II SAB/Bk 45/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Marcin Kojło, sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2022 r. J. M. (zwany dalej: "skarżącym") zwrócił się do Wójta Gminy B. P. o udzielenie informacji publicznej, poprzez wyjaśnienie następującej wypowiedzi Pani Wójt sformułowanej podczas wspólnego posiedzenia komisji Rady Gminy B. P. w dniu [...] marca 2022 r.: "Pewne zapisy nie spełniają wymogów prawnych, cześć została skopiowana przez Klub radnych ze statutów innych gmin, ale zostały uchylone przez Wojewodę, więc nie można powielać nieprawidłowych zapisów". W odniesieniu do tej wypowiedzi skarżący wniósł o wyjaśnienie następujących kwestii: 1. Które zapisy przedstawione przez Klub Radnych konstruktywnie nie spełniają wymogów prawnych? 2. Które konkretnie z tych zapisów zostały skopiowane ze statutów innych gmin? I z jakich gmin? 3. Które z tych zapisów zostały uchylone przez wojewodę? Proszę przytoczyć konkretne decyzje wojewody. Wójt Gminy B. P. pismem z dnia [...] maja 2022 r. nr[...], przesłanym drogą elektroniczną na adres poczty skarżącego poinformowała, że wnioskowana informacja jest w istocie polemiką z jej wypowiedzią i nie ma charakteru informacji publicznej, gdyż informacja publiczna może dotyczyć sfery faktów, a nie wyjaśnienia tego co osoba mówiąca miała na myśli formułując swoją wypowiedź. Skarżący pismem z dnia [...] maja 2022 r., zatytułowanym "Ponaglenie", ponowił swój wniosek o wyjaśnienie ww. kwestii podnosząc, że przedmiotowa wypowiedź stanowi "aktualną wiedzę wójta organu zarządzającego) sformułowaną w sprawie publicznej". W odpowiedzi na powyższe Wójt Gminy B. P. pismem z dnia [...] maja 2022 r. podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko, że żądana informacja nie jest informacją publiczną. Skargę na bezczynność Wójta Gminy B. P., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wniósł skarżący, w której zarzucił organowi naruszenie: 1) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 ze zm., dalej: "u.d.i.p.") poprzez nieudostępnienie pełnej wnioskowanej informacji publicznej w terminie ustawowo przewidzianym; 2) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskiej i Politycznych oraz art. 10 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez nadmierne ograniczenie prawa do pozyskiwania informacji. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o: 1) stwierdzenie, że doszło do bezczynności; 1) zobowiązanie organu do załatwienia wniosku; 2) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący opisał dotychczasowy przebieg postępowania o udzielenie informacji publicznej i podniósł, że w jego ocenie stanowisko organu jest błędne. Wskazał, że przedmiotem wniosku była informacja działaniach władz publicznych (np. o działaniach wojewody w zakresie tego, które zapisy zostały uchylone), a także o ustaleniach, dokonanych przez organ, w ramach wykonywania swoich obowiązków (np. to, które zapisy zostały skopiowane, bądź nie spełniają wymogów prawnych). Wniosek dotyczył zatem informacji publicznej w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c) w zw. z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Podniósł, że gdyby jego wniosek miał charakter polemiczny, to bez wątpienia zawiera pytania dotyczące spraw publicznych, na które organ ma obowiązek odpowiedzieć. Zdaniem skarżącego, skoro organ nie udzielił mu wnioskowanej informacji publicznej, ani nie wydał decyzji administracyjnej w sprawie, to należy uznać, że pozostaje on w bezczynności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że faktem jest wypowiedź Wójta Gminy B. P., wygłoszona podczas wspólnego posiedzenia komisji Rady Gminy B. P. w dniu [...]marca 2022 r. i przytoczona przez skarżącego w jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2022 r. o udzielenie wnioskowanej informacji publicznej. Niezależnie od tego, czy jej wypowiedź jest zasadna, udzielenie wyjaśnień w chwili obecnej w zakresie pytań przedstawionych przez skarżącego, oznaczałoby wytworzenie nowych faktów, nie istniejących w chwili złożenia przez skarżącego wniosku o udzielenie informacji publicznej. Z tego też względu przyjmuje się, że prawo dostępu do informacji publicznej oznacza dostęp do informacji już będącej w posiadaniu podmiotu zobowiązanego i nie może być utożsamiane z prawem do inicjowania działań (wyjaśniających, kontrolnych), mających na celu wytworzenie informacji jakościowo nowej, o czym stanowi art. 1 i art. 3 ust. 1 u.d.i.p. Na poparcie swojego stanowiska przywołał wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 845/19 oraz wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1797/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, który jest przewidziany dla rozpoznania skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1. Istota skargi na bezczynność polega więc na tym, że sąd, uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa lub stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności w prowadzonym postępowaniu (art. 149 § 1 p.p.s.a.). Instytucja skargi na bezczynność ma zatem na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie lub podjęcia czynności, której organ, mimo obowiązku, nie podjął. W sprawach ze skarg na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej, bezczynność może polegać na niepodjęciu przez zobowiązany organ czynności materialno-technicznej udostępnienia informacji, niewydaniu decyzji odmownej gdy informacja publiczna nie podlega udostępnieniu, udzieleniu informacji niepełnej, niezgodnej z wnioskiem bądź niejasnej, a także gdy wnioskowana informacja nie jest informacją publiczną a organ w ustawowym terminie nie informuje o tym strony. W przypadku bowiem, gdy żądana informacja nie nosi cech informacji publicznej, albo podlega udostępnieniu w oparciu o inne podstawy prawne lub w sytuacji nieposiadania przez organ żądanej informacji, wystarczające jest przekazanie wnioskodawcy wyjaśnienia o przyczynie nieudzielania informacji. W takich sytuacjach działanie organu powinno przybrać formę pisma procesowego. Brak zaś któregokolwiek ze wskazanych działań prowadzi do przyjęcia, że organ dopuszcza się bezczynności w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej. Zgodnie z art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1); prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Zasady udostępniania informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm.; dalej: u.d.i.p.). Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych i podlega ona udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w niniejszej ustawie. Informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (zakres przedmiotowy stosowania ustawy). Informacją publiczną są wyłącznie dane o faktach, które zaistniały w ramach sfery działalności organu administracji publicznej. Wśród informacji publicznych ustawodawca wymienił informacje o zasadach funkcjonowania organów władzy publicznej, w tym o programach w zakresie realizacji zadań publicznych, sposobie ich realizacji, wykonywaniu i skutkach realizacji tych zadań; (art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c u.d.i.p.) i majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.). W sprawie niniejszej skarżący zapytał organ o informacje dotyczące spełnienia wymogów prawnych niektórych zapisów przedstawionych przez klub radnych, a także które z zapisów zostały skopiowane ze statutów innych gmin. Zgodnie z art. 13 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (ust. 1); jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Powyższe terminy dotyczą każdej formy załatwienia wniosku - a zatem nie tylko czynności udostępnienia informacji publicznej lub wydania decyzji o odmowie jej udostępnienia, ale również czynności powiadomienia wnioskodawcy, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej (z wyjaśnieniem przyczyn takiej kwalifikacji), bądź powiadomienia, że organ nie posiada informacji publicznej lub obowiązuje inny tryb dostępu (por. np. IV SAB/Wr 508/20). Innymi słowy, dla ustalenia, że w sprawie nie zachodzi bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej, której adresat wniosku nie posiada, jest on obowiązany wypowiedzieć się w tym przedmiocie. W takim przypadku pismo informujące stanowi odpowiedź na wniosek, co uwalnia adresata wniosku (organ) od zarzutu bezczynności. Zdaniem Sądu, w sprawie niniejszej organowi nie sposób przypisać bezczynności, bowiem w ustawowym, wyżej wskazanym terminie, odpowiedział na zapytanie. Wniosek wpłynął w dniu [...] kwietnia 2022 r., zaś żądanej informacji udzielono w dniu [...]maja 2022 r. Jako, że zadane pytania nie są informacją publiczną organ w ten sposób właśnie odpowiedział. Okoliczność, że jest to odpowiedź zwięzła i nie satysfakcjonuje skarżącego, nie świadczy o istnieniu bezczynności. Zauważenia bowiem wymaga, że w ramach trybu dostępu do informacji publicznej organ ma obowiązek udzielić informacji o okolicznościach, o których posiada wiedzę, są mu dostępne i którymi dysponuje. Nie ma natomiast obowiązku poszukiwać tych informacji u innych podmiotów czy podejmować innych czynności wyjaśniających wykraczających poza sięgnięcie do własnej wiedzy i bazy danych. Z akt sprawy nie wynikają okoliczności mogące w jakikolwiek sposób podważać udzieloną odpowiedź. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.