II SAB/Bk 35/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, Sędziowie sędzia WSA Marcin Kojło, sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 maja 2025 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi G. G. i A. G. na bezczynność Burmistrza Suchowoli w przedmiocie informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza Suchowoli do załatwienia, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, wniosku A. G. i G. G. z dnia 2 marca 2025 r. - w terminie 14 dni od daty zwrotu akt organowi; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. nie wymierza organowi grzywny, 4. zasądza od Burmistrza Suchowoli na rzecz skarżących G. G. i A. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 2 marca 2025 r. (data wpływu – 4 marca 2025 r.) A. G. i G. G. (dalej: "skarżący") złożyli, stosownie do treści art. 2 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902 ze zm., dalej: "u.d.i.p"), wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wskazania, na jakim etapie jest realizacja inwestycji drogowej na drodze gminnej nr [...] w m. [...] na odcinku od km 0+000 do km 0+250, z jednoczesnym wskazaniem numerów, dat i miejsc publikacji decyzji wydanych w związku z realizacją ww. inwestycji drogowej albo jeżeli żadna decyzja w tym zakresie nie została wydana, to jakie pisma/dokumenty organu administracji publicznej zostały w przedmiotowym zakresie wydane oraz gdzie można się z nimi zapoznać. W szczególności zwrócili się z prośbą o wskazanie podmiotu, który zatwierdził projekt odcinka inwestycji drogowej na drodze gminnej nr [...] w m. [...] od km 0+000 do km 0+250 wraz z datą i miejscem tego zatwierdzenia. Poprosili o udzielenie odpowiedzi na piśmie oraz przekazania kserokopii decyzji bądź innego dokumentu zatwierdzającego projekt i przesłanie pocztą tradycyjną na ich adres. Pismem z 18 marca 2025 r. Burmistrz Suchowoli (dalej: "Burmistrz") poinformował skarżących, że prace budowlane na przedmiotowym odcinku są prowadzone, z wyjątkiem odcinka od km 0+250 do km 0+358, który objęty jest przedmiotem decyzji Starosty Sokólskiego znak OŚA-V.6740.7.15.2024 o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z dnia 28 stycznia 2025 r., ponieważ wspomniana decyzja nie posiada rygoru natychmiastowej wykonalności; Projekt podziału nieruchomości został zatwierdzony wspomnianą decyzją Starosty Sokólskiego. W załączeniu Burmistrz przesłał: wnioski o wydanie opinii dot. decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej złożone do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Białymstoku, Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego, Zarządu Województwa Podlaskiego, Starostwa Powiatowego w Sokółce, Urzędu Miejskiego w Suchowoli; opinie wydane przez te instytucje; zawiadomienie Starosty Sokólskiego z dnia 16 grudnia 2024 r. dot. wszczęcia postępowania dot. zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pn. Rozbudowa drogi gminnej nr [...] na odcinku od km 0+250 do km 0+358 z jednoczesnym zatwierdzeniem podziału nieruchomości; pismo Starosty Sokólskiego z 10 stycznia 2025 r. do Burmistrza Suchowoli dotyczące zajęcia stanowiska w przedmiotowej sprawie; odpowiedź Burmistrza Suchowoli z 13 stycznia 2025 r. i 16 stycznia 2025 r.; zawiadomienie Wojewody Podlaskiego o złożeniu odwołania przez p. G.; decyzję z 28 stycznia 2025 r. o zezwoleniu na realizacje inwestycji drogowej, zawiadomienie Starosty Sokólskiego o wydaniu decyzji, wniosek Burmistrza Suchowoli z 21 lutego 2025 r. o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności; zawiadomienie Starosty Sokólskiego z 3 marca 2025 r. o złożeniu do Burmistrza Suchowoli wniosku o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, postanowienie Starosty Sokólskiego z 18 marca 2025 r. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności dla przedmiotowego zadania. Pismem z 30 marca 2025 r. skarżący złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 2 marca 2025 r., zarzucając naruszenie: 1. art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. nr 78 poz. 483 ze zm.), poprzez nieprawidłowe jego zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej w zakresie ujętym we wniosku z 2 marca 2025 r.; 2. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., poprzez nieprawidłowe ich zastosowanie w związku z brakiem realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 2 marca 2025 r. wskutek nieudostępnienia informacji objętych zakresem wniosku; 3. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (otwartego do podpisu w Nowym Jorku dnia 16 grudnia 1966 r., opublikowanego w Dz. Urz. RP z 1997 r. nr 38 poz. 167) w zakresie, w jakim zgodnie z powyższą regulacją każdy człowiek ma prawo między innymi do swobodnego otrzymywania wszelkich informacji bez względu na granice państwowe, np. pismem bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez nieprawidłowe jego zastosowanie, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa obywatela do informacji. Mając na uwadze powyższe skarżący wnieśli o: 1. stwierdzenie, że Burmistrz dopuścił się bezczynności; 2. zobowiązanie Burmistrza do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądzenie od Burmistrza na ich rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła między innymi, że w piśmie z 18 marca 2025 r. organ udostępnił inną informację niż wskazaną we wniosku z 2 marca 2025 r. Burmistrz odnosił się prawie tylko i wyłącznie do inwestycji drogowej pn. "Rozbudowa drogi gminnej nr [...] w m. [...]" na odcinku od km 0+250 do km 0+358, czego nie dotyczył ich wniosek. W zakresie złożonego wniosku Burmistrz jedynie stwierdził, że cyt. "Prace budowlane na przedmiotowym odcinku są prowadzone (przyp. - chodzi o odcinek od km 0+000 do km 0+250 na drodze gminnej nr [...] w m. [...]). Skarżący podkreślili, że w swoim wniosku z 2 marca 2025 r. wnieśli m.in. o wskazanie numerów, dat i miejsc publikacji decyzji wydanych w związku z realizacją inwestycji drogowej pn. "Rozbudowa drogi gminnej nr [...] w m. [...]" na odcinku od km 0+000 do km 0+250. Taka informacja nie została im udzielona. Skarżący wskazują, że wniosek Burmistrza w zakresie inwestycji drogowej pn. "Rozbudowa drogi gminnej nr [...] w m. [...]" z 5 grudnia 2025 r. został przedłożony do Starosty Sokólskiego. Natomiast decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej umożliwiająca podjęcie przez Inwestora (tj. Burmistrza Suchowoli) prac, o których pisze on w piśmie z 18 marca 2025 r. znak: ENW.1431.2.2025 (fragment o treści cyt. "Prace budowlane na przedmiotowym odcinku są prowadzone (przyp. - chodzi o odcinek od km 0+000 do km 0+250 na drodze gminnej nr [...] w m. [...]), nie została udostępniona na BIP-ie. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o umorzenie postępowania w zakresie bezczynności organu; stwierdzenie że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszenie prawa oraz o nieobciążanie organu kosztami postępowania sądowego. Organ podniósł, że dopiero po udzieleniu odpowiedzi na wniosek organ zorientował się, że nie była ona pełna. Brak ten wynikał z niezamierzonej omyłki, polegającej na błędnej interpretacji zakresu żądania. Odcinek drogi będący przedmiotem zainteresowania Wnioskodawców, tj. odcinek od km 0+000 do km 0+250 nie jest w sprawie sporny. Z uwagi na fakt, że odcinek ten realizowany jest w pasie drogowym bez konieczności zajmowania działek rolnych i dokonywania podziału nieruchomości, nie wymaga dla swej realizacji wydania decyzji ZRID, tj. zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Realizacja inwestycji drogowej na odcinku od km 0+000 do km 0+250 objęta jest zgłoszeniem z 17 maja 2024 r., które dotyczy całego odcinka planowanej inwestycji. W związku z uznaniem, że niesporny odcinek inwestycji drogowej nie budzi wątpliwości i nie stanowi istotnego przedmiotu zainteresowania wnioskodawcy, udzielono odpowiedzi odnoszącej się do fragmentu drogi objętego sporem, tj. odcinka od km 0+250 do km 0+358, który objęty jest przedmiotem decyzji Starosty Sokólskiego o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z 28 stycznia 2025 r., z pominięciem wskazanego we wniosku, niespornego odcinka. W celu realizacji obowiązku wynikającego z ustawy o dostępie do informacji publicznej, brakująca część odpowiedzi została uzupełniona pismem z 30 kwietnia 2025 r. Wskazano w nim mianowicie, że: 1. Inwestycja na drodze gminnej [...] w m. [...] w km 0+000 do km 0+250 w chwili obecnej nie jest realizowana (w zał. fotografia); 2. Inwestycja realizowana jest na podstawie zgłoszenia robót budowlanych, złożonego u Starosty Sokólskiego w dniu 17 maja 2024, które stało się prawomocne w dniu 10 czerwca 2024 r. (dokument w załączeniu); 3. Dla przedmiotowej inwestycji została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z 1 marca 2024 r., która stała się prawomocna 29 marca 2024 r. (dokument w załączeniu); 4. Projekt odcinka inwestycji drogowej na drodze gminnej [...] w m. [...] w km 0+000 do km 0+250 został zatwierdzony przez Starostę Sokólskiego na podstawie złożonego zgłoszenia prac budowlanych z 17 maja 2024 r., do którego projekt budowlany został dołączony jako załącznik. Pismem z 17 maja 2025 r. skarżący złożyli uzupełnienie skargi. Podnieśli, że twierdzenia Burmistrza zawarte w piśmie z 30 kwietnia 2025 r. nie znajdują odzwierciedlenia w rzeczywistości. Inwestycja drogowa na odcinku od km 0+000 do km 0+250 na drodze gminnej nr [...] w m. [...] budzi i budziła ich wątpliwości co do jej prawidłowości oraz stanowi dla nich istotny przedmiot zainteresowania. Odpowiedź Burmistrza z 18 marca 2025 r. obejmowała udostępnienie informacji innej niż objętej zakresem wniosku. Brak właściwej – zgodnej z zapisami ustawy o dostępie do informacji publicznej - reakcji na wniosek z 2 marca 2025 r. było efektem nieuzasadnionego racjonalnie unikania udzielenia odpowiedzi i nieuzasadnionego nieprzesłania wnioskowanych dokumentów (kserokopii). Odnosząc się do treści pisma z 30 kwietnia 2025 r. skarżący wskazali, że wniosek Burmistrza z 17 maja 2024 r. w przedmiocie zatwierdzenia przez Starostę Sokólskiego inwestycji drogowej pn. "Rozbudowa drogi gminnej nr [...] w m. [...] " obejmuje drogę m. in. na odcinku od km 0+000 do km 0+250, jak również na odcinku od km 0+250 do km 0+358 i innych jej odcinkach. Zatem, rozpoczęcie inwestycji w jakiejkolwiek części drogi gminnej o nr [...] wymagało decyzji Starosty Sokólskiego. Strona podnosi, że Burmistrz do pisma z 30 kwietnia 2025 r. nie załączył żadnego projektu budowlanego inwestycji drogowej pn. "Rozbudowa drogi gminnej nr [...] w m. [...]" na odcinku od km 0+000 do km 0+250, o którym sam napisał. Zdaniem skarżących, Burmistrz nie udzielił odpowiedzi na wniosek ani w piśmie z 18 marca 2025 r., ani w piśmie z 30 kwietnia 2025 r. Nie wskazał bowiem (na piśmie), na jakim etapie jest realizacja inwestycji drogowej na drodze gminnej nr [...] na odcinku od km 0+000 do km 0+250, z jednoczesnym wskazaniem numerów, dat i miejsc publikacji decyzji wydanych w związku z realizacją ww. inwestycji drogowej albo jeżeli żadna decyzja w tym zakresie nie została wydana, to jakie pisma/dokumenty organu administracji publicznej zostały w przedmiotowym zakresie wydane oraz gdzie można się z nimi zapoznać. W szczególności prosili oni o wskazanie podmiotu, który zatwierdził projekt odcinka inwestycji drogowej na odcinku od km 0+000 do km 0+250 wraz z datą i miejscem tego zatwierdzenia. Wprawdzie Burmistrz w piśmie z 30 kwietnia 2025 r. wskazał na istnienie projektu budowlanego inwestycji drogowej na drodze gminnej nr [...] w m. [...] na odcinku od km 0+000 do km 0+250, ale im go nie przekazał. Skarżący uzupełnili więc skargę poprzez żądanie stwierdzenia bezczynności z rażącym naruszeniem prawa oraz wymierzenia organowi grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż jest tylko częściowo zasadna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również bezczynność organów. Na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, ze zm.; dalej u.d.i.p.), bezczynność organu polega na tym, że organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w sposób przewidziany tą ustawą, wbrew przepisom prawa, ani nie udostępnia w nakazanym terminie w drodze czynności materialno-technicznej żądanej informacji, ani też nie wydaje stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych identycznie jak bezczynność w udzieleniu informacji publicznej traktuje się również przedstawienie informacji niepełnej czy nieadekwatnej do treści wniosku (vide wyrok z dnia 10 stycznia 2013 r., II SAB/Sz 51/12, powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na internetowej stronie bazy orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), jak też (co należy uwypuklić w realiach niniejszego przypadku) brak jakiegokolwiek odniesienia się do wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w tym brak zawiadomienia strony wnioskującej – w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy w drodze zwykłego pisma – o tym, że do jej wniosku nie mogą zostać zastosowane przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej (vide wyroki WSA w Łodzi z 11 sierpnia 2015 r., II SAB/Łd 125/15, WSA w Białymstoku z 23 września 2014 r., II SAB/Bk 42/14). Zidentyfikowanie, czy w danym przypadku doszło do bezczynności w zakresie wniosku o udzielenie informacji publicznej wymaga w pierwszej kolejności zbadania, czy informacje, o udzielnie których zwrócił się wnioskodawca mają charakter informacji publicznej oraz czy podmiot, do którego skierowano żądanie, jest obowiązany do udostępniania takich informacji. Zdaniem sądu, bezsporne jest, że informacje o udostępnienie których zwrócili się skarżący, tj. dotyczące realizacji inwestycji drogowej mają charakter informacji publicznej, a Burmistrz, jako organ władzy publicznej, jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.) Zgodnie z zapisami przywołanej ustawy, udostępnieniu podlega informacja publiczna (art. 6 ust. 1 u.d.i.p.), a obowiązane do jej udostępniania są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2003 r. sygn. II SA 4059/02, opubl. w LEX nr 78063; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 września 2007 r. sygn. IV SAB/Gl 28/07, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 sierpnia 2017 r. sygn. II SAB/Bk 70/17, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W realiach niniejszej sprawy zasadności skargi należy upatrywać w tym, że wspomniany organ w sposób niewystarczający zareagował na wniosek skarżących o udzielenie informacji publicznej, udzielając niepełnej odpowiedzi i to z przekroczeniem ustawowego terminu, bo dopiero 30 kwietnia 2025 r., po złożeniu skargi na bezczynność. Z akt sprawy wynika, a Burmistrz też temu nie zaprzecza, że nie zrealizował on w ustawowym terminie żądania skarżących, którzy wnioskowali m.in. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wskazania, na jakim etapie jest realizacja inwestycji drogowej na drodze gminnej nr [...] w m. [...] na odcinku od km 0+000 do km 0+250, jak też wskazania podmiotu, który zatwierdził projekt odcinka inwestycji drogowej na wskazanej drodze gminnej na odcinku od km 0+000 do km 0+250 wraz z datą i miejscem tego zatwierdzenia. Burmistrz w ustawowym terminie pismem z 18 marca 2025 r. udzielił skarżącym informacji (jak sam przyznaje w odpowiedzi na skargę, uczynił to omyłkowo błędnie), w odniesieniu do innego odcinka drogi. Błędne, nawet niezawinione, udzielenie informacji, a nawet jej ostateczne udzielenie w piśmie późniejszym nie pozwala sądowi na odstąpienie od stwierdzenia bezczynności organu. Sąd stwierdził zatem w pkt 2 wyroku, że organ dopuścił się bezczynności. Dopiero w piśmie z 30 kwietnia 2025 r. (sporządzonym już po upływie ustawowego terminu na udzielenie informacji) Burmistrz odniósł się już do inwestycji drogowej na odcinku będącym w zainteresowaniu skarżących. Wskazał, że inwestycja nie jest obecnie realizowana; jej realizacja ma miejsce na podstawie zgłoszenia robót budowlanych, złożonego u Starosty Sokólskiego w dniu 17 maja 2024, które stało się prawomocne w dniu 10 czerwca 2024 r.; została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z 1 marca 2024 r., która stała się prawomocna 29 marca 2024 r.; projekt spornego odcinka został zatwierdzony przez Starostę Sokólskiego na podstawie złożonego zgłoszenia prac budowlanych z 17 maja 2024 r., do którego projekt budowlany został dołączony jako załącznik. Do uzupełnienia skargi dołączył kopię decyzji Wojewody Podlaskiego z 19 marca 2025 r. oraz kserokopię pisma z 7 stycznia 2025 r. skierowanego przez nich do Burmistrza. Strona podnosi, że wprawdzie Burmistrz w piśmie z 30 kwietnia 2025 r. wskazał podmiot, który zatwierdził projekt budowlany inwestycji drogowej na objętej wnioskiem drodze gminnej na odcinku od km 0+000 do km 0+250, ale nie przekazał im tego projektu. Sąd stwierdził, że w sytuacji, gdy skarżący wnosili o przekazanie im kserokopii decyzji bądź innego dokumentu zatwierdzającego projekt to w sytuacji zatwierdzenia projektu przez Starostę Burmistrz powinien udostępnić skarżącym projekt. Jego niedołączenie skutkowało tym, że Sąd zobowiązał Burmistrza do udzielenia informacji w trybie ustawy. Punkt 1 wyroku odnosi się do tego właśnie aspektu. W pozostałym zakresie należy przyjąć, że informacja publiczna została skarżącym udostępniona w piśmie z 30 kwietnia 2025 r. W tym stanie rzeczy sąd stwierdza, że Burmistrz pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku skarżących z 2 marca 2025 r., gdyż udzielił niepełnej odpowiedzi, dlatego też na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. organ został zobowiązany do rozpoznania tego wniosku w opisanym powyżej zakresie zgodnie z przepisami u.d.i.p., o czym orzeczono w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. uwzględniając skargę na bezczynność sąd jednocześnie stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że czynnikami mogącymi mieć wpływ na ocenę charakteru naruszenia prawa przy bezczynności są: okres oczekiwania podmiotu pytającego na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, powody, dla których odpowiedź nie została udzielona, postawa pytanego organu przejawiająca lub nieprzejawiająca dobrej woli załatwienia wniosku, lekceważące powody niezałatwienia wniosku (por. wyroki: WSA w Warszawie z 17 czerwca 2015 r., II SAB/Wa 353/15; WSA w Białymstoku z 13 sierpnia 2015 r., II SAB/Bk 36/15). Skład orzekający w sprawie niniejszej stwierdził w pkt 2 sentencji wyroku, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Co prawda Starosta udzielił niepełnej odpowiedzi na wniosek skarżących, Sąd jednak uznał, że zachowanie organu nie miało charakteru intencjonalnego i rażącego. Sąd nie uwzględnił wniosku skarżących o wymierzenie organowi grzywny. Uznał bowiem, że w sprawie nie wystąpiły okoliczności, które uzasadniałyby takie rozstrzygnięcie. Celem grzywny jest oddziaływanie mobilizujące i prewencyjne na organ. W przypadku, gdy sąd zobowiązuje pozostający w bezczynności organ do załatwienia sprawy, grzywna jest środkiem mającym dodatkowo wzmocnić to zobowiązanie, stanowiąc jednocześnie karę za szczególnie naganny przypadek zwłoki. Zdaniem sądu, z taką szczególnie naganną sytuacją nie mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Poza tym sąd nie stwierdził, aby doszło do rażącego naruszenia prawa. Brak było zatem podstaw do wymierzenia grzywny. Dlatego w tym zakresie sąd orzekł jak w punkcie 3 wyroku na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania sąd orzekł natomiast po myśli art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a (pkt 4 sentencji wyroku). Sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, a podstawę ku temu stanowi art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a.