II SAB/Bk 1/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Sędziowie: sędzia WSA Mirosław Wincenciak, sędzia WSA Wojciech Stachurski, po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. i W. C. o wyłączenie sędziego Anny Sobolewskiej – Nazarczyk w sprawie ze skargi M. C. i W. C. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie sędziego Anny Sobolewskiej – Nazarczyk M. i W. C. wnieśli do tutejszego sądu administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego. W dniu 2 czerwca 2011r. skarżący złożyli wniosek o wyłączenie od udziału w przedmiotowej sprawie sędziów: Anny Sobolewskiej - Nazarczyk i Jacka Pruszyńskiego uzasadniając, że sędziowie ci powinni być wyłączeni na mocy ustawy, albowiem uczestniczyli już wcześniej w ich sprawie. Na rozprawie sądowej w dniu 7 czerwca 2011r. skarżący M. C. sprecyzował złożony wniosek oświadczając, że żąda wyłączenia jedynie sędziego referenta Anny Sobolewskiej – Nazarczyk. Sędzia Anna Sobolewska – Nazarczyk złożyła do akt oświadczenie, z którego wynika, iż między nią, a skarżącymi nie zachodzą okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w rozpoznaniu tej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Instytucję wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18–24 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej: p.p.s.a. Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 powołanej ustawy. Zgodnie z dyspozycją art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 19 p.p.s.a., niezależnie od sytuacji, w których sędzia wyłączony jest z mocy samej ustawy sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie (iudex suspectus). Strona obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia we wniosku zgłoszonym do sądu. W orzecznictwie wskazuje się, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata wiarygodności w bezstronność sędziego. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania, co do bezstronności sędziego (vide: postanowienie NSA z 15.09.2008 r., II FZ 397/08, Lex nr 493907). Wskazać również należy, że każda sprawa podlega indywidualnej ocenie przez składy sędziowskie. Z tych przyczyn sugestia, że sędzia orzekał w innej sprawie z udziałem skarżącego, nie powoduje, że można mówić o jakimkolwiek nastawieniu sędziego do strony. Sam fakt orzekania w innej sprawie, w której wnioskodawca był stroną nie daje podstawy do sformułowania zastrzeżeń co do bezstronności sędziego, biorącego udział w rozstrzyganiu innej sprawy. Niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy czy też ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi również podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może podnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń sądu I instancji (por. postanowienie NSA z 5 września 2008 r., I OZ 665/08). Zaznaczyć również należy, iż dla wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w myśl art. 22 § 2 p.p.s.a., ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownych wyjaśnień. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego istnieje natomiast ugruntowany pogląd, że skoro sędzia, którego dotyczy wniosek złożył oświadczenie, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z 19 listopada 2010 r., I OZ 864/10). W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazali i nie udowodnili żadnych okoliczności mogących budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego Anny Sobolewskiej - Nazarczyk w sprawie o sygn. akt II SAB/Bk 1/11. Wprawdzie sędzia ta była w składzie orzekającym w sprawie SA/Bk 348/99 ze skargi M. i W. C. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] lutego 1999r. w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, jednakże nie jest ona tożsama ze sprawą niniejszą, która dotyczy bezczynności Prezydenta Miasta B. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego. Okoliczność zaś, że sędzia orzekał już w innych sprawach skarżących nie uzasadnia zarzutu braku obiektywizmu i wyłączenia sędziego. Instytucja wyłączenia sędziego służy bowiem wyłącznie zapewnieniu bezstronności orzekania, a nie kontroli jego merytorycznej prawidłowości. Ponadto sędzia Anna Sobolewska – Nazarczyk złożyła do akt oświadczenie, którego treść wskazuje jednoznacznie na brak uzasadnionych wątpliwości co do jej bezstronności w tej sprawie. Argumentacja zaś przedstawiona przez skarżących nie podważyła wiarygodności tego oświadczenia. Tytułem uzupełnienia wskazać należy, że skład rozpoznający przedmiotowy wniosek o wyłączenie sędziego nie stwierdził również z urzędu w kontrolowanym postępowaniu okoliczności ustawowych uzasadniających wyłączenie sędziego Anny Sobolewskiej – Nazarczyk na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 – 7 p.p.s.a. (iudex inhabilis). Ze wskazanych powyżej względów, na mocy art. 22 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.