I SA/Bd 264/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2017 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku P. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. (obecnie: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) z dnia [...] grudnia 2016r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2012r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. (obecnie: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) z dnia [...] grudnia 2016r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2012r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w postaci pozbawienia skarżącego środków niezbędnych do utrzymania rodziny, w tym trojga małoletnich dzieci. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wysokość kwoty podatku określona w zaskarżonej decyzji przekracza obecne jak i przyszłe możliwości zarobkowe skarżącego. Wykonanie decyzji, w ocenie strony, spowoduje, że zostaną naruszone podstawy egzystencji jej rodziny. Prowadzona egzekucja podatku określonego w decyzji uniemożliwi skarżącemu zaspokojenie podstawowych codziennych potrzeb jego rodziny i doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub też spowoduje trudne do odwrócenia skutki, w szczególności pozbawi skarżącego warsztatu pracy (zakład jubilerski), co spowoduje, że nie będzie miał środków na zakup żywności, odzieży i leków potrzebnych w szczególności małoletnim dzieciom. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369), dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd stwierdził, że wprawdzie uzasadnienie analizowanego wniosku jest niewystarczające, to jednak twierdzenia skarżącego, są poparte znajdującymi się w aktach sprawy dokumentami, które zostały załączone do wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pomimo, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji są inne niż przyznania prawa pomocy, to dokonując oceny niebezpieczeństwa wystąpienia negatywnych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., należy również zwrócić uwagę, jak podnosi orzecznictwo sądowe, na sytuację materialną wnioskodawcy, tj. okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy (postanowienia NSA: z dnia 8 listopada 2011r., II FZ 638/11; z dnia 26 czerwca 2012r., II FZ 497/12; z dnia 18 lipca 2012r., II FZ 1590/12; z dnia 12 września 2012r., II OZ 760/12). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się także, iż pod pojęciem trudnych do odwrócenia skutków rozumieć należy zarówno skutki faktyczne, jak i prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia [...] kwietnia 2009r., I GSK 220/09). Zauważyć należy, że postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] czerwca 2017r. skarżącemu, zgodnie z jego wnioskiem, zostało przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. został zwolniony od uiszczenia wpisu sądowego w przedmiotowej sprawie powyżej [...] zł. Sąd dokonał oceny wszystkich dokumentów znajdujących się w aktach sprawy (także tych, które zostały załączone do wniosku o przyznanie prawa pomocy) i doszedł do przekonania, że wykonanie wobec skarżącego zaskarżonego aktu może pociągnąć za sobą skutki trudne do odwrócenia, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego określonego w zaskarżonej decyzji, które znacznie przekracza stan majątkowy i ekonomiczny skarżącego, a jego przymusowe wykonanie, mogłoby naruszyć podstawy egzystencji jego rodziny. W tym zakresie należy mieć na uwadze, że skarżący ma na utrzymaniu trójkę małoletnich dzieci oraz płaci alimenty w wysokości 1.500 zł na dwie córki z poprzedniego związku. Małżonka pracuje dorywczo, wychowuje trójkę małoletnich dzieci. Dochód gospodarstwa domowego wynosi ok. 8.000 zł (wynagrodzenie skarżącego, najem, zasiłek żony oraz świadczenie 500+). Ponadto, jedna z córek skarżącego uległa poparzeniu w 2016r., posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, koszty jej miesięcznego leczenia oscylują w granicach 1.000 zł. Skarżący posiada wprawdzie nieruchomość, jednakże nie może być ona zabezpieczeniem kredytu czy pożyczki hipotecznej, albowiem jest obciążona hipoteką przymusową. Z majątku skarżącego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne na kwotę ponad 10.000.000 zł, w wyniku którego zajęto rachunki bankowe skarżącego, które wykazują ujemne salda, udziały, prawa do zysków oraz wynagrodzenie. Skarżący nie posiada oszczędności oraz wierzytelności. Na marginesie Sąd wskazuje, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia