I SA/Bd 104/14

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2014-02-24

Skład orzekający: Urszula Wiśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, złożony z powodu nieprzekazania korespondencji przez schorowanych rodziców, zasługuje na uwzględnienie?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego zasługuje na uwzględnienie, jeśli strona uprawdopodobni brak winy w uchybieniu terminu. W sytuacji, gdy korespondencję zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu odebrał schorowany rodzic, który nie przekazał jej niezwłocznie adresatowi z powodu wieku i chorób, można uznać brak winy strony w uchybieniu terminu. Dodatkowo, wniosek musi być złożony w ustawowym terminie, a brakująca czynność (uiszczenie wpisu) musi zostać dokonana.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Sąd wezwał ją do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Termin upłynął bezskutecznie. Strona wniosła o przywrócenie terminu, wskazując, że korespondencję odebrał jej schorowany rodzic, który nie przekazał jej na czas z powodu wieku i problemów zdrowotnych. Strona uiściła już wpis sądowy.
Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do uiszczenia wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2014 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku M.M. o przywrócenie terminu uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M.M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: przywrócić termin Strona wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2014 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono na adres wskazany w skardze w dniu 27 stycznia 2014 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki). Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 03 lutego 2014 r. Z akt sprawy wynika, że strona nie uiściła należnego wpisu sądowego. Pismem z dnia 14 lutego 2014 r. złożonym osobiście w dniu 17 lutego 2014 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu podał, że mieszka z rodzicami. Korespondencję zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu odebrał któryś z jego rodziców, jednak nie wie kiedy to miało miejsce. Zaznaczył, że oboje rodzice są w podeszłym wieku, ojciec (83 lata) przeszedł kilka udarów mózgu, matka (80 lat), ma problemy z poruszaniem się oraz pamięcią, choruje na cukrzycę. Skarżący oświadczył, że korespondencja została doręczona podczas jego nieobecności w domu i odebrana przez któregoś z jego rodziców, nie wie którego. Zaznaczył, że list znalazł dopiero dzisiaj, ponieważ rodzice zapomnieli przekazać mu odebraną korespondencję ze względu na swój wiek i demencję starczą oraz liczne choroby. Do wniosku strona załączyła dowód uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego zasługuje na uwzględnienie. W świetle postanowień zawartych w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Stosownie zatem do art. 87 § 2 p.p.s.a., ustawowym warunkiem przywrócenia uchybionego terminu jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę okoliczności wskazujących na brak zawinienia w uchybieniu terminu. Jakkolwiek "uprawdopodobnienie" nie jest pojęciem tożsamym z udowodnieniem braku winy, ma ono bowiem na celu jedynie uwiarygodnienie przedstawionych przez wnioskodawcę okoliczności, niemniej nie powinien budzić wątpliwości warunek, iż uprawdopodobnienie winno być na tyle przekonujące, by uzasadniało przekonanie, że do uchybienia terminowi doszło wskutek zdarzeń, którym trudno było zapobiec nawet przy dołożeniu szczególnej staranności, uwzględniającej także pomoc osób trzecich. Tak rygorystyczna ocena okoliczności, w których doszło do uchybienia terminowi, jest powszechnie aprobowana w orzecznictwie i wynika z istoty procesowej instytucji przywrócenia terminu, która ma charakter wyjątkowy i z tych też powodów może mieć miejsce tylko wtedy, gdy do uchybienia terminowi doszło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 1228/05). Powyższe prowadzi do wniosku, iż wnoszący o przywrócenie uchybionego terminu winien uwiarygodnić, stosowną argumentacją, swoją staranność w zachowaniu terminu oraz fakt, że przeszkoda była od niego niezależna. Dodatkowo zauważyć należy, że art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu Sądu. Daje to zatem Sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22 lipca 1999 r., sygn. akt I PKN 273/99, OSNAP 2000 nr 20, poz. 757). W niniejszej sprawie strona uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu sądowego. Jak wynika z akt sprawy, korespondencję zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego odebrała matka skarżącego, która jak wynika z oświadczenia strony zawartego we wniosku o przywrócenie terminu, cierpi na demencję starczą, ma 80 lat, problemy z poruszaniem się, pamięcią oraz choruje na cukrzycę. Korespondencję skarżący odnalazł w domu dopiero w dniu 14 lutego 2014 r., co wynika z treści wniosku. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie strona skarżąca wykazała brak winy w uchybieniu terminu. Wnioskodawca spełnił tym samym przesłankę z art. 87 § 2 p.p.s.a. Poglądy judykatury zgodne są co do tego, iż do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się m.in. nieoddanie przesyłki adresatowi przez domownika (por. wyrok NSA z dnia 28 maja 2002 r., sygn. akt II SA/Kr 2612/98). Istotnym przy tym jest, że przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko czynności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu - por. np. wyroki NSA z dnia 14 stycznia 2000 r., I SA/Gd 794/99, Lex nr 40381, z dnia 08 grudnia 1999 r., I SA/Lu 1246/98, LEX nr 40367, z dnia 13 sierpnia 1999 r., III SA 7432/98, LEX nr 39470, czy postanowienie SN z dnia 06 października 1998 r., II CKN 8/99, LEX nr 50679. Jednocześnie Sąd zauważa, że w przedmiotowej sprawie spełniony został wymóg z art. 87 § 1 p.p.s.a., albowiem przyjmując, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 14 lutego 2014 r. tj. w dniu odnalezienia wezwania sądowego przez skarżącego i uzyskania informacji o konieczności uiszczenia wpisu sądowego, wniosek o przywrócenie terminu złożony w dniu 17 lutego 2014 r. (data osobistego złożenia wniosku w tut. sądzie) został złożony bez naruszenia siedmiodniowego terminu wynikającego z tego przepisu. Ponadto skarżący uiścił wymagany wpis sądowy w żądanej kwocie 100 zł, a zatem została dokonana czynność, której skarżący nie wykonał w terminie, co wypełnia przesłankę z art. 87 § 4 p.p.s.a. Z tych względów należało uznać, że wniosek o przywrócenie terminu jako w pełni zasadny zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło