I SA/Bd 101/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czwarty kwartał 2011 r. postanawia: odrzucić skargę W dniu 07 lutego 2014 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata i doradcy podatkowego. Postanowieniem z dnia 12 marca 2014 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy odmówił przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 09 maja 2014 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 14.635 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe zarządzenie doręczono na adres strony skarżącej w dniu 14 maja 2014 r. W wyznaczonym terminie do uiszczenia wpisu od skargi skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z akt sprawy wynika, ze należny wpis nie został uiszczony. Postanowieniem z dnia 04 czerwca 2014 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy odmówił zmiany postanowienia z dnia 12 marca 2014 r. odmawiającego stronie przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, zgodnie z którą warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) należny wpis sądowy wynosił 14.635 zł. Z zaistniałego w niniejszej sprawie stanu faktycznego wynika, że strona po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy (postanowienie Referendarza sądowego z dnia 12 marca 2014 r. odmawiające przyznania prawa pomocy), wezwana przez tut. Sąd zarządzeniem z dnia 09 maja 2014 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w siedmiodniowym terminie zakreślonym dla dokonania tej czynności procesowej, ponownie wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata oraz doradcy podatkowego. Postanowieniem z dnia 04 czerwca 2014 r. Referendarz sądowy odmówił zmiany wskazanego postanowienia z dnia 12 marca 2014 r. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie wpisu oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 18 września 2007 r., sygn. akt II FZ 330/07 oraz z dnia 11 stycznia 2008 r., sygn. akt II FZ 616/07). Odmienne działanie sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania (por. postanowienia NSA z dnia 19 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 621/09 oraz z dnia 22 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1349/10). Zatem w związku z bezskutecznym upływem terminu zakreślonego w wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, sąd zobowiązany jest odrzucić skargę (por. postanowienia NSA z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FZ 255/09 oraz z dnia 19 lipca 2007 r., sygn. akt I FSK 1058/07; postanowienie SN z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. akt I CKN 1064/97). Odmienne działanie Sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania. (por. postanowienia NSA z dnia 19 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 621/09 oraz z dnia 22 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1349/10). Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.