I SA/Bd 206/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Liwacz po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym Syndyka masy upadłości "P." Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia: odrzucić skargę Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 lutego 2015r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez: podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Przedmiotowe wezwanie strona odebrała w dniu 18 marca 2015r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, K. 27 akt sądowych). Termin do uzupełnienia braków skargi upływał, zatem z dniem 25 marca 2015r. Strona skarżąca przesyłkę zawierającą przedmiotowe braki nadała w placówce pocztowej w dniu 25 marca 2015r. kierując ją do Dyrektora Izby Celnej. Organ przedmiotową przesyłkę przesłał do tut. Sądu w dniu 9 kwietnia 2015r. (data stempla pocztowego na kopercie, K. 30 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwana "p.p.s.a." skarga której, pomimo wezwania, nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych, podlega odrzuceniu przez sąd. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zgodnie z poglądem wyrażonym w postanowieniu powiększonego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2008r., sygn. akt I GSK 2039/06 (dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl), niewskazanie w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia na wezwanie przewodniczącego wydziału sądu administracyjnego o uzupełnienie braku formalnego skargi w terminie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a. jest obwarowane rygorem odrzucenia skargi, określonym w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Rygor ten dochodzi do skutku, jeżeli strona nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje pogląd, zgodnie z którym w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego (w tym do organu pierwszej instancji), sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (por.: postanowienia NSA: z dn. 27 lutego 2009r. sygn. akt I FSK 1597/08, z dn. 12 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 1918/08, z dn. 11 marca 2009r. sygn. akt I OSK 234/09 czy z dn. 10 października 2007 r. sygn. akt II OSK 1433/07, dostępne j.w.). Zdaniem Sądu, pogląd ten należy odnieść do sytuacji, gdy pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie sądu do uzupełnienia braków formalnych zostaje wniesione do organu, którego decyzja jest przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że o dacie zachowania terminu wyznaczonego wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych decyduje – w przypadku złożenia go organowi odwoławczemu – data nadania tego pisma przez ten organ na adres właściwego sądu (por. postanowienie NSA z dn. 19 marca 2015r. sygn. akt II FSK 3870/14, postanowienie WSA w Gliwicach z dn. 29 sierpnia 2014r. sygn. akt I SA/Gl 736/14, WSA w Gdańsku z dn. 18 czerwca 2014r. sygn. akt II SA/Gd 281/14 dostępne j.w.). Podkreślenia wymaga, że sformułowanie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia było jasne i precyzyjne i chociaż nie wskazano w nim wprost, że pismo uzupełniające brak formalny należy wnieść bezpośrednio do Sądu, to całokształt jego treści wskazywał na to w sposób oczywisty (w nagłówku wezwania, w lewej części pisma, podano bowiem adres Sądu, datę, sygnaturę akt oraz zwrot "W odpowiedzi należy podać sygnaturę akt Sądu. Nigdzie nie podano natomiast adresu organu). Sugeruje to również okoliczność wystosowania wezwania do uzupełnienia braków formalnych przez Sąd, nie zaś przez organ. Bez znaczenia pozostaje fakt, że przesyłka zawierająca braki formalne skargi została nadana w dniu 25 marca 2015r., a więc przed upływem zakreślonego siedmiodniowego terminu. W niniejszej sprawie, bowiem wobec wysłania przesyłki na adres organu, dla oceny czy strona uzupełniła braki skargi w zakreślonym terminie, kluczowa jest data nadania przesyłki przez organ do tut. Sądu. Pismo strony skarżącej uzupełniające braki formalne skargi zostało przekazane przez organ podatkowy do tut. Sądu w dniu 9 kwietnia 2015r., a więc po upływie siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.