I SA/Bd 18/08

WyrokWSA w Bydgoszczy2008-05-28

Skład orzekający: Zdzisław Pietrasik, Dariusz Dudra, Ewa Kruppik – Świetlicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organy podatkowe prawidłowo ustaliły zobowiązanie podatkowe z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2002 r., nieuwzględniając twierdzeń podatnika o środkach pochodzących ze sprzedaży urządzeń fermy, sprzedaży gospodarstwa rolnego oraz z rachunku walutowego?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że organy podatkowe prawidłowo ustaliły zobowiązanie podatkowe z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Podatnik nie udowodnił, że podnoszone przez niego fakty (sprzedaż urządzeń fermy, sprzedaż gospodarstwa rolnego) miały miejsce i przyniosły rezultaty w postaci uzyskanych kwot, a także nie wykazał pochodzenia środków z rachunku walutowego. Ciężar dowodu w tym zakresie spoczywał na podatniku zgodnie z art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stan faktyczny
Skarżący Z.R. zakwestionował decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B., która ustaliła mu zobowiązanie podatkowe z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2002 r. Podatnik twierdził, że jego wydatki mogły być pokryte z oszczędności pochodzących ze sprzedaży urządzeń fermy, sprzedaży gospodarstwa rolnego oraz z rachunku walutowego. Organy podatkowe uznały te twierdzenia za nieudowodnione, wskazując na brak wystarczającego materiału dowodowego i sprzeczności z innymi zgromadzonymi dokumentami.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Dudra Asesor sądowy Ewa Kruppik – Świetlicka (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Winiecka po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 maja 2008r. sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2002r. oddala skargę I SA/Bd 18/08 UZASADNIENIE Dyrektor Izby Skarbowej w B. zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] i ustalił Z.R. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2002 r. w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu organ wskazał, że powodem dla którego ustalono ww. zobowiązanie było stwierdzenie, że osiągnięte przez skarżącego dochody w roku 2002 nie były wystarczające dla pokrycia wydatków, dokonanych w tym roku. W związku z tym organ I instancji wszczął postępowanie w sprawie opodatkowania przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. Organ w uzasadnieniu przywołał przebieg dotychczasowego postępowania i wskazał, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. decyzją z dnia [...] nr [...] ustalił podatnikowi podatek dochodowy od osób fizycznych w formie ryczałtu od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2002 r. w wysokości [...] zł. Skarżący złożył odwołanie, wskutek czego organ II instancji uchylił w całości zakwestionowane rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia celem przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części wskazując, iż : • nie przeprowadzono postępowania w odniesieniu do sytuacji majątkowej żony strony; • nie wyjaśniono wątpliwości związanych z ceną zakupionego w roku 2000 Mercedesa; • nie wzięto pod uwagę wypłat dokonanych w roku 2002 z konta skarżącego w Banku Spółdzielczym w L. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...] Nr [...] ustalił zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł. W odwołaniu podatnik zakwestionował wysokość ustalonego zobowiązania, argumentując, iż ocena materiału dowodowego została przeprowadzona wadliwie. Nie wzięto pod uwagę fakt zgromadzenia środków finansowych w postaci oszczędności powstałych przed rokiem 2002 w wysokości [...] USD oraz w gotówce [...] , co w opinii strony znalazło potwierdzenie w materiale dowodowym, w postaci : 1. zeznania K.K. w kwestii sprzedaży urządzeń fermy i przekazania skarżącemu środków pieniężnych w kwocie [...] zł, 2. sprzedaży w roku 1997 gospodarstwa rolnego G.S. za cenę [...] zł; 3. wyciągu z rachunku walutowego, który został załączony do odwołania z dnia [...] na którym widniała kwota oszczędności w postaci [...] marek niemieckich, co w jego opinii stanowiło wówczas równowartość [...] zł. 4. dochodów z hodowli lisów, prowadzonej do 1995r.( zeznania K. K. ) Skarżący zarzucił organowi, że ustalając wysokość oszczędności nie uwzględnił ww. środków uzyskanych ze sprzedaży gospodarstwa jak i nie przeprowadził wystarczającej analizy dokumentu dotyczącego operacji walutowych. Organ I instancji decyzją z dnia [...] ustalił stronie zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za ww. rok w kwocie [...] zł. Także i ta decyzja została zaskarżona przez stronę, która podniosła, te same argumenty jak w zaskarżeniu poprzedniej decyzji podkreślając, iż zgromadzony materiał dowodowy wskazuje na możliwość zgromadzenia środków pochodzących z lat poprzedzających okres poddany analizie organu. Po rozpatrzeniu odwołania organ II decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej uchylił zakwestionowane rozstrzygnięcie i ustalił zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł. Organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji popełnił błąd w postaci wadliwego wyliczenia podstawy opodatkowania w oparciu o chronologię zdarzeń, w sytuacji gdy przepis art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) należy odczytywać literalnie i ściśle. Dyrektor dodatkowo wyjaśnił, iż kwota zobowiązania uległa obniżeniu w następstwie wadliwego zastosowania przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej normy zawartej wart. 20 ust. 3 ustawy, przez chronologiczne zestawienie poniesionych wydatków i uzyskanych przychodów. Ustawodawca dostrzegając "nieszczelność" obowiązujących w tym zakresie regulacji prawnych, począwszy od 1 stycznia 2007 r. dokonał zmian w art. 20 ust. 3, rozszerzając zakres jego zastosowania, co znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Dyrektor Izby Skarbowej badając sytuację majątkową podatnika w 2002 r. w kontekście możliwości zgromadzenia na początek roku : • oszczędności w kwocie [...] USD • oraz [...] zł w gotówce nie uznał , iż środki te pochodzą ze zgromadzonych w latach poprzednich oszczędności powstałych przede wszystkim z : 1. dochodów z prowadzonej w latach 1975 - 1995 hodowli lisów 2. oraz ze sprzedaży gospodarstwa rolnego położonego w miejscowości K. oraz urządzeń fermy i stada lisów. Dyrektor podkreślił, iż w wypadku opodatkowania nieujawnionych źródeł przychodu następuje przerzucenie ciężaru dowodów na stronę, co jest następstwem konstrukcji art. 20 ust 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na poparcie argumentacji przywołał orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Katowicach z dnia 2 października 2002 r. sygn. Akt I SA/Ka 793/01 publ. ONSA 2003/3/108. W ocenie organu odwoławczego odwołujący nie uwiarygodnił wysokości osiąganych dochodów poprzez samo twierdzenie, iż były to kwoty w przeliczeniu na USD nie mniejsze jak 2.500 rocznie, co biorąc pod uwagę fakt prowadzenia hodowli przez 20 lat, do 1995 r., daje kwotę [...] USD. Z zeznań świadków i dokumentów pozyskanych z Urzędu Skarbowego oraz Okręgowego Związku Hodowców Zwierząt Futerkowych wynikał jedynie fakt prowadzenia przez stronę hodowli. Z zeznań jakie przeprowadzono zgodnie z wnioskiem strony tj. przesłuchania świadka A.M. i T.W. wynika jedynie, że hodowla była prowadzona. Z ich zeznań nie można wyprowadzić oceny, co do wysokości uzyskanych przez stronę dochodów. Ponadto w ocenie organu II instancji ze zgromadzonych dowodów w sprawie wynika, że Z.R. prowadził przedmiotową działalność najwyżej do roku 1990. Fakt ten został potwierdzony dokumentami przesłanymi przez Sąd Rejonowy w L., przy piśmie z dnia 19 maja 2005 r. W załączeniu pisma znalazły się niżej wskazane dokumenty, takie jak : • wyciąg z protokołu sądowego z dnia 12 lipca 1990 r. zawierający wyjaśnienie strony, iż na chwilę składania wyjaśnień odwołujący nie posiadał fermy. • umowa dzierżawy gospodarstwa rolnego z dnia 29 września 1989 r. • oświadczenie z dnia 24 lipca 1990 r. o nieposiadaniu w gospodarstwie inwentarza żywego; • zaświadczenia nr [...] z dnia o zgłoszeniu z dniem 1 stycznia 1990 r. likwidacji hodowli lisów. • Informacja organu podatkowego z dnia 24 sierpnia 1990 r., że strona nie figuruje w ewidencji podatników podatku od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Organ w celu wyjaśnienia sytuacji materialnej podatnika, zgodnie z jego wnioskiem zwrócił się do Okręgowego Związku Hodowców Zwierząt Futerkowych, gdzie ustalił, iż podatnik pozostawał członkiem związku do 1988 r. , a wielkość hodowanego stada wynosiła w latach 1980-87 : 10 samic, a w roku 1988 - 15, co w opinii organu oznaczało, że znalazła potwierdzenie, wskazywana przez podatnika wielkość stada (tj. 30 samic). Organ odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania wskazał, że materiał dowodowy nie wymagał uzupełnienia o dokumentację dotyczącą kontroli przeprowadzonych przez organy funkcjonujące przed powołanymi w 1983 r. urzędami skarbowymi z uwagi na ciągłość ich działania i zniszczenie akt. Odnosząc się do wyjaśnień strony odnośnie pozyskania od K.K. kwoty [...] zł ze sprzedaży urządzeń z fermy, organ stwierdził, iż strony nie sporządziły pisemnej umowy kupna – sprzedaży a kupujący jako nabywca nie posiadał w żadnej formie pokwitowań potwierdzających fakt przekazania ww. kwoty i nie została opłacona opłata skarbowa od ww. umowy. W podsumowaniu organ stwierdził, iż fakt przechowania oszczędności pochodzących ze zbycia w 1997 r. nieruchomości rolnej nie znajduje oparcia w zgromadzonym w sprawie materiale. Organ ustalił, iż w latach 1997-2000, łączna kwota uzyskanych przychodów, po potrąceniu podatków i składek na ubezpieczenie zdrowotne wyniosła 16.872,34 zł. Dodatkowo, biorąc pod uwagę fakt, że odliczenie z tytułu wydatków mieszkaniowych dokonane w 1999 r. wyniosło 19% wydatków, kwotę dochodu mogącego pozostać w dyspozycji podatnika w latach 1997- 2000 należało określić w wysokości niewiele przekraczającej 10.000 zł. Zdaniem organu znaczna część wydatków na cele bytowe w okresie 1997-2000, została pokryta ze środków otrzymanych z tytułu sprzedaży nieruchomości. W opinii organu skarżący w analizowanym okresie uzyskiwał dochody w niskiej wysokości, co nie pozwoliło mu na zgromadzenie oszczędności poza rachunkiem bankowym. Organ podniósł, że to skarżący sam wskazywał na swą trudną sytuację materialno-bytową w marcu 1997 r. w toku postępowania o podwyższenie alimentów. Ponadto przeciw przechowaniu środków pieniężnych świadczył fakt zakupu samochodu osobowego marki Mercedes o wartości brutto 16.836,00 zł, powiększonej o nakłady w wysokości 1.200,00 zł. Odnosząc się do kwestii rachunku walutowego, posiadanego w dniach od 31 maja - 5 czerwca 1999 r. organ wskazał, że wzbudził wątpliwości, gdyż operacji na nim dokonano w markach, a kod ,,566 - K" oznacza wypłatę w złotówkach. Gdyby przyjąć, że wszystkie operacje ujęte zostały w złotówkach, również wypłata z kasy (kod 551-K) powinna być opisania jako transakcja w złotych polskich, przy czym na wyciągu adnotacje takie nie widniały. Nadto kwota 30.250 DM to równowartość około 64.000 zł a nie 130.000 zł. , tak jak wskazał skarżący, z uwagi na obowiązujący w tym okresie średni kurs marki niemieckiej w NBP. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, z faktu posiadania w okresie od 31 maja do 5 czerwca 1999 r. ww. kwoty nie można wyprowadzić twierdzenia o posiadaniu na początku 2001 r. oszczędności w wysokości 50.000 USD oraz 100.000 zł w gotówce. Uprawdopodobnienie źródła posiadanych środków pozwalałoby na stwierdzenie, że dane środki nie znajdowały się jedynie w czasowym posiadaniu podatnika, np. z tytułu otrzymanej pożyczki. Jak również z faktu posiadania w znacznej odległości czasowej danej kwoty, nie można wyprowadzić jednoznacznego wniosku o jej przechowaniu, gdyż dokonywanie wypłaty z rachunku świadczy o jej wydatkowaniu. Nadto posiadanie danej kwoty, przy nieznanym źródle pochodzenia środków, świadczy przeciw możliwości zgromadzenia oszczędności. Organ zauważył, iż przyjmując, że całość kwoty otrzymanej ze sprzedaży nieruchomości ( gospodarstwo rolne zbyte w 1996) przechowana została do dnia 5 czerwca 1999 r., to należało uwzględnić wydatki : 1. na zakup samochodu, 2. potrzeby bytowe, 3. oraz środki zgromadzone na rachunku bankowym na początek 2001 r. Zdaniem organu fakt posiadania rachunków bankowych oraz świadomość konieczności odpowiedniego lokowania posiadanych środków jest argumentem przeciw uznaniu za udowodnioną możliwości przechowania znacznych kwot poza nimi. Nadto Z.R. nie wskazał instytucji, z której pochodził wyciąg z rachunku walutowego. Organ ustalił, iż skarżący w roku 2002 poniósł łącznie wydatki w kwocie [...] zł, na które się składają niżej wymienione kwoty : 1. ubrania [...] zł; 2. eksploatacja samochodu –[...] zł, 3. pobrane zaliczki na podatek dochodowy od osób fiz. I kwota składki na ubezpieczenie zdrowotne – [...] zł; 4. zakup samochodu – [...] zł;(umowa kupna – sprzedaży samochodu AUDI A-6 rok produkcji 1999 od Z.U. – koszty transakcji obciążyły kupującego rejestracja [...] 21 maj 2002r. opłata od umowy [...] . US w Li.– [...] zł; 5. zakup nieruchomości – [...] zł O. Akt notarialny A Nr[...] z dnia [...] od D.D. [...] m2 koszty umowy : [...] kupujący 6. udział w zakupie samochodu [...] – [...] zł; współwłasność z synem M.w oparciu o oświadczenie strony ; 7. koszty prowadzenia rachunku bankowego – [...] zł. 8. saldo końcowe na dzień 31 grudnia 2001 r. [...] zł. Wysokość zgromadzonego mienia w roku 2002 to kwota [...] zł , na którą składały się : 1. saldo początkowe na rachunku bankowym Bank S. w L. – [...] zł; 2. odsetki od środków na rachunku bankowym [...] zł; 3. odsetki od lokat terminowych [...] zł.( zapisy w ks. Oszczędnościowych) 4. renta krajowa ZUS – [...] zł. 5. sprzedaż samochodu AUDI -6 za cenę [...] zł (kopia umowy bez nr i daty [...] z komisem P.H-U G. M.D. 30.09.2002 r.) Nadwyżka wydatków nad dochodem [...] zł x 75 % = [...] zł. Na powyższą decyzję Z.R. złożył pismem z dnia [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B., w której zarzucił : • naruszenie przepisu art.20 ust.1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych • oraz odmowę przeprowadzenia dowodów wnioskowanych przez stronę. Ponownie wskazał na zeznania K.K. potwierdzające uzyskanie środków ze sprzedaży urządzeń fermy w 1996 r. Zdaniem strony organ bezpodstawnie nie uwzględnił w rozliczeniach przychodu ze sprzedaży gospodarstwa rolnego w kwocie [...] zł. Podatnik podniósł, że nie był zobowiązanym do deponowania oszczędności w banku. Podał, iż z uzasadnienia zakwestionowanego rozstrzygnięcia nie wynikają przesłanki stanowiące podstawę do wyliczenia obniżonej podstawy opodatkowania. Potwierdzeniem posiadania środków pochodzących z hodowli lisów jest : • przedłożony wyciąg z rachunku walutowego z saldem [...] DM stanowiącym równowartość [...] zł. Również zarzuty decyzji odnoszące się do niemożności ustalenia rozmiaru hodowli wobec okoliczności zniszczenia akt kontroli prowadzonej przez Urząd Skarbowy w L. są bezzasadne, bowiem odzwierciedlały one fakt uzyskiwania z hodowli znacznych dochodów. Informacje będące w posiadaniu związku hodowców pozostawały bez związku z faktyczną wielkością stada, gdyż dotyczyły przydziału karmy. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wraz z argumentacją zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje : Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Należy w tym miejscu podkreślić, że sąd administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) uchyla decyzję, kiedy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny nie ma podstaw prawnych, by oceniać zaskarżoną decyzję kierując się zasadą słuszności lub zasadami współżycia społecznego. W sprawie sporne były ustalenia faktyczne, które legły u podstaw ustalenia skarżącemu zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z nieujawnionych źródeł przychodów. Zarzuty skargi można podzielić na dwie grupy: te, które w ogóle kwestionują ustalenie organów, że w 2002r u skarżącego wystąpiła nadwyżka wydatków nad przychodami i wartością zgromadzonego mienia czyli przychód nie znajdujący pokrycia w ujawnionych źródłach, jak również zarzuty zmierzające do wykazania jedynie, że wyliczona wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z nieujawnionych źródeł jest nadmierna z uwagi na nieuwzględnienie kwot pochodzących ze sprzedaży urządzeń fermy czy z posiadanego rachunku walutowego ( w okresie od 31 maja do 5 czerwca 1999 r.) Analizując przepisy mające zastosowanie w sprawie należy wskazać, że podstawą materialnoprawną jest art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej ustawa o pdof), który wskazuje, że źródłami przychodów są także inne źródła, za które na podstawie art. 20 ust. 1 uważa się m.in. przychody nie znajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach. Zgodnie z ust. 3 art. 20 wysokość przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nie ujawnionych ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich, pochodzącym z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania. Organ skarbowy dokonuje porównania wysokości wydatków, jakie podatnik poniósł w ciągu roku podatkowego, do wartości opodatkowanych bądź zwolnionych z podatków zasobów finansowych, jakie zgromadził w tym roku oraz zasobów, które zgromadził wcześniej tj. przed rozpoczęciem danego roku podatkowego. Zdaniem Sądu organ prawidłowo wskazał, że w sytuacji, gdy wydatki nie znajdują pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów oraz w zgromadzonych wcześniej zasobach finansowych to organy podatkowe zyskują uprawnienie do przyjęcia, iż podatnik osiągnął przychody ze źródeł, których nie ujawnił. Przedmiotem kontroli i rozstrzygnięcia objęty został 2002r. Zasadą jest, że w postępowaniu o takim charakterze konfrontuje się najpierw wydatki poniesione w danym okresie z uzyskanymi za ten okres dochodami lub stanem majątkowym (zgromadzonym także w okresie poprzednim), z których podatnik mógł pokryć dokonane wydatki. Przy czym zarówno wydatki, jak i przychody rozumiane są tu w kategorii szerszej, ekonomicznej a nie tylko podatkowej. W tych sprawach szczególnej wagi nabiera kwestia właściwego przeprowadzenia postępowania dowodowego, które winno charakteryzować się kompletnością wyrażoną w art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym organ obowiązany jest zebrać i wyczerpująco rozpatrzeć cały materiał dowodowy. Jednocześnie trzeba mieć na uwadze zasadę swobodnej oceny dowodów wynikającą z art. 191 Ordynacji podatkowej - organ na podstawie zgromadzonych dowodów ocenia czy dana okoliczność została udowodniona czy nie. Zasada ta jest w pełni realizowana jeżeli ocena jest oparta na całokształcie materiału dowodowego, wyprowadzone wnioski muszą być zgodne z zasadami logiki i doświadczeniem życiowym, nie kolidując z zebranymi w sprawie dowodami. Istotny w postępowaniu w sprawie przychodów z nieujawnionych źródeł jest rozkład ciężaru dowodowego; po ustaleniu przez organ, że wydatki podatnika w danym roku podatkowym przekraczają dochód wykazany w zeznaniu rocznym, to na podatniku ciąży obowiązek wykazania, że wydatki takie znajdują pokrycie w określonym źródle przychodów lub w zgromadzonym mieniu. Por. wyroki NSA z dnia 25 kwietnia 2003r. sygn. akt SA/Bd 1203/03, sygn. akt SA/Bd 725/03. Jak wynika z akt sprawy organy przeanalizowały źródła przychodu skarżącego w roku 2001 i 2002, którym przede wszystkim była renta krajowa. Organy zgodnie z twierdzeniem strony dokonały oceny sytuacji majątkowej strony mając na uwadze możliwość zgromadzenia w gotówce kwoty [...] zł oraz [...] $ USD pochodzącej z : 1. prowadzonej działalności fermy lisiej w latach 1987 – 1995; 2. ze sprzedaży urządzeń fermy i inwentarza w roku 1996 – [...] zł ( zeznania K.K.) 3. gospodarstwa rolnego w roku 1997 za sumę [...] zł. ( akt notarialny zbycie na rzecz G.S. ); 4. rachunek walutowy [...] DM Zdaniem Sądu organy podatkowe prawidłowo oceniły, iż strona nie udowodniła, że podnoszone fakty miały miejsce i przyniosły rezultaty w postaci uzyskanych kwot, gdyż jedynym dokumentem był akt notarialny sprzedaży gospodarstwa G.S.za cenę [...] zł. Odnośnie sprzedaży urządzeń fermy strona w opinii Sądu tej okoliczności nawet nie uprawdopodobniła gdyż strony umowy, po pierwsze : • nie sporządziły jej w formie pisemnej, • nie opłaciły opłaty skarbowej; • nie posiadają pokwitowań, w sytuacji gdy wartość sprzedanych urządzeń i części stada miała wynosić [...] zł. Ponadto, co należy podkreślić nie można było sprzedać lisów w roku 1996 K.K., w sytuacji, gdy zebrane w sprawie dokumenty pochodzące z akt Sądu Rejonowego w L. świadczą, że ferma ta została zlikwidowana z dniem 1 stycznia 1990 r. Zatem organy podatkowe zasadnie uznały zeznania K.K. za niewiarygodne, co do ogromnych zysków fermy i kwoty jaką zapłacił skarżącemu za urządzenia tejże farmy. O trudnej sytuacji finansowej skarżącego w okresie podlegającej analizie organów podatkowych świadczą pozostałe dokumenty takie jak : wnioski do Sądu o zwolnienie z kosztów i sprzeciw od wyroku zasądzającego alimenty na dzieci z pierwszego małżeństwa, gdzie strona wyraźnie wskazuje, ze ferma i gospodarstwo rolne nie przynoszą zysków, co skutkowało w opinii strony tym, że skarżący nie był w stanie opłacać alimentów w zwiększonej wysokości. Nie można pominąć faktu, że w roku 1989 sam skarżący wydzierżawił gospodarstwo rolne z uwagi na jego niską dochodowość ( akta Sądu Rejonowego w L.). Ten fakt także potwierdza ustalenia organów, że sytuacja materialna w tamtym okresie była trudna. Posiadanie rachunku bankowego przez zaledwie 6 dni ( 31 maj - 5 czerwiec 1999 r. ) w instytucji, której skarżący nie wskazał, pomimo, że z treści przedstawionego wydruku nie można było wywieźć nazwy wystawcy, okresu za który wystawiono, nazwiska osoby wystawiającej - może jedynie świadczyć, że przez 6 dni na koncie strony były środki. Jak wynika z akt sprawy organy wezwały stronę do wyjaśnienia ww. kwestii a strona zignorowała żądanie organu. Wyliczenie równowartości w złotych polskich 130.000 zł. również budzi poważne wątpliwości, gdyż kurs marki niemieckiej w tym okresie wynosił jak wynika z materiału dowodowego 2 zł. a nie 4 zł. tak jak twierdzi strona. Należy jeszcze raz podkreślić, że konstrukcja przepisu zastosowanego w sprawie art. 20 ust. 3 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie wskazuje, że ciężar udowodnienia podnoszonych faktów został przerzucony na stronę. Zatem to strona winna udowodnić fakty, na które się powołuje. Zatem twierdzenia strony o środkach zgromadzonych w gotówce ( [...] zł i [...] zł $ USD , [...] DM), a pochodzących z lat poprzedzających nie zasługują na uznanie. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że organy podatkowe uczyniły zadość wymaganiom stawianym ww. przepisami Ordynacji podatkowej w kwestii procedury. Został bowiem w sposób wyczerpujący zebrany cały materiał dowodowy. Zgodnie z wnioskami strony organy przeprowadziły dowody w celu wykazania zarówno przychodów jak i wydatków skarżącego. Strona miała możliwość przedstawiania wszelkich dowodów na poparcie stawianych tez. Uzyskano informację ze Związku Hodowców Zwierząt Futerkowych w B. w kwestii rozmiarów hodowli. W podsumowaniu należy stwierdzić, iż prawidłowo organy podatkowe w oparciu o zebrany materiał dowodowy dokonały jego oceny zgodnie z zasadą swobodnej oceny. Strona została zapoznana z całością dowodów i miała możliwość wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego i z tej możliwości skorzystała. Mając powyższe na względzie skargę jako nieuzasadnioną w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało oddalić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło