I SA/Bd 453/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Dudra Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska – Wasilewicz (spr.) Sędzia WSA Ewa Kruppik – Świetlicka Protokolant sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 września 2009 r. sprawy ze skargi M. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości, 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz M. T. kwotę 100 zł (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. prowadzi w stosunku do majątku M. T. postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] nr [...] wystawionego przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w C. obejmującego zaliczkę na poczet wykonania zastępczego w kwocie [...] zł. Zawiadomieniem z dnia 19 lipca 2004 r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia rachunku bankowego w Banku Spółdzielczym w C. Wraz z zawiadomieniem z dnia 21 lipca 2004 r. doręczono stronie odpis wymienionego tytułu wykonawczego. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 23 lipca 2004 r. skarżący złożył zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, podnosząc między innymi błąd co do osoby zobowiązanego. Postanowieniem z dnia [...] wierzyciel - Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w C. stwierdził niedopuszczalność wniesionych przez stronę zarzutów (wcześniejsze postanowienia były wyeliminowane z obrotu prawnego). Rozstrzygnięcie to strona zaskarżyła do organu II instancji. Z uwagi na brak opłaty skarbowej, postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] zażalenie zostało zwrócone. W konsekwencji powyższego postanowieniem z dnia [...] organ egzekucyjny odmówił uwzględnienia zgłoszonych zarzutów. Rozstrzygnięcie to strona zaskarżyła, podnosząc błąd co do osoby zobowiązanego oraz nieistnienie egzekwowanego obowiązku. Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...] utrzymał postanowienie organu I instancji w mocy. W wyniku skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, wyrokiem z dnia 25 maja 2007 r. sygn. akt I SA/Bd 242/07 rozstrzygnięcie to zostało uchylone. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż organ nie wyjaśnił w sposób nie budzący wątpliwości, czy istotnie można uznać, że postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostało doręczone w trybie art. 44 k.p.a. Z przesłanego Sądowi dowodu doręczenia postanowienia z dnia [...] nie wynika, aby doręczyciel powiadomił adresata o przesyłce w sposób wskazany w powyższym przepisie. Wobec powyższego, postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości postanowienie organu egzekucyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia celem ustalenia czy postanowienie wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonych zarzutów uzyskało przymiot ostatecznego. Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wyjaśnienie wskazanej kwestii. W konsekwencji postanowienie wierzyciela z dnia [...] zostało ponownie wysłane na adres zobowiązanego. Postanowieniem z dnia [...] organ egzekucyjny mając na uwadze ostateczne stanowisko wierzyciela odmówił uznania wniesionych zarzutów. Rozstrzygnięcie to zostało zaskarżone zażaleniem, w którym ponownie wskazano błąd co do osoby zobowiązanego. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W wyniku złożonej do WSA w Bydgoszczy skargi, wyrokiem z dnia 01 lipca 2008 r. sygn. akt I SA/Bd 192/08 rozstrzygnięcie organu II instancji zostało uchylone. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał na konieczność wyjaśnienia kwestii trybu doręczenia postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stosownie do art. 44 kpa. Okoliczność ta miała przesądzić o tym czy stanowisko wierzyciela uzyskało przymiot ostatecznego. W konsekwencji, Dyrektor Izby Skarbowej w B., postanowieniem z dnia [...] uchylił rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] odmawiające uwzględnienia zgłoszonych zarzutów. Rozstrzygnięcie organu II instancji zostało zaskarżone do WSA w Bydgoszczy, który wyrokiem z dnia 29 grudnia 2008 r. sygn. akt I SA/Bd 683/08 oddalił skargę strony. Naczelnik Urzędu Skarbowego w C., pismem z dnia 17 listopada 2008 r. zwrócił się do wierzyciela o stanowisko co do zasadności prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Odpowiadając na powyższe, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., w piśmie z dnia 21 listopada 2008 r. wskazał na zasadność prowadzonego postępowania egzekucyjnego, z uwagi na fakt, iż w świetle posiadanych dokumentów, właścicielem spornego pawilonu jest w dalszym ciągu M. T., a działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. w zakresie wyegzekwowania nakazanego obowiązku są zgodne z prawem. Ponadto mając na względzie wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 01 lipca 2008 r. sygn. akt I SA/Bd 192/08, wierzyciel pismem z dnia 01 kwietnia 2009 r., zwrócił się do Urzędu Pocztowego C. 1 z prośbą o wyjaśnienie kwestii prawidłowości doręczenia przesyłki listowej adresowanej do M. T. z dnia [...]. W odpowiedzi, Urząd Pocztowy nr 1 w C. przy piśmie z dnia 07 kwietnia 2009 r. przesłał do wierzyciela potwierdzenie odbioru listu poleconego zaadresowanego do M. T.. O fakcie tym wierzyciel powiadomił organ egzekucyjny w piśmie z dnia 09 kwietnia 2008 r., załączając kserokopię koperty przesyłki ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. postanowieniem z dnia [...] nr [...] po rozpatrzeniu wniesionych zarzutów uznał je za nieuzasadnione i odmówił ich uwzględnienia. Organ egzekucyjny wskazał, że w kwestii podnoszonego zarzutu błędu co do osoby zobowiązanego organ egzekucyjny, w świetle przepisu art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, związany jest stanowiskiem wierzyciela, jakim w niniejszej sprawie jest [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. Dlatego też, wskutek przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego oraz wiążącego w sprawie stanowiska wierzyciela, potwierdzonego pismem z dnia 21 listopada 2008 r., stwierdzono brak przesłanek przemawiających za uwzględnieniem zarzutów. Podkreślono przy tym, iż w konkretnej sprawie nie występują ani formalne ani merytoryczne przeszkody w prowadzeniu postępowania egzekucyjnego wobec majątku M. T. Na powyższe rozstrzygnięcie organu I instancji strona wniosła zażalenie. W uzasadnieniu, kwestionując stanowisko organu egzekucyjnego, po raz kolejny podniosła istnienie błędu co do osoby zobowiązanego, wskazując, iż nie jest właścicielem pawilonu, podlegającego rozbiórce, o czym świadczą przedstawione w toku całego postępowania dokumenty. Powołując się na wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 01 lipca 2008 r., sygn. akt I SA/Bd 192/08 wskazała, że zasadnicze znaczenie w przedmiotowej sprawie w dalszym ciągu ma prawidłowość doręczenia w dniu 08 października 2007 r. postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności złożonych zarzutów. Na dowodzie doręczenia brak jest stosownej adnotacji o doręczeniu przesyłki, przez co nie zostały spełnione wymogi określone w art. 44 kpa. Dlatego też właściwym byłoby ponowne przesłanie postanowienia wierzyciela. W ocenie zobowiązanego, organ nadzoru budowlanego obawia się jednak odwołania do organu II instancji, przed którym sprawa zostałaby rozpatrzona merytorycznie, a nie formalnie. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał na treść art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zgodnie z którym, organ egzekucyjny rozpatruje zarzuty po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym, że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Organ wskazał, że oznacza to, iż w przypadku, gdy wierzyciel nie uzna zarzutów za uzasadnione, to obowiązkiem organu egzekucyjnego jest dalsze prowadzenie egzekucji. Organ ten nie może podważyć wypowiedzi wierzyciela, ponieważ wówczas musiałby przeprowadzić pełną kontrolę istniejącej decyzji, na podstawie której wystawiono tytuł wykonawczy, do czego żadnym przepisem organ egzekucyjny nie jest uprawniony. Zgodnie bowiem z art. 29 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny bada z urzędu jedynie dopuszczalność egzekucji administracyjnej, organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Organ podał, że w rozpatrywanej sprawie wierzyciel, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B, w postanowieniu z dnia [...] stwierdził, iż zażalenie wobec nieuiszczenia opłaty skarbowej nie podlega rozpatrzeniu, co wywiera ten skutek, że postanowienie Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] jest ostateczne. Dlatego też organ egzekucyjny, będąc związany stanowiskiem wierzyciela na mocy art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, odmówił uwzględnienia zarzutu. Odnosząc się do podniesionej w zażaleniu kwestii prawidłowości doręczenia postanowienia wierzyciela z dnia [...] o niedopuszczalności zgłoszonych zarzutów, organ podniósł, że podjęto próbę ponownego doręczenia postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...]. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że z uwagi na niemożność doręczenia przesyłki adresatowi, pozostawiono ją dnia 10 października 2007 r. na okres 7 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym C. 1. W związku z niepodjęciem jej w tym terminie, dnia 18 października 2007 r. przesyłkę powtórnie awizowano, pozostawiając ją ponownie na okres 7 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym. Po upływie tego terminu, dnia 25 października 2007 r. dokonano zwrotu przesyłki do nadawcy. Organ podał, że okoliczności te zostały wielokrotnie zbadane w toku postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego zarówno przez wierzyciela jak i organ egzekucyjny. Świadczy o tym m.in. pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 01 kwietnia 2009 r. skierowane do Urzędu Pocztowego C. 1 celem usunięcia wątpliwości co do prawidłowości doręczenia zobowiązanemu przesyłki listowej w trybie art. 44 kpa. Po uzyskaniu odpowiedzi z Urzędu Pocztowego, wierzyciel przesłał organowi egzekucyjnemu, przy piśmie z dnia 09 kwietnia 2009 r. kopię zwrotnego potwierdzenia odbioru wraz z prawidłowo opisanym sposobem doręczenia. Tym samym organ uznał, że tryb doręczenia przesyłki nastąpił zgodnie z powołanym art. 44 kpa. Wobec dwukrotnego doręczenia postanowienia wierzyciela z dnia [...] na adres zobowiązanego, zarzut, jakoby organ obawiał się skutecznie złożonego środka odwoławczego nie znajduje uzasadnienia, bowiem M. T. miał możliwość zaskarżenia tego rozstrzygnięcia, z czego nie skorzystał. Na postanowienie organu II instancji strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy. Podnosząc zarzut istnienia błędu co do osoby zobowiązanego, skarżący wskazał, że nie jest właścicielem pawilonu przy ul. [...] w C. Zaznaczył, że zarówno z umowy najmu lokalu, pisma Urzędu Miasta w C., pisma Prokuratury Okręgowej w T. oraz oświadczenia z dnia 01 czerwca 2009 r. wynika, kto jest właścicielem spornego kiosku. Tym samym brak jest zasadności prowadzenia postępowania egzekucyjnego w stosunku do jego osoby. Wskazując na naruszenie przepisu art. 17 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zw. z art. 124 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, strona zarzuciła, że organ egzekucyjny w pełni zaaprobował stanowisko wierzyciela nie badając przy tym jego zasadności, pomijając argumentację strony oraz dowody przez nią przedstawione w trakcie postępowania. Skarżący podniósł również, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia szeroko opisywana jest kwestia prawidłowości doręczenia przesyłki listowej pochodzącej od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., gdzie organ podaje różne daty jej doręczenia. W ocenie strony, w niniejszej sprawie bez znaczenia jest kwestia odbioru pisma, zasadnicze znaczenie dla sprawy ma to, czy skarżący jest właścicielem pawilonu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 17 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zw. z art. 124 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego organ stwierdził, iż jest on bezzasadny albowiem treść zaskarżonego postanowienia, w tym jego uzasadnienie, spełnia wszystkie wymogi określone we wskazanych przepisach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Należy wskazać, że sąd administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) uchyla postanowienie wydane przez organ administracyjny jeżeli stwierdzi, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie narusza prawo w stopniu, który nakazuje wyeliminować je z obrotu prawnego. Spór sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy zgodne z prawem jest postanowienie organu odmawiające uwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Nie budzi wątpliwości, że skarżący składając zarzuty kwestionuje skierowanie egzekucji do niego, a zatem podstawą zarzutu jest "błąd co do osoby zobowiązanego", o którym mowa w art. 33 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W takiej sytuacji zastosowanie ma art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, na podstawie którego "Zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca." Prawidłowo zatem organ egzekucyjny postąpił zwracając się do wierzyciela – Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. o zajęcie stanowiska. W tej materii organ II instancji – [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał postanowienie z dnia [...] (k. nr 42 akt administracyjnych) na skutek zażalenia strony na postanowienie wierzyciela z dnia [...] (k. nr 35 akt administracyjnych). Istotne zatem w sprawie jest ustalenie, czy postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] o zwrocie zażalenia M. T. jest prawomocne, a w konsekwencji, czy organ egzekucyjny ma prawo powołać się na istnienie w obrocie prawnym takiego postanowienia. Zauważyć należy, iż w sprawie wcześniej wydawanych postanowień przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. wypowiadał się trzykrotnie WSA w Bydgoszczy wydając: 1) wyrok z dnia 25 maja 2007 r., sygn. akt I SA/Bd 242/07; 2) wyrok z dnia 01 lipca 2008 r., sygn. akt I SA/Bd 192/08; 3) wyrok z dnia 29 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Bd 683/08. Z dwóch pierwszych wyroków wynika, że organ nie wykazał, aby wymienione postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] zostało doręczone w trybie art. 44 kpa. Na podstawie § 1 tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę, 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 kpa). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 kpa). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 kpa). Mając na uwadze powyższe przepisy, ustalenia wymaga, czy zalecenia Sądu uprzednio uwzględniającego skargę (wyrok z dnia 01 lipca 2008r., sygn. akt I SA/Bd 192/08) zostały wykonane. Zwrócić należy w tym miejscu uwagę, że WSA w wyroku tym stwierdził, iż przepis art. 44 kpa przewiduje możliwość przyjęcia fikcji doręczenia pisma, co może mieć doniosłe skutki dla strony, nie może więc budzić wątpliwości, że doręczyciel dochował wymogu dotyczącego sposobu zawiadomienia adresata o złożeniu przesyłki na określony czas w placówce pocztowej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że wątpliwości nadal pozostały, co do wykonania wszystkich przesłanek z art. 44 kpa. Prawdą jest, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podjął czynności i zwrócił się do Poczty Polskiej o wyjaśnienie, czy pozostawiono przesyłkę na poczcie i gdzie zawiadomienie o tej czynności doręczyciel zamieścił. Poczta Polska przy piśmie z dnia 07 kwietnia 2009 r. przesłała do wierzyciela potwierdzenie odbioru przesyłki adresowanej do M. T. (k. nr 65 akt administracyjnych). Sąd zauważa, iż wyjaśnienie kwestii dotyczącej doręczenia przesyłki sprowadziło się do zakreślenia na potwierdzeniu odbioru następujących wyrazów: "w oddawczej skrzynce pocztowej adresata". Powyższego uzupełnienia w wypełnieniu potwierdzenia odbioru dokonano pod datą uprzednio już widniejącą, tj. 10 października 2007 r. W konsekwencji zwrotka przybrała postać, jakby była w całości wypełniona (z punktu widzenia wymogów art. 44 kpa) w dniu 10 października 2007 r. Z materiału dowodowego wynika, że pewne jej fragmenty zostały wypełnione, dopisane po upływie kilkunastu miesięcy. W takiej sytuacji – wobec kwestionowania przez stronę skarżącą prawidłowości doręczenia przesyłki – wymagana byłaby weryfikacja dowodów, które uprawniały pocztę do uzupełnienia brakujących zapisów w spornym potwierdzeniu odbioru po tak znacznym upływie czasu. Ustalenia wymagałoby kiedy listonosz złożył oświadczenie o pozostawieniu zawiadomienia w skrzynce do doręczania korespondencji (powołanie się na oświadczenie w piśmie z dnia 14 listopada 2008r.), po upływie jakiego czasu od faktu, który miał mieć miejsce 10 października 2007r. Sąd nie może zaaprobować opisanego uzupełnienia zapisów w potwierdzeniu odbioru bez możliwości weryfikacji zasadności zakreślenia po ponad roku istotnych dla oceny sprawy zwrotów. Tej okoliczności Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wyjaśnił. W konsekwencji wątpliwości, co do prawidłowości doręczenia przesyłki w trybie art. 44 kpa, na które zwrócił uwagę WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 01 lipca 2008 r., sygn. akt I SA/Bd 192/08, nie zostały usunięte. Z uwagi na znaczący upływ czasu od podejmowanych prób doręczenia przesyłki oraz ewentualne trudności w ustaleniu, czy dokonane zakreślenia na potwierdzeniu odbioru mają oparcie w weryfikowanych dowodach, Sąd w tut. składzie wyraża jednoznaczne stanowisko o obowiązku Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ponownego i rzetelnego doręczenia postanowienia z dnia [...] o zwrocie zażalenia stronie skarżącej z powodu nieuiszczenia opłaty skarbowej. To wierzyciel jest obowiązany do dopełnienia tego obowiązku, a nie organ egzekucyjny, który wielokrotnie w tej sprawie zwracał się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wyjaśnienie tak istotnej kwestii prawidłowego doręczenia przesyłki w trybie art. 44 kpa. W przypadku wadliwie wypełnionego potwierdzenia odbioru, organ – wierzyciel obowiązany jest do niezwłocznego reklamowania tej czynności w urzędzie pocztowym, a nie przesyłania wadliwego potwierdzenia odbioru organowi egzekucyjnemu i interweniowania dopiero na wniosek tego organu. Powoduje to zbędne przedłużanie postępowania, a znaczny upływ czasu utrudnia zweryfikowanie czynności, które wymagane są przepisami prawa, aby uznać doręczenie za dokonane. Podkreślić należy, iż spełnienie wszystkich wymogów doręczenia przesyłki w trybie wskazanego art. 44 kpa jest konieczne wobec doniosłych skutków jakie wywołuje ustalenie przez organ, że miało ono miejsce. W zakresie żadnego elementu nie może być wątpliwości, że wszystkie czynności, na które wskazano w potwierdzeniu odbioru miały miejsce i to we właściwym czasie. W tej sytuacji ponowne doręczenie skarżącemu postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stało się konieczne. W konsekwencji powyższych ustaleń, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 152 powołanej ustawy Sąd określił, iż zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości. O kosztach sądowych rozstrzygnął na podstawie art. 200 wskazanej ustawy. H. Adamczewska – Wasilewicz D. Dudra E. Kruppik – Świetlicka