II SA/Bk 96/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 kwietnia 2015 r. wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M.B. i J.B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2014 r., Nr [...]w przedmiocie ustalenia wysokości i wypłaty odszkodowania za nieruchomość przejętą na własność gminy pod drogę gminną p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi , W dniu 7 stycznia 2015 r. skarżący M. i J. B., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyli bezpośrednio do tutejszego Sądu skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2014 r., Nr[...], wydaną w przedmiocie ustalenia wysokości i wypłaty odszkodowania za nieruchomość przejętą na własność gminy pod drogę gminną. Skargę tę dnia 8 stycznia 2015 r. (data stempla pocztowego k. 18) tutejszy Sąd przekazał organowi, tj. Wojewodzie P.celem nadania biegu. Postanowieniem z dnia 13 lutego 2015 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę na ww. decyzję w związku ze złożeniem jej po upływie terminu do jej wniesienia. Powyższe orzeczenie wraz z uzasadnieniem profesjonalny pełnomocnik skarżących, otrzymał w dniu 23 marca 2015 r. (dowód: potwierdzenie odbioru k. 36). W dniu 26 lutego 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik podał, że dopiero 23 lutego 2015 r. w chwili otrzymania postanowienia Sądu z dnia 13 lutego 2015 r. o odrzuceniu skargi dowiedział się, iż została ona złożona po terminie, stąd też termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu należy liczyć od 23 lutego 2015 r. Ponadto wskazano, że skarga sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika została przekazana w dniu 4 stycznia 2015 r. J.B. celem złożenia jej we właściwym organie, gdyż pełnomocnik w dniach 5-8 stycznia 2015 r. miał zaplanowany urlop. Nadmieniono, że skarżący ze względu na stan zdrowia oraz ze względu na wyjazd żony do P., poprosił swoją pracownicę o przesłanie skargi do właściwego urzędu. Niestety przez pomyłkę pracownica błędnie zaadresowała korespondencję, tj. zamiast do Wojewody P. zaadresowała ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zdaniem pełnomocnika okolicznością, która doprowadziła do uchybienia terminowi na dokonanie czynności procesowej była zatem oczywista omyłka pracownika skarżącego. Na poparcie swojego stanowiska strona skarżąca powołała orzecznictwo sądów administracyjnych. Do wniosku pełnomocnik dołączył skargę oraz dowody powołane w piśmie (oświadczenie lekarskie o stanie zdrowia J. B., oświadczenie J. B., oświadczenie M. B. i oświadczenie pracownika). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. W ocenie Sądu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 p.p.s.a. wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne. Na wstępie należy się odnieść do kwestii dochowania przez pełnomocnika skarżącego siedmiodniowego terminu do wniesienia przedmiotowego wniosku. W przedstawionym stanie faktycznym sprawy termin ten należy liczyć od dnia, w którym pełnomocnik dowiedział się o odrzuceniu skargi z powodu złożenia jej po upływie terminu do jej wniesienia, tj. od dnia otrzymania postanowienia Sądu z dnia 13 lutego 2015 r. w dniu 23 lutego 2015 r. Jako że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 26 lutego 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) przyjąć należy, że został zachowany 7 – dniowy terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącej spełnił także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ złożył do sądu skargę. Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku. Przedstawione przez pełnomocnika okoliczności nie uzasadniają jednak przyjęcia, że brak było jego winy w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik wskazał, że błędne wysłanie korespondencji bezpośrednio na adres WSA w Białymstoku, zamiast na adres Wojewody P. nastąpiło omyłkowo przez pracownika skarżącego. Wskazano, że pełnomocnik w dniach 5-8 stycznia 2015 r. miał zaplanowany urlop, zaś skarżący (ze względu na stan zdrowia) oraz skarżąca (ze względu na wyjazd do P.) nie mieli możliwości złożenia skargi. Pomimo niewątpliwie podjętych działań w ocenie Sądu nie można w zaistniałej sytuacji mówić o braku winy pełnomocnika. Sąd nie kwestionuje, że nadanie skargi bezpośrednio na adres WSA w Białymstoku nastąpiło na skutek omyłki. Skarga była jednak sporządzana przez pełnomocnika profesjonalnego, od którego należy oczekiwać pełnej fachowości i w stosunku do którego nie można akceptować pomyłek z zakresu procedur sądowych. Bez znaczenia jest, że pomyłki dokonał pracownika skarżącego. Ostatecznie to na pełnomocniku, który jest adwokatem, spoczywa ciężar dopilnowania prawidłowości sporządzenia i wysłania skargi. W orzecznictwie jako przyczynę po stronie pełnomocnika, która może uzasadniać przywrócenie terminu wskazuje się okoliczności nadzwyczajne, np. nagłą chorobę, które uniemożliwiła dokonanie określonej czynności. Z kolei przyjmuje się np., że nieprawidłowe przyporządkowanie skargi do koperty przez pracownika pełnomocnika świadczy o niedołożeniu należytej staranności, stanowiąc błąd, za który pełnomocnik, i tym samym, strona ponosi winę (por. postanowienie NSA z 26 września 2013 r., I FZ 351/13). Zdaniem Sądu, tak samo należy przyjąć w sytuacji błędnego zaadresowania koperty zamiast do Wojewody P. do WSA w Białymstoku przez pracownika skarżącego. Przyjmuje się bowiem jednolicie, że kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem dochowania szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. np. postanowienie NSA z 12 września 2013 r., II FZ 717/13). Sąd w pełni podziela to stanowisko i stwierdza, że mając na uwadze to, że skarga była sporządzana przez profesjonalnego pełnomocnika nie można przyjąć, że w sytuacji, gdy skarga została nadana w terminie a na samej skardze prawidłowo wskazano, że jest ona kierowana do WSA w Białymstoku za pośrednictwem Wojewody P., jednak następnie skargę błędnie wysłano bezpośrednio do WSA w Białymstoku, co skutkowało tym, że skarga do tutejszego sądu została wniesiona już z przekroczeniem terminu, można mówić o braku winy w niedochowaniu terminu. Mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 86 § 1 i 87 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.