II SO/Bk 19/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 września 2013 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pan J. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lipca 2013 r., wydanej w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. Wskazał, że badania te mają na celu ustalenie istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednak z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3). Wspomniane przesłanki są ocenne. Strona wnosząca winna zatem starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Nie jest wystarczające poprzestanie jedynie na złożeniu wniosku. W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, który podziela również Sąd orzekający w niniejszej sprawie, że twierdzenia wnioskodawcy powinny być oparte na konkretnych materiałach źródłowych, obrazujących jego sytuację materialną (zob. postanowienie NSA z 28 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 49/11, opubl. LEX nr 742913). Skarżący w złożonym wniosku nie uprawdopodobnił w żaden sposób okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, poprzestając jedynie na złożeniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Sam taki wniosek nie jest wystarczający do wydania pozytywnego rozstrzygnięcia. Nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji to, że w wyniku badań nastąpi ustalenie istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Skarżący nie podał, na czym miałoby polegać - w przypadku wykonania decyzji - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i nie wykazał, na czym miałaby polegać nieodwracalność skutków powstałych w następstwie wykonania opisywanej decyzji. Niezależnie od powyższego Sąd podkreśla, że wykonanie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ze względu na treść rozstrzygnięcia, jego zakres i charakter prawny, nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedmiotem skargi, w związku z którą wniesiono wniosek, jest bowiem decyzja, która jedynie kieruje skarżącego na badania psychologiczne. Decyzja ta nie upoważnia ani do zatrzymania prawa jazdy, ani do cofnięcia uprawnień w zakresie kierowania pojazdami. Samo wykonanie badania nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt I OZ 804/12, czy postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2013 r., sygn. akt I OZ 582/13, postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 742/08 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych www.nsa gov.pl). Uznając za niezasadny wniosek strony skarżącej o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.