I SA/Bd 1007/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2018r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Strona w piśmie z dnia 9 stycznia 2018r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2018r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011r. powołując się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący podniósł, że wyegzekwowanie kwoty 11.183,00 zł wraz z odsetkami pozbawi go podstawowych środków niezbędnych do koniecznego utrzymania siebie i swojej rodziny. Wskazał, że całość swoich dochodów przeznacza na bieżące wydatki, opłaty i lekarstwa, których zakup jest konieczny z uwagi na jego zły stan zdrowia, wobec którego orzeczona została 80% niezdolność do pracy. Zaznaczył, że jego wydatki i zobowiązania często przekraczają dochody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Obowiązującą zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji lub postanowienia, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz aktów terenowych organów administracji rządowej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania aktu lub czynności są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania niezbędne jest właściwe uzasadnienie wniosku, które powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do osoby skarżącej wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa (por. postanowienie NSA z dnia 24 maja 2004r., sygn. akt FZ 85/04). Żądając zatem wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych i zindywidualizowanych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 2 kwietnia 2009r., sygn. akt II OZ 308/09). Przy tym chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Argumentacja strony winna przy tym znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. W przeciwnym przypadku, brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004r., sygn. akt FZ 65/04). Skoro zatem postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności decyzji ostatecznych, to strona nie może ograniczyć się w złożonym wniosku do przedstawienia samego żądania z ogólnym jego uzasadnieniem, lecz powinna precyzyjnie wskazać na poparte dowodami zagrożenia płynące z ich wykonania. W niniejszej sprawie skarżący wprawdzie uzasadnił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2018r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011r., jednak zdaniem Sądu, uzasadnienie to jest zbyt ogólne. Argumentacja strony sprowadza się w zasadzie do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz wskazania potencjalnie możliwych skutków dla strony w przypadku wykonalności tej decyzji - pozbawienie podstawowych środków niezbędnych do koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Uzasadnienie przedmiotowego wniosku nie zawiera natomiast żadnych konkretnych informacji: jakimi środkami finansowymi dysponuje skarżący i jakie mają one odniesienie do kwoty zobowiązania podatkowego określonego zaskarżoną decyzją, jakie są przychody i wydatki rodziny skarżącego oraz jaki będzie miało na nie wpływ wykonanie przedmiotowego zobowiązania. Skarżący nie wskazał również, jaki jest stan majątkowy jego rodziny, nie udzielił informacji o posiadanych nieruchomościach, czy też wartościowych ruchomościach. Na poparcie wniosku skarżący nie przedstawił także żadnych dokumentów źródłowych dotyczących jego sytuacji finansowej i majątkowej, które uczyniłyby tę argumentację wiarygodną. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2008r., sygn. akt II OZ 876/08 stwierdził, że "to właśnie na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest właśnie wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę." Orzecznictwo sądowoadministracyjne ponadto jednoznacznie formułuje pogląd, iż wnioskodawca przedstawiając argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji, powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004r., sygn. akt GZ 120/04). Powyższe obligowało Sąd do uznania, że skarżący nie wykazał, że w stosunku do niego wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto odnosząc się do pozostałych podniesionych przez stronę okoliczności - zły stan zdrowia, orzeczona 80% niezdolność do pracy, okoliczność ponoszenia wydatków, które często przekraczają dochody strony - należy stwierdzić, że stanowią one raczej argumentację dla wniosku o przyznanie prawa pomocy, niż uzasadnienie wniosku o udzielenie stronie ochrony tymczasowej, gdzie jak wyżej wskazano, przesłankami jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Taki zresztą wniosek został przez skarżącego złożony i rozpatrzony najpierw postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 18 stycznia 2018r., którym odmówiono stronie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a następnie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 marca 2018r., którym utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.