II SAB/Bk 78/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, asesor sądowy WSA Marcin Kojło (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 września 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. K. i H. K. na bezczynność Wojewody P. w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość oddala skargę. Pismem z dnia [...] lipca 2019 r. (data wpływu do organu [...] lipca 2019 r.) M. K. i H. K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Wojewody P. i wnieśli o zobowiązanie organu do wydania w terminie 30 dni od daty zwrotu akt postanowienia lub innego aktu administracyjnego kończącego postępowanie zainicjowane ich wnioskiem. Z przedłożonych Sądowi akt wynika, że Skarżący zarzucają Wojewodzie bezczynność w sprawie wniosku z dnia [...] marca 2016 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] sierpnia 1986 r. nr [...], ustalającej na ich rzecz odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość położoną w B. przy ul. [...], obręb [...], oznaczoną jako działka nr [...] o pow. 0,1148 ha. Odpowiadając na skargę Wojewoda P. wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że swoim działaniem zmierzał do zrealizowania wytycznych decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 7 listopada 2018 r. i uzupełnienia materiału dowodowego. Dodał, że w dniu [...] lipca 2019 r. wydana została decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] sierpnia 1986 r. Organ wydał zatem merytoryczne rozstrzygnięcie w zakresie wniosku Skarżących z dnia [...] marca 2016 r. Pismem z dnia 19 sierpnia 2019 r. Skarżący podtrzymali skargę i wskazali, że Wojewoda w decyzji z dnia [...] lipca 2019 r. odmówił stwierdzenia nieważności innej decyzji niż objętej ich wnioskiem. Skarżący wyrazili wątpliwość, czy Wojewoda dopuścił się oczywistego błędu pisarskiego podając błędną datę decyzji, czy też były to działania pozorowane. Ich zdaniem Wojewoda pozostaje zatem w bezczynności, w związku z czym zażądali nałożenia na organ grzywny i wypłatę odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Treść skargi wskazuje, że Skarżący zarzucają organowi bezczynność. Skarga została wywiedziona po wystosowaniu do właściwego organu nadrzędnego ponaglenia, podlega zatem merytorycznemu rozpoznaniu. Legalna definicja bezczynności zamieszczona została w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. i przewiduje, że z bezczynnością mamy do czynienia, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Dla stwierdzenia czy organ pozostaje w bezczynności nie mają zatem znaczenia przyczyny, które spowodowały niezałatwienie sprawy w terminie. Bezczynność organu prowadzącego postępowanie administracyjne ma miejsce wówczas, gdy ten – będąc właściwym w sprawie – nie załatwia jej w ustawowym terminie, a zatem nie wydaje rozstrzygnięcia bez usprawiedliwienia pozwalającego na przesunięcie tego terminu (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2018 r. sygn. I OSK 2936/16, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (zob. np. wyrok NSA z dnia 25 maja 2018 r. sygn. II OSK 1420/17; wyrok WSA w Białymstoku z dnia 22 września 2009 r. sygn. II SAB/Bk 43/05, oba dostępne w CBOSA). Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie do art. 35 § 2 k.p.a., niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Z kolei w myśl art. 35 § 3 k.p.a., załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Jeżeli organ nie jest w stanie załatwić sprawy w terminie, ma obowiązek zawiadomić stronę o zwłoce, podając jej przyczyny i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Z przedstawionych Sądowi akt wynika, że wniosek Skarżących o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] sierpnia 1986 r. nr [...] procedowany był aktualnie przez organ w związku z decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] listopada 2018 r. nr [...], w którym to rozstrzygnięciu Minister uchylił w całości decyzję Wojewody P. z dnia [...] maja 2016 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności ww. decyzji Prezydenta Miasta B. Z decyzji Ministra wynika, że Wojewoda rozpatrywał wniosek Skarżących złożony [...] marca 2016 r., w którym zwrócili się o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. ustalającej odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość. Rozstrzygnięcie z dnia [...] listopada 2018 r. wydane zaś zostało w związku z wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 27 czerwca 2017 r. o sygn. IV SA/Wa 746/17, który uchylił wcześniejszą decyzję Ministra rozpatrującą odwołanie od decyzji Wojewody z dnia [...] maja 2016 r. W uzasadnieniu decyzji Ministra z dnia [...] listopada 2018 r. zawarte zostały zaś wytyczne dotyczące uzupełnienia materiału dowodowego, w zakresie pozwalającym na ustalenie, w jakiej strefie znajdowała się nieruchomość, jaka była stawka podstawowa, mnożnik oraz cena kwintala żyta na dzień wydania decyzji Prezydenta Miasta B. Minister zwrócił akta sprawy Wojewodzie w dniu [...] kwietnia 2019 r. W dniu [...] kwietnia 2019 r. Wojewoda zwrócił się do Prezydenta Miasta B. o ustalenie w oparciu o uchwałę WRN w B. z dnia [...] grudnia 1985 r., w jakiej strefie na dzień wydania decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] sierpnia 1986 r. znajdowała się nieruchomość oznaczona jako działka [...] oraz o określenie jaką klasę gruntów miała ta nieruchomość i w jakim okręgu podatkowym się znajdowała na dzień wydania przedmiotowej decyzji odszkodowawczej. Odpowiedź na powyższe pismo wpłynęła do Wojewody [...] maja 2019 r. Pismem z dnia [...] maja 2019 r. Wojewoda zawiadomił strony postępowania, że sprawa z wniosku Skarżących o stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] sierpnia 1986 r. nie zostanie załatwiona w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. z uwagi na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego zgodnie z wytycznymi zawartymi w decyzji Minister Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] listopada 2018 r. Przewidywany termin załatwienia sprawy został wyznaczony na [...] lipca 2019 r. W dniu [...] maja 2019 r. Wojewoda zwrócił się do Urzędu Statystycznego w B. o ustalenie ceny kwintala żyta jak obowiązywała w dniu 5 sierpnia 1986 r. na terenie miasta B.. Odpowiedź wpłynęła do organu [...] maja 2019 r. Pismem z dnia [...] maja 2019 r. Wojewoda zwrócił się do Archiwum Państwowego w B. o odnalezienie w zasobach i przesłanie uwierzytelnionej kopii uchwały WRN w B. z dnia [...] grudnia 1985 r. wraz załącznikami. Odpowiedź wraz z reprodukcjami dokumentów wpłynęła do organu [...] maja 2019 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. Wojewoda zwrócił się do Burmistrzów sześciu miast z prośbą o odnalezienie w zasobach archiwalnych uwierzytelnionych map stanowiących załącznik do uchwały WRN w B. z dnia [...] grudnia 1985 r. Odpowiedzi na prośbę wpływały do organu między [...] a [...] czerwca 2019 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. Wojewoda zawiadomił strony o zebraniu całego materiału dowodowego. Decyzją z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...], Wojewoda odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. wydanej w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość położoną w B. przy ul. [...] oznaczoną jako działka nr [...]. Zdaniem Sądu, z przedstawionego chronologicznie toku podejmowanych czynności wynika, że organ nie pozostawał w bezczynności. Po zwrocie akt niezwłocznie przystąpił do realizowania zaleceń zawartych w decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] listopada 2018 r. W tym celu zwracał się do różnych organów o nadesłanie stosownej dokumentacji, a przed upływem miesięcznego terminu na załatwienie sprawy, o którym mowa w art. 35 § 1 k.p.a., wystosował do stron zawiadomienie, że sprawa nie zostanie załatwiona w tym terminie, podając przyczynę takiego stanu rzeczy i informując o przewidywanym terminie jej załatwienia, który został wyznaczony na [...] lipca 2019 r. Tym samym organ wypełnił obowiązek wynikający z treści art. 36 § 1 k.p.a. W dniu [...] lipca 2019 r. organ wydał zaś decyzję. Przy czym mylne są obawy Skarżących o możliwym pozorowanym działaniu Wojewody. Wprawdzie sentencja tej decyzji wskazuje, że organ odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] września 1985 r. znak [...], tym niemniej analiza dokumentów znajdujących się w aktach i uzasadnienie tej decyzji przekonuje, że doszło do oczywistej omyłki w zakresie daty odszkodowawczej decyzji Prezydenta. W dniu [...] września 1985 r. wydana bowiem została decyzja orzekająca o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa ww. nieruchomości i odraczająca ustalenie z tego tytułu odszkodowania (nr [...]). Natomiast odszkodowanie za nieruchomość wywłaszczoną ww. decyzją wywłaszczeniową ustalone zostało na rzecz Skarżących w decyzji z dnia [...] sierpnia 1986 r. o nr [...]. Pomimo określenia błędnej daty decyzji Prezydenta, nie ulega wątpliwości, że Wojewoda w decyzji z dnia [...] lipca 2019 r. orzekł o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] sierpnia 1985 r. nr [...] wydanej w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Wniosek Skarżących został zatem rozpatrzony i to w terminie wyznaczonym zawiadomieniem z dnia [...] maja 2019 r. Podkreślenia przy tym wymaga, że w rozpoznając skargę na bezczynność Sąd nie bada, czy ww. rozstrzygnięcie odmawiające stwierdzenia nieważności wydane zostało zgodnie z prawem. W przypadku wniesienia skargi na bezczynność przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność, lecz ich brak w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Wobec powyższego Sąd stwierdza, że Wojewoda nie dopuścił się zarzucanej przez Skarżących bezczynności. Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.). Sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, a podstawę ku temu stanowi art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 ww. ustawy procesowej.