I SA/Bd 44/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: 1. odrzucić zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 października 2019r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi 2. odrzucić skargę Strona wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną. Rozpatrując złożony przez skarżącą wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zarządzeniem z dnia 29 marca 2019r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Rozpoznając sprzeciw od tego zarządzenia, postanowieniem z dnia 13 maja 2019r., sygn. akt I SPP/Bd 13/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. W konsekwencji powyższego, zarządzeniem z dnia 14 maja 2019r. strona została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono stronie w dniu 4 czerwca 2019r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 11 czerwca 2019r. W zakreślonym terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi strona wniosła zażalenie na zarządzenie z dnia 14 maja 2019r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując wniesione zażalenie, oddalił je postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2019r., sygn. akt I GZ 234/19. Po zwróceniu akt sądowych przez Naczelny Sąd Administracyjny wraz z ostatecznym i niepodlegającym zaskarżeniu orzeczeniem w przedmiocie wpisu sądowego od skargi, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia 4 października 2019r. wezwano skarżącą pismem z dnia 7 października 2019r. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 14 maja 2019r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 21 października 2019r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 28 października 2019r. Pismem z dnia 23 października 2019r., nadanym w dniu 25 października 2019r., skarżąca wniosła zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia 4 października 2019r. Ponadto złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z akt sprawy wynika, że strona nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie zażalenie na wezwanie do wykonania zarządzenia w przedmiocie wpisu jest niedopuszczalne. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r., poz. 1302), dalej: "p.p.s.a.", nie przewiduje bowiem środka zaskarżenia od zarządzenia wzywającego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Ponowne wezwanie skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi, po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie zasadności wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie stanowi zarządzenia, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. Jest to czynność zmierzająca do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Nie jest to zatem zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych, w rozumieniu art. 227 § 1 p.p.s.a., od którego przysługuje zażalenie (por. postanowienie NSA z dnia 27 lipca 2018r., sygn. akt II OZ 730/18; postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2013r., sygn. akt II OZ 1076/13; wszystkie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia ma więc wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (por. postanowienie NSA z dnia 17 października 2012r., sygn. akt I OZ 785/12). Powołany zatem przez stronę w zażaleniu z dnia 23 października 2019r. przepis art. 227 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, nie ma na tym etapie postępowania zastosowania. Skarżąca złożyła już w jego trybie zażalenie, które zostało rozpatrzone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2019r., sygn. akt I GZ 234/19. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca ww. postanowienie, w wyniku nie podjęcia w placówce pocztowej w okresie jej awizowania, została zwrócona do nadawcy i w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (k. 27 akt sądowych). Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. W zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego odrzucenia skargi należy wskazać, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi i podstawą do jej merytorycznego rozpatrzenia przez Sąd jest uiszczenie wpisu sądowego. Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przepisie tym zawarta jest zasada, zgodnie z którą, warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Opłata ta powinna zostać uiszczona przy wniesieniu pisma podlegającego opłacie, o czym stanowi art. 219 p.p.s.a. albo najpóźniej na wezwanie Sądu, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. W tym ostatnim przypadku, wskazana opłata powinna zostać uiszczona w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie wpis sądowy nie został uiszczony przy wniesieniu skargi. Nie został również uiszczony w terminie zakreślonym przez Sąd w pierwotnym wezwaniu. Do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wezwano stronę ponownie wezwaniem z dnia 7 października 2019r., które zostało doręczone w dniu 21 października 2019r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 28 października 2019r. Z akt sprawy wynika, że strona pomimo prawidłowego wezwania, nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi. W tym miejscu należy wskazać, że skarżąca w terminie zakreślonym do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 14 maja 2019r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi ponownie wystąpiła do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie wskazanym w kolejnym wezwaniu do uiszczenia wpisu, pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego w ustawie. Ze skutku prawnego, jakim jest prawomocność postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 sierpnia 2019r., sygn. akt I GZ 234/19 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego wynika obowiązek zapłaty przez skarżącą wymaganego wpisu od skargi oraz obowiązek sądu do wezwania do jego uiszczenia. Kolejny wniosek w sprawie zwolnienia od kosztów nie ma więc wpływu na bieg terminu wskazanego w zarządzeniu wzywającym do wykonania pierwotnego zarządzenia z dnia 14 maja 2019r. Jego uchybienie i nieuiszczenie wpisu w terminie będzie skutkować odrzuceniem skargi. Odmienne procedowanie mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie - skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Mając na uwadze powyższe, wobec niewykonania zarządzenia Sądu i nieuiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.