Inwestora. Zdaniem Skarżącej wybudowana obora narusza pierwotne ukształtowanie terenu na działce Inwestora oraz zasady współżycia społecznego, a w konsekwencji zakłóca korzystania z sąsiedniej nieruchomości P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu organ odwoławczy potwierdził, że Inwestor w trakcie budowy przedmiotowej obory w sposób istotny odstąpił od warunków wydanego pozwolenia na budowę, zmieniając wymiary budynku i wysokość ścian bocznych, dlatego też organ I instancji słusznie wszczął postępowanie z art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane z 1994 roku wszczynając procedurę naprawczą. Dalej organ II instancji przypomniał, że obowiązkiem organu nadzoru budowlanego jest nakazanie inwestorowi dokonania takich czynności, aby doprowadzić dany obiekt do stanu zgodnego z prawem (w sytuacji gdy jest to możliwe z technicznego i prawnego punktu widzenia), a dopiero wówczas, gdy inwestor nie wykona nałożonego na niego obowiązku, należy orzec zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu. W ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja została prawidłowo skonstruowana z uwzględnieniem istotnych dla sprawy wytycznych oraz szczegółowej analizy sposobu odprowadzenia wody opadowej i śniegu z dachu przedmiotowego budynku. W odpowiedzi na argumentację odwołania organ wyjaśnił, że w dniu [...].08.2014r. Inwestor przedłożył w organie I instancji opinię sporządzoną przez dr M. F., biegłego z listy Wojewody M. w zakresie postępowania wodnoprawnego, posiadającego uprawnienia Ministra Środowiska w zakresie hydrologii. Z przeprowadzonych pomiarów oraz analizy zagadnienia wynika, że nie istnieje bezpośredni związek przyczynowo skutkowy pomiędzy zagospodarowaniem wód opadowych i roztopowych na terenie działek Inwestora, a pogorszeniem się stanu wód na działce Skarżącej. Dalej organ wyjaśnił, że w tym zakresie nie mógł natomiast uwzględnić ekspertyzy budowlano-kosztorysowej posesji oraz budynków usytuowanych na działce [...], przedłożonej przez Skarżącą, albowiem została ona wykonana przez osobę nieposiadającą uprawnień budowlanych. Stąd też organ uznał ją za niewiarygodny materiał dowodowy w postępowaniu. Powołując się z kolei na decyzję Wójta Gminy S. nr. [...]z dnia [...].07.2013r. odmawiającą nałożenia na Inwestora obowiązku przywrócenia stosunków wodnych do stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom oraz opinię biegłego hydrologa z listy Wojewody M., organ uznał, że w sprawie brak jest przesłanek do stwierdzenia by budowa przedmiotowej obory mogła spowodować pogorszenie się stanu wód na działce Skarżącej. Odnośnie zastrzeżeń co do prawidłowego pomiaru odległości usytuowania obory w stosunku do granicy działki Skarżącej, organ wskazał, że z analizy szkiców będących materiałem dowodowym w sprawie i porównaniu uwidocznionych odległości jednoznacznie wynika, że żadna odległość nie jest mniejsza niż 1,50 m. Stąd też zarzut nieustalenia rzeczywistej odległości od granicy z działką sąsiada organ uznał za nieprawdziwy. Przedmiotową decyzją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku zaskarżyła H. D., zarzucając jej nie wykonanie wytycznych wyroku WSA w Białymstoku z dnia 13 maja 2010r., sygn. akt II SA/Bk 66/10 poprzez: a) nieustalenie rzeczywistej odległości budynku obory od granicy z działką Skarżącej i brak analizy, czy ta odległość jest zgodna z § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; b) nieprzeanalizowanie nałożenia na inwestora obowiązku przebudowy dachu budynku z dwuspadowego na jednospadowy z uwzględnieniem § 28 w/w rozporządzenia; c) brak analizy, czy taki wysoki budynek spełnia wymogi przepisu art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. Dodatkowo Skarżąca zasygnalizowała, że zaproponowany sposób odprowadzenia wód i śniegu z dachu obory, nie wyeliminuje negatywnego oddziaływania obory na jej budynki w sposób trwały, i zależeć będzie od woli Inwestora. W ocenie Skarżącej organy w żaden sposób nie wykazały słuszności zastosowania podstawy prawnej decyzji tj. at. 51 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane. Ponadto organy powołują się na ustalenia decyzji o warunkach zabudowy, a w/w przepis, zdaniem autorki skargi, nie wymaga owej decyzji. Zdaniem skarżącej organy w żaden też sposób nie wykazały, że możliwa jest taka lokalizacja budynku z dachem dwuspadowym w odległości 1,5 od ścian jej budynków, a w odległości 1,3 od granicy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie odwołując się do stanowiska i argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić należy, że kluczowe znaczenie dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji miało zbadanie przez Sąd, czy organy nadzoru budowlanego - stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) - zastosowały się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 maja 2010 r. sygn. akt II SA/Bk 66/10 uchylającym zaskarżoną decyzję PWINB w B. z dnia [...] grudnia 2007 r. oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] października 2007r. i przekazującym sprawę do ponownego rozpoznania. W konsekwencji również Sąd orzekający w niniejszej sprawie miał obowiązek zastosowania się do oceny prawnej i wskazań wyrażonych w powołanym wyroku z dnia 13 maja 2010 r. W powołanym wyroku Sąd wskazał natomiast na konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia rzeczywistej odległości przedmiotowej obory do granicy działki Skarżącej, a następnie przeanalizowania, czy jest zgodna z wymogami § 12 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690 ze zm.). Organy zobligowane zostały również ponowne przeanalizować nałożenie na Inwestora obowiązku przebudowy dachu budynku z dwuspadowego na jednospadowy z uwzględnieniem § 28 w/w rozporządzenia oraz art. 5 ust.1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013r., poz. 1409 ze zm., cytowanej dalej w skrócie: prawo budowlane). Analizując materiał dowodowy zgromadzony w sprawie oraz treść wydanych na jego podstawie rozstrzygnięć, Sąd orzekający w niniejszej sprawie doszedł do przekonania, że organy nadzoru budowlanego zastosowały się do ww. oceny w sposób prawidłowy. W tym miejscu należy przypomnieć, że materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 51 ustawy prawo budowlane regulujący postępowania naprawcze, mające na celu doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, tj. do stanu zgodnego z warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę oraz aktualnie obowiązujących przepisach prawa. Zgodnie zaś z art. 51 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy, przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia o wstrzymaniu prowadzonych robót budowlanych, właściwy organ w drodze decyzji, w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Określając stan zgodności z prawem, do którego w postępowaniu naprawczym należy dążyć, organ zobowiązany jest uwzględnić warunki z art. 5 ust. 1 tej ustawy, a więc przede wszystkim zgodność z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, ale także poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego, uzasadnionych interesów osób trzecich, o których mowa w art. 5 ust.1 pkt 9 prawa budowlanego. Z analizy powyższych regulacji wynika, że działania podjęte w trakcie procesu naprawczego mają na celu przywrócenie stanu zgodnego z prawem i zależą od rezultatu postępowania wyjaśniającego, w toku którego organ nadzoru budowlanego zobowiązany jest dokonać oceny całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Jeżeli zatem dana inwestycja nie odpowiada wymogom wynikającym z przepisów prawa, to obowiązkiem organów nadzoru budowlanego jest zbadanie, czy i jakie czynności muszą być wykonane, aby doprowadzić tę inwestycję do stanu zgodnego z prawem, zaś stosowna ocena powinna zostać zawarta w uzasadnieniu decyzji administracyjnej. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, a co zostało już przesądzone na wcześniejszym etapie postępowania, że Inwestor prowadził roboty budowlany przy budowie spornego budynku w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Jak ustaliły organy nadzoru budowlanego, zmieniona została długość kontrolowanej obory z 40 m na 40,55 m, szerokość z 11 na 11,80 m, wysokość ścian bocznych z 2,45 m na 3,41 m oraz wysokość kalenicy z 4,5 m na 6,99 m. W konsekwencji działań Inwestora doszło do zwiększenia powierzchni zabudowy i kubatury budynku. Ponadto, jak ustalono w kontrolowanym postępowaniu, Inwestor dokonał też nieistotnych odstępstw, tj. zmienił również rozstaw słupów, podciągów i ich wymiar, wykonał strop, zmienił elementy konstrukcyjne więźby dachowej oraz wykonał zbiornik na gnojówkę wewnątrz obory. W ocenie Sądu zaistniałe okoliczności faktyczne uzasadniały wdrożenie przez organy nadzoru budowlanego, na podstawie art. 50-51 ustawy prawo budowlane trybu postępowania naprawczego, a w konsekwencji wydanie w oparciu o art. 51 ust.1 pkt 3 tej ustawy decyzji nakładającej na inwestora obowiązek opracowania i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego wszystkie wymagania zawarte w decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] sierpnia 2013r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania przestrzennego spornej inwestycji oraz wnioski i rozwiązania wynikające z ekspertyzy przedłożonej przez Inwestora w dniu [...].03.2005r. W przedłożonym projekcie organ nakazał również uwzględnić elementy dotychczas nie wykonane, a niezbędne do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, w szczególności dokonać rozbiórki zbiornika na gnojówkę zlokalizowanego wewnątrz budynku obory, dostosować część obory na długości 5,5 m od strony drogi powiatowej na cele nieinwentarskie zachowując odległość 15,0 m od studni kopanej znajdującej się na działce nr [...], zlikwidować otwory okienne w ścianie obory od strony granicy z działką nr [...], skrócić okap połaci południowej dachu (od strony Skarżącej) w taki sposób aby zachować odległości 1,5 m od granicy z działką nr [...] oraz zamontować na połaci południowej dachu (od strony Skarżącej) dwa rzędy zapór przeciwśniegowych o podwyższonej wytrzymałości ze szczegółowym rysunkiem i opisem sposobu ich montażu, i wyposażyć obiekt w rynny i rury spustowe w ilości o przekroju umożliwiającym prawidłowe odprowadzenie wody. Analizując z kolei zaskarżoną decyzję z punktu widzenia wytycznych zawartych w wyroku WSA z dnia 13 maja 2010r. Skład orzekający doszedł do wniosku, że organy nadzoru budowanego w sposób niebudzący wątpliwości ustaliły, że Inwestor w zakresie lokalizacji spornej obory w odniesieniu do granicy działki nie dopuścił się odstępstw od warunków pozwolenia na budowę zachowując wymaganą w tym zakresie odległość 1,5 m. Z oględzin przeprowadzonych przez organ I instancji przeprowadzonych w dniach: [...].03.2011 r. i [...].08.2014 r. jednoznacznie wynika, że kwestionowana przez Skarżącą odległość kontrolowanego obiektu od granicy z jej działką jest zgodna z wymogami § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Podczas w/w oględzin dokonano bowiem dwóch pomiarów tej odległości, jednego, pomiędzy ścianami, drugiego (zapisanego na szkicu sytuacyjnym będącym załącznikiem do protokołu w nawiasie) pomiędzy fundamentami. Z analizy tych szkiców, stanowiących materiał dowodowy w sprawie i porównania obu uwidocznionych odległości jednoznacznie wynika, że żadna z tych odległości, wbrew temu co twierdzi Skarżąca nie jest mniejsza niż 1,50 m. Ponadto, realizując wytyczne wyroku o sygn. akt II SA/Bk 66/10, organ ustalił również, że ściana spornej obory jest zlicowana z fundamentem, a występujące w narożniku odchyłki od 1 cm do 3 cm są wynikiem wyłącznie nierówności elementów budynków, i nie zmniejszają wymaganej odległości 1,50 m. Ponadto ściana szczytowa stodoły Skarżącej, na którą zachodzi sporna obora ma konstrukcję słupową składającą się z 3 słupów z czego 2 zachodzą na oborę o łącznej długości 1,2 m. W związku z tym, iż stopy słupów są zagłębione w ziemi i przykryte betonowym murkiem, organy słusznie uznały, ewentualne poszerzenie tych dwóch fundamentów pod słupami pozostaje bez wpływu na rzeczywistą odległość spornej obory od granicy działki Skarżącej. Konkludując tą część rozważań należy uznać, wbrew odmiennym w tym względzie wywodom Skarżącej, że organy w sposób prawidłowy ustaliły rzeczywistą odległości spornego obiektu od granicy działki uznając, że jest ona zgodna z § 12 cytowanego wyżej rozporządzenia. Ponadto, co należy podkreślić, organy w treści zaskarżonej decyzji wprost ustaliły, że odległość od granicy z sąsiednią działką nie może być mniejsza niż 1,5m do okapu gzymsu i nakazały w tym celu uwzględnić w projekcie zamiennym skrócenie okapu połaci południowej od strony działki Skarżącej w taki sposób aby zachować wymaganą odległość. W ocenie Sądu bezpodstawny jest również zarzut skargi dotyczący nieprzeanalizowania przez organy nałożenia na Inwestora obowiązku przebudowy dachu obory z dwuspadowego na jednospadowy z uwzględnieniem § 28 rozporządzenia o warunkach technicznych. Otóż stosownej analizy dokonał organ I instancji wywodząc, że na obecnym etapie nie ma podstaw prawnych do nakazania przebudowy dachu z dwuspadowego na jednospadowy. Powołując się na regulacje rozporządzenia w sprawie warunków technicznych organy słusznie stwierdziły, że dwuspadowy kształt dachu nie jest uzależniony od wysokości budynku, nie ma też określonej wysokości do której budynek można realizować z dachem dwuspadowym, nie ma też wysokości po przekroczeniu której budynek może posiadać dach wyłącznie jednospadowy. Zwiększona zatem przez Inwestora wysokość ścian budynku o 0,96 m nie jest sama w sobie podstawą do przebudowy dachu. Tym bardziej, jak trafnie wywiodły organy, że w odległości 1,50 m od granicy działki można realizować dach dwuspadowy zapewniając jednocześnie odprowadzenie z dachu wody i śniegu na własną posesję. Podkreślić jednocześnie należy, na co też zwróciły uwagę organy nadzoru budowlanego, że dwuspadowy dach na przedmiotowej oborze jest zgodny z ustaleniami decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] sierpnia 2013 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz nie utrudnia prawidłowej zabudowy działki Skarżącej. W zaskarżonej decyzji prawidłowo też ustalono, że odprowadzenie wód opadowych z połaci dachowej północnej spornej obory bezpośrednio na własny nieutwardzony teren zielony Inwestora, a z połaci południowej (od strony Skarżącej) na własny nieutwardzony teren zielony za pośrednictwem koryta betonowego spełni nie tylko wymogi z § 28 warunków technicznych ale i wymogi decyzji Wójta Gminy S. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W celu zapewnienia zaś prawidłowego spływu wód deszczowych i wód z topniejącego śniegu z południowej połaci dachowej obory Inwestora organ nakazał zamontować dwa rzędy zapór przeciwśniegowych o podwyższonej wytrzymałości oraz wykonać rynny i rury spustowe w ilości i o przekroju umożliwiającym prawidłowe odprowadzenie wody. W ocenie Sądu zamontowanie opisanych zapór i rynien stanowi odpowiednie zabezpieczenie budynków Skarżącej przed zalewaniem wodami z dachu obory Inwestora. Konkludując Skład orzekający doszedł do wniosku, że rozwiązania naprawcze nakazane w zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji są zgodne z wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu wyroku WSA w Białymstoku z dnia 13 maja 2010 r., (sygn. akt II SA/Bk 66/10). Ponadto uwzględniając społeczno-gospodarcze przeznaczenie nieruchomości Inwestora i Skarżącej jako strefę zabudowy zagrodowej (rolniczej), należy zgodzić się z organami nadzoru budowlanego, że dokończenie budowy spornej obory wg projektu zamiennego, uszczegółowionego wymogami zawartymi w zaskarżonej decyzji, nie zakłóci korzystania z nieruchomości stanowiącej własność Skarżącej. Reasumując, skoro zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a przedstawione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku i jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.