I SA/Bd 1057/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług postanawia: zwrócić M. K. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem nadpłaconego wpisu sądowego od skargi UZASADNINIE W związku ze złożoną skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług strona skarżąca w dniu 28 grudnia 2015r. wpłaciła przelewem na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, tytułem wpisu od skargi kwotę. 600 zł. Wyrokiem z dnia 08 marca 2016r. tut. Sąd oddalił skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa wyżej są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Na podstawie art. 231 p.p.s.a., wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Za ugruntowany już uznać można pogląd, że sformułowanie "w sprawach, których przedmiotem są należności pieniężne" nie jest w pełni adekwatne do charakteru spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne. Przedmiotem zaskarżenia są bowiem w tym wypadku akty i czynności, wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Przepis ten należy zatem rozumieć w ten sposób, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną rozumianą jako prawo jednego podmiotu do otrzymania w określonym terminie świadczenia pieniężnego od innego podmiotu ( por. pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2008 r., sygn. akt II FSK 129/07 i powołane tam poglądy doktryny i z dnia 22 kwietnia 2009 r., sygn. akt II FSK 131/08). Wskazać należy, że decyzja o dokonaniu zabezpieczenia na majątku skarżącego zobowiązania w podatku od towarów i usług nie kreuje należności pieniężnej, zapłaty której mógłby skutecznie domagać się od podatnika organ podatkowy. W związku z powyższym mając na uwadze przedmiot skargi, którym jest rozstrzygnięcie o dokonaniu zabezpieczenia na majątku skarżącego zobowiązania w podatku od towarów i usług i odnosząc go do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) należy stwierdzić, iż skoro przedmiotem zaskarżonej decyzji nie jest zobowiązanie pieniężne, w sprawie nie znajduje zastosowania § 1 przedmiotowego rozporządzenia stanowiący o wpisie stosunkowym. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 ww. rozporządzenia w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu zobowiązań podatkowych pobiera się wpis stały w wysokości 500 zł. W konsekwencji w niniejszej sprawie wpis od złożonej skargi winien wynieść 500 zł. Strona skarżąca natomiast uiściła wpis w kwocie 600 zł ( pokwitowanie - k. 17 akt sądowych). Zgodnie z art. 225 p.p.s.a., opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 225 p.p.s.a. postanowił zwrócić skarżącemu nadpłacony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł.