II SO/Bk 19/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński,, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2013 r. sprawy z wniosku K. K. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B. w związku z nieprzekazaniem sądowi skargi na niewykonanie wyroku w sprawie II SA/Bk 561/10 p o s t a n a w i a 1. wymierzyć Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B. grzywnę w wysokości 3000 ( trzy tysiące) złotych, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz K. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z [...] października 2012 r. K. K. wniósł na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. (dalej w skrócie: "u.p.p.s.a.") o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B. grzywny z powodu niezastosowania się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 tej ustawy. Jednocześnie zażądał zawiadomienia organu właściwego do rozpatrywania petycji, skarg i wniosków o oczywistej i rażącej obrazie przez organ ww. przepisu. Skarżący wskazał, że 18 czerwca 2012 r. złożył osobiście w Kolegium wezwanie do przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku skargi na niewykonanie prawomocnego wyroku z 30 listopada 2010 r. sygn. akt II SA/Bk 561/10. Pomimo tego skarga nie została przekazana do Sądu. W odpowiedzi na wniosek skarżącego, w piśmie z 17 grudnia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Kolegium wyjaśniło, że winę za taki stan rzeczy ponosi jego członek, któremu przekazano sprawę do załatwienia. Organ poinformował, że sprawa jest aktualnie wyjaśniana i w stosunku do osoby winnej zostaną wyciągnięte konsekwencje służbowe. Jednocześnie przekazał ww. skargę na niewykonanie wyroku z 30 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest uzasadniony. Przedstawiając ramy prawne orzekania w przedmiocie wniosku skarżącego wskazać trzeba, że zgodnie z art. 54 § 1 i 2 u.p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje zaś skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie natomiast do art. 55 § 1 u.p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że wyłączną materialnoprawną przesłanką orzeczenia przez sąd o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie obowiązków z art. 54 § 2 w terminie określonym w tym przepisie. Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco - represyjny. Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli jego dopełnienie nastąpiło przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny (zob. np. postanowienie NSA z 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, opubl. w ONSAiWSA 2006/6/156; postanowienie WSA w Białymstoku z 26 czerwca 2008 r. sygn. akt II SO/Bk 1/08, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Funkcją omawianej grzywny jest zatem nie tylko przymuszenie organu do wykonania obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 u.p.p.s.a., ale również ukaranie opieszałości organu w tym elemencie oraz prewencyjne działanie, służące zapobieganiu naruszenia praw w przyszłości, co gwarantować ma m.in. skuteczną ochronę konstytucyjnego prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). W rozpatrywanej sprawie spełnione zostały warunki pozwalające na wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 u.p.p.s.a. Przede wszystkim skarżący złożył wniosek o jej wymierzenie. Nie ulega ponadto wątpliwości, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. nie wypełniło w terminie obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 u.p.p.s.a. Z akt sprawy II SA/Bk 988/12 wynika, że skarga K. K. na niewykonanie prawomocnego wyroku WSA w Białymstoku wpłynęła do organu 14 listopada 2011 r. Przekazana zaś została do Sądu dopiero przy piśmie nadanym 17 grudnia 2012 r. Określając wysokość grzywny Sąd badał okoliczności i charakter zaniedbania organu, dochodząc do wniosku, że postępowanie organu miało naganny charakter i zasługiwało na surową ocenę. Mając na uwadze czas, jaki upłynął od wniesienia skargi do jej przekazania sądowi (roczne opóźnienie w wypełnieniu tego obowiązku) zasadnym jest wymierzenie grzywny w granicach kwoty przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku 2012, które za Komunikatem Prezesa GUS wynosi 3521,67 złotych. Miarkując wysokość grzywny Sąd miał przy tym na uwadze wyjaśnienia organu, który wyraził gotowość wyciągnięcia konsekwencji służbowych wobec osoby odpowiedzialnej za zaniedbanie oraz to, że przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ wypełnił obowiązek wynikający z art. 54 § 2 u.p.p.s.a. W związku z tym, adekwatna do wagi i okoliczności niewykonania w terminie tego obowiązku jest zdaniem Sądu grzywna w kwocie 3.000 zł. Dlatego też orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 55 § 1 u.p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono zaś stosownie do art. 200, art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 u.p.p.s.a. Jakkolwiek nie przekazanie przez organ skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest sprzeczne z prawem, orzekający w tej sprawie Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki do wystąpienia sygnalizacyjnego na podstawie art. 55 § 3 u.p.p.s.a. Przepis ten wskazuje na obowiązek zawiadomienia przez skład orzekający lub prezesa sądu organów właściwych do rozpatrzenia petycji, skarg i wniosków o rażących wypadkach naruszenia obowiązków, o których mowa w § 2 i w art. 54 § 2. Zdaniem Sądu w rozpatrywanym przypadku nie doszło do rażącego naruszenia obowiązków. Co prawda naruszenie terminu do przekazania skargi wraz z aktami sprawy było znaczne, jednak przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny organ zadośćuczynił temu obowiązkowi.