I SA/Bd 201/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. m.u. "P." Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Toruniu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia: odrzucić skargę Zarządzeniem z dnia 20 lutego 2015r. skarżący został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez: podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Przedmiotowe wezwanie odebrał w dniu 18 marca 2015r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, k. 23 akt sądowych). Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 25 marca 2015r. Skarżący przesyłkę zawierającą przedmiotowe braki nadał w placówce pocztowej w dniu 25 marca 2015r. kierując ją do Dyrektora Izby Celnej. Organ przedmiotową przesyłkę przesłał do tut. Sądu w dniu 9 kwietnia 2015r. (data stempla pocztowego na kopercie). Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270) – dalej jako: "p.p.s.a." skarga, której, pomimo wezwania, nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych, podlega odrzuceniu przez sąd. Na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zgodnie z poglądem wyrażonym w postanowieniu powiększonego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2008r., sygn. akt I GSK 2039/06 (dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl), niewskazanie w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia na wezwanie przewodniczącego wydziału sądu administracyjnego o uzupełnienie braku formalnego skargi w terminie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a. jest obwarowane rygorem odrzucenia skargi, określonym w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Rygor ten dochodzi do skutku, jeżeli strona nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje pogląd, zgodnie z którym w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego (w tym do organu pierwszej instancji), sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (por.: postanowienia NSA: z dn. 27 lutego 2009r. sygn. akt I FSK 1597/08, z dn. 12 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 1918/08, z dn. 11 marca 2009r. sygn. akt I OSK 234/09 czy z dn. 10 października 2007 r. sygn. akt II OSK 1433/07, dostępne j.w.). Zdaniem Sądu, pogląd ten należy odnieść do sytuacji, gdy pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie sądu do uzupełnienia braków formalnych zostaje wniesione do organu, którego decyzja jest przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że o dacie zachowania terminu wyznaczonego wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych decyduje – w przypadku złożenia go organowi odwoławczemu – data nadania tego pisma przez ten organ na adres właściwego sądu (por. postanowienie NSA z dn. 19 marca 2015r. sygn. akt II FSK 3870/14, postanowienie WSA w Gliwicach z dn. 29 sierpnia 2014r. sygn. akt I SA/Gl 736/14, WSA w Gdańsku z dn. 18 czerwca 2014r. sygn. akt II SA/Gd 281/14 dostępne j.w.). Podnieść trzeba, że sformułowanie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia było jasne i precyzyjne i chociaż nie wskazano w nim wprost, że pismo uzupełniające brak formalny należy wnieść bezpośrednio do Sądu, to całokształt jego treści wskazywał na to w sposób oczywisty (w nagłówku wezwania, w lewej części pisma, podano bowiem adres Sądu, nigdzie nie podano natomiast adresu organu), sugeruje to również okoliczność wystosowania wezwania do uzupełnienia braków formalnych przez Sąd właśnie, nie zaś przez organ. Bez znaczenia zatem pozostaje także fakt, że przesyłka zawierająca braki formalne skargi została nadana w dniu 25 marca 2015r., a więc przed upływem zakreślonego siedmiodniowego terminu. W niniejszej sprawie, bowiem wobec wysłania przesyłki na adres organu, dla oceny czy strona uzupełniła braki skargi w terminie, kluczowa jest data nadania przesyłki przez organ do tut. Sądu. Pismo skarżącego uzupełniające braki formalne skargi zostało przekazane przez organ podatkowy do tut. Sądu w dniu 9 kwietnia 2015r., a więc już po upływie siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków skargi. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.