I SA/Bd 326/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Protokolant: Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi P w C. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę W dniu [...] Przedsiębiorstwo Uzdrowisko C. S. A. w C. złożyło wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku na roboty remontowe (modernizację) kotłowni w budynku o symbolu PKOB 1264. Spółka we wniosku podała, że w dniu [...] zawarła umowę na modernizację kotłowni w budynku przeznaczonym do termoterapii, wodolecznictwa i rehabilitacji (Zakład Przyrodoleczniczy nr 1) sklasyfikowanym pod symbolem PKOB 1264. Wnioskodawca oświadczył, że modernizowana kotłownia nie jest odrębnym budynkiem. Kotłownia wraz z częścią sanatoryjno-przyrodoleczniczą stanowi jedną całość budynku Zakładu Przyrodoleczniczego nr 1. Spółka podała, że za wykonane roboty zastosowano stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 22%, natomiast zgodnie z art. 41 ust. 1, 12 i 12a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, od dnia 01 stycznia 2008 r. na wykonane roboty ogólnobudowlane w obiekcie budownictwa sklasyfikowanego w PKOB 1264 obowiązuje preferencyjna 7% stawka VAT. W związku z powyższym spółka zadała pytanie, czy wykonawca fakturując wykonane usługi winien zastosować preferencyjną 7% stawkę VAT i dokonać korekt faktur. Zdaniem wnioskodawcy wykonawca nieprawidłowo zakwalifikował usługi oraz zastosował nieprawidłową stawkę VAT i powinien dokonać korekty podatku. Interpretacją indywidualną z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, że stanowisko spółki przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ przywołał treść art. 41 ust. 1, 12, 12a i 12c ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i wskazał, że z unormowań tych wynika, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem. Stawkę podatku VAT w wysokości 7% zgodnie z ww. przepisami ustawodawca przewidział wyłącznie dla instytucji, których podstawową działalnością jest zakwaterowanie osób. Organ podniósł, że z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż prace remontowe polegające na modernizacji kotłowni zostały wykonane w budynku przeznaczonym do termoterapii, wodolecznictwa i rehabilitacji, sklasyfikowanym pod symbolem PKOB 1264, stanowiącym Zakład Przyrodoleczniczy nr 1. Organ wskazał, że Zakład Przyrodoleczniczy nie stanowi budynku instytucji ochrony zdrowia, świadczącego usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych. Zatem wykonanie robót w budynku termoterapii, wodolecznictwa oraz rehabilitacji nie może korzystać z preferencyjnej stawki w wysokości 7%, lecz winno podlegać opodatkowaniu 22% stawką VAT. Obniżona stawka w wysokości 7% może mieć zastosowanie jedynie w odniesieniu do czynności związanych z budową, remontem i przebudową obiektów, których głównym celem jest cel mieszkaniowy. Na interpretację indywidualną Ministra Finansów spółka złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie art. 41 ust. 1, 12 i 12a ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany zaskarżonej interpretacji. Organ podkreślił, że wbrew twierdzeniu spółki, stawkę VAT w wysokości 7% zgodnie z omawianymi przepisami, ustawodawca przewidział wyłącznie dla instytucji, których podstawową działalnością jest zakwaterowanie osób, w stosunku do których dodatkowo zagwarantowana jest opieka medyczna. Podstawową działalnością spółki w niniejszej sprawie jest natomiast świadczenie usług leczniczych i rehabilitacyjnych, a zakwaterowanie dla pacjentów jest działalnością dodatkową, towarzyszącą jedynie działalności leczniczej. Na interpretację indywidualną Ministra Finansów skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie art. 41 ust. 12 i 12a ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z art. 7 i art. 9 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych. Strona wniosła o zmianę zaskarżonej interpretacji poprzez przyjęcie, że w przedstawionym stanie faktycznym obowiązującą stawką VAT jest stawka 7%. W uzasadnieniu spółka wskazała, że Zakład Przyrodoleczniczy nr 1 jest wyodrębnioną w ramach ZN ZOZ (działającego przy Przedsiębiorstwie Uzdrowisko C. S. A.) jednostką świadczącą usługi ochrony zdrowia. Zgodnie z wpisem w rejestrze ZOZ prowadzonym przez Wojewodę, Zakład Przyrodoleczniczy świadczy usługi ochrony zdrowia w zakresie balneologii i medycyny fizykalnej w ramach rehabilitacji stacjonarnej. W ramach Zakładu Przyrodoleczniczego funkcjonuje również sanatorium uzdrowiskowe, w którym zakwaterowani są kuracjusze korzystający z zabiegów. Prowadzony aktualnie remont obejmuje modernizację kotłowni, która oprócz ogrzewania pokoi znajdujących się w części sanatoryjnej zasilać będzie także urządzenia Zakładu Przyrodoleczniczego służące do termoterapii. Spółka podniosła, że zawarła umowy zarówno z Wojewódzkimi Oddziałami NFZ, jak i z ZUS na świadczenie opieki zdrowotnej, w ramach której leczy kuracjuszy i zobowiązuje się w ramach umowy zapewnić zakwaterowanie. Zakład Przyrodoleczniczy świadczy usługi leczenia o szerokim profilu wraz z zakwaterowaniem oraz opieką lekarską i pielęgniarską. Potwierdzeniem, że budynek Zakładu Przyrodoleczniczego nr 1 mieści się w grupie PKOB 126 klasa 1264 "Budynki szpitali i zakładów opieki medycznej" jest zaświadczenie właściwego Urzędu Statystycznego z Łodzi. Zdaniem spółki, niezasadna jest teza organu, że główny nacisk w klasyfikacji budynków szpitali i zakładów opieki medycznej, w stosunku do których stosuje się obniżoną stawkę VAT, położony jest na zakwaterowanie, czy też cel mieszkaniowy tych budynków. Analiza przepisów stanowiących podstawę interpretacji prowadzi do odmiennego wniosku. Art. 41 ust. 12 i 12a ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wskazują jednoznaczne, że stawkę 7% podatku VAT stosuje się m. in. do robót remontowych, wykonywanych w budynkach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, do którego zalicza się także obiekty sklasyfikowane w PKOB w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych. Zdaniem skarżącej, ustawodawca posłużył się sformułowaniem "a także", co wskazuje, że oprócz wymienionych obiektów społecznego programu mieszkaniowego stawkę niższą stosuje się również do budynków opisanych instytucji ochrony zdrowia. Jako wyróżnik tych instytucji ustawodawca wskazuje świadczenie usług zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych. Przytaczając treść art. 7, art. 8, art. 9 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych podniosła, że z przepisów tych wynika, iż w ramach sanatorium pacjentom zapewniane jest udzielanie całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej w warunkach stacjonarnych oraz opieki lekarskiej i całodobowej opieki pielęgniarskiej. Zatem spełniona jest przesłanka zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską. Mając na uwadze wiek osób korzystających z usług można stwierdzić, że większość z nich to osoby starsze. Dlatego, w ocenie skarżącej, wskazany przez nią stan faktyczny spełnia ustawowe warunki do zastosowania stawki 7% VAT. Spółka podkreśliła, że zakwaterowanie jest nieodzownym elementem udzielania świadczeń zdrowotnych w tego typu obiektach leczniczych, co potwierdzają umowy zawarte z NFZ i ZUS. Udzielanie świadczeń zdrowotnych bez zakwaterowania jest w niniejszym przypadku niemożliwe. Działalność w postaci opieki lekarskiej i pielęgniarskiej jest w tym przypadku połączona z zakwaterowaniem kuracjuszy. Tym samym spełnione są przesłanki wskazane w powołanych przepisach. Dodatkowo, skarżąca podniosła, że dotychczas wydawane interpretacje Izby Skarbowej w B. oraz innych Izb na terenie kraju, opierające się na tym samym stanie prawnym, skłaniały się ku stawce 7% VAT w analogicznych stanach faktycznych. Zmiana interpretacji mogłaby więc prowadzić do nierównego traktowania podmiotów na gruncie tego samego stanu prawnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji indywidualnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Oceniając zaskarżoną indywidualną interpretację z punktu widzenia legalności, Sąd uznał, iż nie narusza ona prawa. We wniosku o wydanie interpretacji skarżąca wskazała, że zawarła umowę o modernizację kotłowni w budynku przeznaczonym do termoterapii, wodolecznictwa i rehabilitacji (Zakład Przyrodoleczniczy Nr 1) sklasyfikowanym pod symbolem PKOB 1264. Modernizowana kotłownia nie jest odrębnym budynkiem. Wraz z częścią sanatoryjno-przyrodoleczniczą stanowi jedną całość budynku Zakładu Przyrodoleczniczego Nr 1. Spór dotyczy tego, czy na wykonane roboty budowlane w kotłowni powinna obowiązywać stawka 22% VAT (takie stanowisko zajmuje organ podatkowy), czy też stawka 7% VAT (taki stanowisko prezentuje spółka). Należy podkreślić, że co do zasady, towary i usługi opodatkowane są stawką podstawową. Stosowanie stawki podstawowej ma charakter ogólnej reguły. W razie jakichkolwiek wątpliwości, co do wysokości opodatkowania powinna być również stosowana ta stawka. Nadal aktualny pozostaje pogląd, wyrażony jeszcze na gruncie ustawy o VAT z 1993 r., że ustawodawca jako regułę określił sytuację, w ramach której stawka tego podatku wynosi 22%. Skoro zaś tak, to winno być poza sporem, że wyjątki od tej reguły nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Jeśli więc w stosunku do danego rodzaju towarów i usług nie zostało wyraźnie określone w przepisach szczególnych, iż ma do niego zastosowanie niższa stawka podatkowa, to tego rodzaju towar lub usługa podlegają opodatkowaniu 22% stawką podatku (por. wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2000 r., sygn. akt I SA/Ka 2367/98). W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT z 2004 r. podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie do art. 41 ust. 12 tej ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r., stawkę 7% podatku od towarów i usług stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, rozumie się zgodnie z ust. 12a cyt. przepisu obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych. Ponadto zgodnie z, obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008 r., § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do: 1. robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, 2. obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy. Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika zatem, iż stawka 7% podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem. Wskazać należy także, że dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zgodnie z tym rozporządzeniem do klasy 1264 zalicza się : 1. budynki instytucji świadczących usługi medyczne i chirurgiczne oraz pielęgnacyjne dla ludzi, 2. sanatoria, szpitale długoterminowego lecznictwa, szpitale psychiatryczne, przychodnie, poradnie, żłobki, ośrodki pomocy społecznej dla matki i dziecka, 3. szpitale kliniczne, 4. szpitale więzienne i wojskowe, 5. budynki przeznaczone do termoterapii, wodolecznictwa, rehabilitacji, stacje krwiodawstwa, laktaria, kliniki weterynaryjne, itp., 6. budynki instytucji ochrony zdrowia świadczące usługi zakwaterowania, z opieką lekarską i pielęgniarską dla ludzi starszych, niepełnosprawnych, itp. Analizując treść powyższych regulacji należy stwierdzić, że preferencyjna stawka opodatkowania została przewidziana dla usług budowlanych wykonywanych w obiektach sklasyfikowanych w PKOB w klasie ex 1264, tzn. w budynkach, w których świadczona jest, przez instytucję ochrony zdrowia, usługa zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską. Posłużenie się przez ustawodawcą wyrazem "ex" oznacza, że obniżona stawka podatku odnosi się tylko do usług budowlanych dotyczących danych obiektów, nie obejmuje natomiast usług świadczonych w innych obiektach. Zgodnie z PKOB wymienione w punkcie 6 "Budynki instytucji ochrony zdrowia świadczące usługi zakwaterowania, z opieką lekarską i pielęgniarską dla ludzi starszych, niepełnosprawnych, itp." stanowią odrębną od szpitali i sanatoriów (pkt 2), czy budynków przeznaczonych do termoterapii, wodolecznictwa, rehabilitacji (pkt 5), grupę budynków. Oznacza to, że tylko roboty w tej pierwszej kategorii budynków mogą korzystać z preferencyjnej stawki podatkowej (por. I. Mirek, Opodatkowanie budownictwa społecznego w ustawie o VAT i rozporządzeniu wykonawczym, cz. II, Prawo i Podatki 2008, nr 3, s. 15). W przedmiotowej sprawie prace modernizacyjne zostały wykonane w budynku przeznaczonym do termoterapii, wodolecznictwa i rehabilitacji, stanowiącym Zakład Przyrodoleczniczy Nr 1. Tego typu budynki zostały, według klasyfikacji PKOB, ujęte w punkcie 5 powyższego wyliczenia, a nie w punkcie 6. Zakład Przyrodoleczniczy nie stanowi zatem budynku instytucji ochrony zdrowia świadczącej usługi zakwaterowania, z opieką lekarską i pielęgniarską dla ludzi starszych, niepełnosprawnych. Wprawdzie w ramach Zakładu Przyrodoleczniczego działa sanatorium, jednakże sanatorium zostało wskazane w punkcie 2 klasy 1264 PKOB, a nie punkcie 6. Także zatem sanatorium nie jest instytucją, której celem jest świadczenie usług zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską. Chociaż sanatorium świadczy usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, lecz usługa ta jest jedynie usługą składową, stanowiącą element usługi głównej, jaką jest leczenie i rehabilitacja. Niezależnie od wniosków wynikających z PKOB, należy zauważyć, że zgodnie z ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U nr 167, poz. 1399 ze zm.) sanatorium jest zakładem lecznictwa uzdrowiskowego. Przez lecznictwo uzdrowiskowe rozumie się zorganizowaną działalność polegającą na udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej, prowadzoną w uzdrowisku przy wykorzystaniu warunków naturalnych, takich jak: a) właściwości naturalnych surowców leczniczych, b) właściwości lecznicze klimatu, w tym talassoterapia i subterraneoterapia oraz właściwości lecznicze mikroklimatu - a także towarzyszące temu zabiegi fizykalne (art.2 pkt 1 tej ustawy). Do zadań sanatorium uzdrowiskowego należy w szczególności: zapewnienie pacjentowi, którego skierowano na leczenie uzdrowiskowe w sanatorium uzdrowiskowym udzielania całodobowych świadczeń opieki zdrowotnej w warunkach stacjonarnych, opieki lekarskiej i całodobowej opieki pielęgniarskiej, realizacji przewidzianych programem leczenia zabiegów przyrodoleczniczych z wykorzystaniem naturalnych surowców leczniczych oraz urządzeń lecznictwa uzdrowiskowego, świadczeń profilaktycznych, edukacji zdrowotnej (art. 9). Do zadań zaś zakładu przyrodoleczniczego należy udzielanie świadczeń zdrowotnych przy wykorzystaniu naturalnych surowców leczniczych (art. 7). W świetle powyższego celem działalności sanatorium czy zakładu przyrodoleczniczego jest udzielanie świadczeń zdrowotnych. Natomiast głównym celem ustanowienia preferencyjnej stawki w podatku od towarów i usług był cel mieszkaniowy, a nie świadczenie usług zdrowotnych. Ponadto należy wskazać, że akcesja Polski do Unii Europejskiej i przyjęcie wspólnego systemu VAT zgodnego z założeniami dyrektyw VAT powoduje daleko idące konsekwencje w zakresie wysokości opodatkowania towarów i usług. Jak dotąd bowiem ustalenie wysokości podstawowej stawki podatku, zakresu stosowania i wysokości stawek preferencyjnych, jak również zakresu zwolnień podatkowych, było wewnętrzną i suwerenną sprawą polskiego ustawodawcy. Akceptacja wspólnego systemu VAT nakłada na polskiego ustawodawcę ograniczenia w tym zakresie. Dotyczą one zarówno minimalnego poziomu stawek podatku (podstawowych i preferencyjnych), przedmiotowego zakresu zastosowania stawek obniżonych, jak i przedmiotowego zakresu stosowania zwolnień podatkowych. Wymagają tego względy harmonizacji systemu podatku od wartości dodanej w ramach wspólnego rynku. Należy dodać, że stosowanie stawek obniżonych możliwe jest wyłącznie w odniesieniu do konkretnie wymienionych w dyrektywie rodzajów towarów i usług. Stawką preferencyjną może być obłożony dany towar czy też usługa wyłącznie wtedy, jeśli został wymieniony w jednym ze stosownych załączników czy też w przepisach szczególnych dyrektywy. Zastosowanie stawki preferencyjnej spoza listy, jak również niewynegocjowanej indywidualnie, może narazić dane państwo na postępowanie przed ETS (w związku z niewypełnianiem zobowiązań wspólnotowych) wytoczone przez Komisję, w razie zaś udowodnienia przez podmiot z innego państw członkowskiego powstania po jego stronie szkody - poniesionej na skutek nieuzasadnionego stosowania w danym państwie stawek obniżonych - naraża to państwo na konieczność wypłaty odszkodowań. Ciężar tych odszkodowań poniesie budżet, a w konsekwencji wszyscy podatnicy. Niektóre państwa członkowskie w ramach okresów przejściowych zastrzegły sobie wyjątkowe możliwości związane ze stawkami obniżonymi. Dotyczą one zarówno minimalnych wysokości stawek, jak i zakresu stosowania stawek obniżonych. Z tego rodzaju możliwości skorzystała również Polska, która wynegocjowała w traktacie akcesyjnym stosowanie obniżonych stawek podatku do dnia 31 grudnia 2007 r. na: 1) dostawy obiektów budownictwa mieszkaniowego, roboty budowlano-montażowe dotyczące tych obiektów; 2) usługi gastronomiczne; 3) dostawy oraz import książek i czasopism specjalistycznych. Na mocy zawartego w pierwszej połowie 2006 r. konsensusu pomiędzy państwami członkowskimi dopuszczono możliwość dalszego stosowania stawki obniżonej w budownictwie mieszkaniowym, o ile będzie ono realizowane w formie budownictwa społecznego (por. Adam Bartosiewicz, Komentarz do art. 41 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług [w:] A. Bartosiewicz, R. Kubacki, VAT, Komentarz, Lex, 2009, wyd. III). Obiekt , w którym spółka prowadzi roboty budowlane nie można zaliczyć do budownictwa społecznego. Dla uzasadnienia swoich racji skarżąca powołuje się na korzystne dla niej interpretacje organów podatkowych. Zdaniem Sądu jakkolwiek zmienność rozstrzygnięć podejmowanych przez organy podatkowe jest rzeczą niepożądaną, to jednak nie uzasadnia to uchylenie zaskarżonej interpretacji. Należy zauważyć, że podobny pogląd, jak w przedmiotowej sprawie, wyraził WSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 21 maja 2009 r., I SA/Wr 76/09. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) orzeczono jak w sentencji. H. Adamczewska – Wasilewicz L. Kleczkowski E. Kruppik - Świetlicka