I SA/Bd 485/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Sędzia WSA Mirella Łent Protokolant: Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 lipca 2011 r. sprawy ze skargi R. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. oddala skargę Organy podatkowe, w wyniku kontroli przeprowadzonej w firmie Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe R. D. w K. - stwierdziły, że podatnik w badanym roku 2006 wystawił na rzecz firmy "M. R. G." sp. z o. o. w G. faktury VAT, dokumentujące sprzedaż złomu metali w ilości [...] tony na kwotę netto [...] zł, podatek VAT [...] zł. Faktury te zostały ujęte w rejestrach sprzedaży i wykazane w deklaracjach VAT-7 za poszczególne miesiące 2006 roku. Jednoczesnie podatnik w tym samym roku podatkowym dokonał na rzecz ww. kontrahenta [...] transakcji sprzedaży złomu, występując jako osoba fizyczna, nieprowadząca działalności gospodarczej. Powyższe transakcje obejmowały [...] ton złomu o wartości [...] zł. Przychód z tych transakcji nie został ujęty w prowadzonych rejestrach sprzedaży. Organ pierwszej instancji uznał, że tę sprzedaż złomu należy również zakwalifikować jako działalność gospodarczą, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od osób fizycznych. W związku z czym - decyzją z dnia [...] r. określił stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w kwocie [...] zł., uznając jednocześnie, że niezaewidencjonowany przychód, nieujęty w księdze przychodów i rozchodów wyniósł netto [...] zł. Ponadto organ kontrolny stwierdził zawyżenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w kontrolowanym roku podatkowym o kwotę [...] zł z tytułu zawyżonej amortyzacji środków trwałych, nieprawidłowo wyliczonej niezamortyzowanej wartości sprzedanego środka trwałego oraz opłaty komunikacyjnej. W związku z czym, zdaniem organu, koszty uzyskania przychodów wyniosły [...] zł. Skarżący nie zgodził się z takim rozstrzygnięciem i złożył odwołanie, w którym wniósł o uchylenie w całości ww. decyzji i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Wydanej decyzji zarzucił : • błędne zastosowanie i interpretację przepisu : art. 21 § 1 pkt 1 i § 3, art. 23 § 2, art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, • art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 14 ust. 1 i 1c, art. 22 ust. 1, art. 27 ust. 1, art. 45 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( dalej u.o.p.d.o.f.), co doprowadziło do nieprawidłowego ustalenia, iż zawarte umowy sprzedaży wyczerpują znamiona działalności gospodarczej i stanowią podstawę do opodatkowania transakcji podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Według skarżącego decyzja w uzasadnieniu obarczona jest wadami w postaci wzajemnych sprzeczności oraz braku logiki. Zdaniem strony organ poprzez niewskazanie okoliczności, przemawiających za uznaniem, że złom ten pochodził również z działalności gospodarczej uniemożliwił stronie polemikę z organem a w konsekwencji merytoryczną kontrolę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po rozpatrzeniu złożonego odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej w B., decyzją z dnia [...] r. uchylił w całości wydaną decyzję i określił stronie za 2006 r. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, zmniejszając je do kwoty [...] zł. W uzasadnieniu organ wskazał, że ilości oraz wartość złomu nie były przez stronę kwestionowane, a spór w sprawie sprowadza się do kwalifikacji przychodu strony z [...] transakcji sprzedaży złomu, dokonanej w oparciu o dowody wewnętrzne na rzecz spółki "M. R. G." w G. Zdaniem organu przychód z ww. transakcji należy również zakwalifikować do przychodów uzyskanych w ramach Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego R. D. Zdaniem organu odwoławczego, prawna kwalifikacja uzyskanych przychodów o wartości [...] zł do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - jest prawidłowa i znajduje pełne uzasadnienie w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy. W opinii organu, wbrew zarzutom strony, stan faktyczny sprawy został ustalony w stopniu pozwalającym na jednoznaczne stwierdzenie, że działania podatnika polegające na sprzedaży [...] ton złomu wskazanej spółce, udokumentowane wystawianymi dowodami wewnętrznymi, wyczerpują znamiona działalności gospodarczej. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, argumentacja strony, że dochód w ten sposób uzyskany nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest pozbawiona podstaw prawnych. Według organu dochód uzyskany ze sprzedaży złomu nie został uzyskany w ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego a strona nie uzyskała go jako rolnik ryczałtowy. Według organu rolnikiem ryczałtowym jest rolnik, dokonujący dostawy produktów rolnych, pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczący usługi rolnicze, korzystający przy sprzedaży swoich produktów ze zwolnienia VAT, otrzymujący od nabywców wyprodukowanych i sprzedanych przez siebie produktów rolnych, kwotę 3% zryczałtowanego zwrotu podatku, doliczoną do cen sprzedawanych produktów. Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wszechstronnie rozważył wyjaśnienia strony i wziął pod uwagę wyjaśnienia strony, jak i zeznania świadków tj. żony podatnika – K. D., teściowej – M. C., oraz pracownika – W. F. Przeprowadzono nawet oględziny nieruchomości położonej w B. Sprawdzono fakt wydobywania złomu z ziemi, w tym: określenia jego wielkości, rodzaju, asortymentu, wagi, objętości, czasookresu składowania, oczyszczania, miejsca przechowywania, sposobu załadunku oraz transportu. Organ podał, że z zabezpieczonych przez organ kontrolny dowodów wewnętrznych wynika jednoznacznie, że przedmiotem sprzedaży dokonywanej przez skarżącego w 2006 r. były wióry stalowe i żeliwne, odpady z toczenia i piłowania żelaza i jego stopów, opakowania z metali, odpady metalowe, złom wsadowy i niewsadowy, złom mieszany i blacha. Analizując zeznania skarżącego składane w trakcie prowadzonego postępowania kontrolnego organ stwierdził, że w dniu 12 maja 2009 r. podatnik wskazał jako źródło pochodzenia sprzedawanego poza działalnością gospodarczą złomu - rekultywację gruntu, kupowanie części na giełdzie, pozostałości zanieczyszczonego złomu z kontenerów, zabrudzone elementy maszyn, których wyzbywały się zakłady pracy. Skarżący korzystał z własnego specjalistycznego samochodu IVECO MARREL i koparki specjalistycznej z chwytakiem. W wyjaśnieniach z dnia 17 czerwca 2009 r. kontrolowany przyznał natomiast, że złom pochodzący z gospodarstwa, giełdy, bazarów nie był ewidencjonowany, a zbieraniem tego typu złomu zajmował się od lat 1990-1991. Ponadto, w zeznaniach złożonych w dniu 26 października 2009 r. strona podała, że zbieranie i ładowanie złomu było ręczne, za pomocą liny, wciągarki lub pasa, elementy wyorane z ziemi zostały sprzedane w 2006 r., a z gospodarstwa rolnego pochodziło do 80% złomu. W ocenie organu, pomimo częściowej zmiany zeznań w tak istotnym zakresie i twierdzeniu, że z [...] ton złomu sprzedanego na dowody wewnętrzne aż [...] ton pochodziło z gospodarstwa rolnego, skarżący nie przedstawił jakichkolwiek dowodów potwierdzających zarówno źródło pochodzenia niezaewidencjonowanego złomu jak i jego rodzaj, w związku z tym podatnik nie udowodnił, że ok. [...] ton (20% z [...] ton) lub też [...] ton (80% z [...] ton) pochodziło z [...] ha gospodarstwa rolnego, z którego ok. [...] ha stanowi teren zabudowany. Organ podkreślił, że zeznania strony nie zostały potwierdzone zarówno przez zamieszkujących wspólnie domowników jak i przez zatrudnionego pracownika, gdyż zarówno K. D. jak i M. C. nie były zorientowane w prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie handlu złomem, podobnie jak W. F. Zamieszkujące wspólnie ze stroną żona oraz teściowa, stwierdzając fakt istnienia w gospodarstwie rolnym jakiegoś złomu, ogólnikowo podały, że były to stare maszyny, ogrodzenia, kosiarka czy coś innego lub ,mały ciągnik rolniczy, przyczepa, pług i brony. Pomimo wielu nieścisłości w sprawie, organ uznał jednak, że część złomu sprzedanego na dowody wewnętrzne mogła pochodzić z gospodarstwa rolnego. Na podstawie analizy zeznań świadków i przesłuchania podatnika w charakterze strony określono, że sprzedane w 2006 r. na dowody wewnętrzne żelazne i żeliwne elementy zgromadzone w gospodarstwie rolnym stanowiły około [...] ton. Zatem, zawarte w odwołaniu zarzuty, że organ pierwszej instancji nie uwzględnił okoliczności, iż część złomu pochodziła z gospodarstwa rolnego, są bezzasadne, gdyż organ dokonał szczegółowej analizy elementów mogących pochodzić z gospodarstwa rolnego, które mogły być przedmiotem transakcji dokonywanych na dowody wewnętrzne. W ocenie organu, istotne w sprawie jest również to, że strona na rzecz spółki "M. R. G." dokonywała takich dostaw, jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej, również rok wcześniej jak i rok później i tak w roku 2005 było [...] dostaw złomu w ilości [...] ton o wartości [...] zł. a w 2007 skarżący na rzecz wskazanej spółki dokonał [...] dostaw złomu na [...] ton, o wartości [...] zł. Te okoliczności, zdaniem organu zadecydowały o tym, że uznano działalność strony za działalność stałą, zorganizowaną i zarobkową, nastawioną na zysk, podejmowaną we własnym imieniu, na swój rachunek i ryzyko. Skarżącego zatem zgodnie z prawem uznano za podmiot świadomie uczestniczący w obrocie gospodarczym. Organ podkreślił, że o skali zawartych na podstawie dowodów wewnętrznych transakcji świadczy jej rozmiar w postaci [...] dostaw na wartość obrotu ponad [...] zł, a szczegółowa analiza dat przeprowadzonych transakcji sprzedaży złomu w badanym 2006 r. bezsprzecznie potwierdza częstotliwość podejmowanych czynności, które wykonywane były systematycznie i w sposób ciągły. Organ stwierdził, że w niniejszej sprawie nie bez znaczenia jest również okoliczność, iż równolegle w kontrolowanym roku podatkowym, w ramach firmy PHU R. D. podatnik dostarczył do wskazanej spółki złom w ilości [...] tony, o wartości [...] zł, posiadał odpowiednie zaplecze w postaci maszyn, kontaktów handlowych, kontenerów do składowania złomu. Niezaprzeczalnym faktem jest również okoliczność, że na zawartych w aktach sprawy [...] szt. formularzy przyjęcia odpadów metali wystawionych przez "M. R. G." skarżący złożył oświadczenie, że towar jest wyłącznie jego własnością i nie jest obciążony żadnymi prawami osób trzecich. Organ odnośnie pozostałych zarzutów tj. wniosku skarżącego o zweryfikowanie podpisów widniejących na dowodach wewnętrznych wskazał, że nie zaistniała potrzeba powołania biegłego z dziedziny prawa ręcznego , ponieważ skarżący w trakcie postępowania sam potwierdził, iż wszystkie podpisy na przedstawionych dowodach wewnętrznych złożył osobiście. Ponadto, uwzględniając potwierdzoną przez pracowników spółki "M. R. G." praktykę obligatoryjnego legitymowania sprzedawców złomu, którym wypłacano gotówkę, organ uznał, że okoliczność ta jest w pełni udowodniona. Zdaniem organu odwoławczego, całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie świadczy jednoznaczne o tym, że prowadzona przez stronę sprzedaż złomu niezaewidencjonowanego, którą podatnik prowadził jak osoba fizyczna, posiada te same zasadnicze i ustawowe cechy, co prowadzona działalność gospodarcza w ramach PHU R. D. W ocenie organu, bezzasadne i pozbawione podstaw są również zarzuty naruszenia przez organ pierwszej instancji naczelnych zasad postępowania i procedury podatkowej. Zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy jest bowiem zupełny i kompletny, ponieważ uwzględnia istniejące dowody źródłowe tj. pisemne wyjaśnienia strony składane w toku postępowania kontrolnego oraz zeznania składane podczas dwukrotnych przesłuchań jako strony postępowania złożone do protokołów przesłuchania strony, zeznania świadków, którzy byli w kontrolowanym okresie zatrudnieni w charakterze pracowników w Spółce "M. R. G.", zeznania D. K. oraz W. F., zeznania domowników zamieszkujących wraz ze skarżącym w B., tj. K. D. oraz M. C., oględziny nieruchomości w B., protokoły z czynności sprawdzających u kontrahentów, zeznania świadka - pracownika firmy B. K. zatrudnionego w charakterze kierowcy, zeznania świadka E. W. prowadzącej w 2006 r. księgi podatkowe PHU R. D. Jednocześnie, Dyrektor Izby Skarbowej oceniając kwestię odprowadzonego od przedmiotowych transakcji podatku od czynności cywilnoprawnych wynikającego z dowodów wewnętrznych dokumentujących dostawy złomu stwierdził, że zarzut strony, iż w sprawie nie wyjaśniono, jakie opłaty i podatki były pobierane i odprowadzane od przedmiotowych transakcji, jest nieprawdziwy. Organ podał, że wobec okoliczności uznania rzetelności zweryfikowanych dowodów wewnętrznych firmy "M. R. G.", jako dowodów poświadczających wysokość uzyskanego przez skarżącego przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej i szczegółowe ich ustalenie przez organ pierwszej instancji, możliwe jest stwierdzenie poniesienia określonych kwotowo wydatków w postaci podatku od czynności cywilnoprawnych od dokonanych czynności zbycia złomu. Odprowadzony od zarejestrowanych w okresie styczeń-grudzień 2006 r. [...] transakcji sprzedaży złomu należny podatek od czynności cywilnoprawnych w łącznej wysokości [...] zł ma związek przyczynowo-skutkowy z osiągniętym przez PHU R. D. przychodem z handlu złomem i spełnia kryteria do uznania go za koszty uzyskania przychodów. W konsekwencji, organ po zaliczeniu przedmiotowej kwoty do kosztów uzyskania przychodów, określił te koszty w wysokości [...] zł, w związku z czym dochód stanowiący różnicę przychodu w kwocie [...] zł, a kosztami jego uzyskania w wysokości [...] zł stanowi [...] zł. W związku z czym wyliczony 19% podatek liniowy w kwocie [...] zł pomniejszono o składki na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie [...] zł, a podatek należny za 2006 r. wyniósł [...] zł. W zakresie pozostałych ustaleń odnośnie zawyżenia kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej o kwotę [...] zł skarżący nie wniósł zastrzeżeń, a organ odwoławczy nie stwierdził w tym zakresie uchybień. Ponadto, odnosząc się do twierdzenia skarżącego, że odpowiedzialność w zakresie nierzetelności ksiąg podatkowych ponosi księgowa, organ wskazał, że konsekwencje prawno-podatkowe błędów popełnianych przez biuro rachunkowe ponosi zawsze podatnik, który zgodnie z art. 26 ustawy Ordynacja podatkowa odpowiada całym swoim majątkiem za wynikające z zobowiązań podatkowych podatki. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skarżący wniósł o uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Skarbowej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ podatkowy pierwszej instancji. Podobnie jak w odwołaniu zaskarżonej decyzji zarzucił błędne zastosowanie i interpretację art. 21 § 1 pkt 1 i § 3, art. 23 § 2, art. 207 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 14 ust. 1 i 1c, art. 22 ust. 1, art. 27 ust. 1, art. 45 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co doprowadziło do błędnego ustalenia, iż działania skarżącego wynikające z umów sprzedaży z "M. R. G." wyczerpują znamiona działalności gospodarczej, stanowiąc podstawę do opodatkowania przedmiotowych transakcji podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, strona zarzuciła brak wskazania okoliczności i podstaw prawnych, na podstawie których ustalono zarówno pochodzenie większości zebranego złomu i jego dalszej odsprzedaży jako działalności gospodarczej, jak i wyliczenie podatku, co w konsekwencji, zdaniem skarżącego, uniemożliwia polemikę z decyzją, jej merytoryczną kontrolę, wobec zaistniałych sprzeczności i braku logiki w kategorycznych stwierdzeniach uzasadnienia tego rozstrzygnięcia. W ocenie skarżącego, decyzja Dyrektora Izby Skarbowej jest błędna i lakoniczna. Opierając się na niepełnym, ułomnym materiale dowodowym zawiera błędnie ustalony stan faktyczny i nieprawidłowe zastosowanie przepisów prawa podatkowego. Podnosząc zarzut uchybienia przepisom postępowania dowodowego, strona wskazała na brak podjęcia przez organ wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz brak przeprowadzenia dowodów z przesłuchań świadków, które to okoliczności powodują wadliwość decyzji. Skarżący podniósł, że jako rolnik ryczałtowy i współwłaściciel 4,5 ha gospodarstwa rolnego wyposażonego w sprzęt rolniczy i transport do pozyskiwania i sprzedaży złomu, sprzedany złom pozyskiwał ze zbierania i rekultywacji własnego gruntu rolnego. Ponadto wskazał, że księgi podatkowe były prowadzone przez księgową, która na podstawie sporządzonej umowy ponosi osobistą odpowiedzialność za ich wadliwe prowadzenie. Zdaniem skarżącego, organ odwoławczy nie odniósł się do powyższych zarzutów podniesionych również w odwołaniu. Organ nie zweryfikował także w drodze dowodu z opinii biegłego z dziedziny pisma ręcznego podpisów widniejących na dowodach wewnętrznych oraz nie wyjaśnił jakie opłaty i podatki były pobierane i odprowadzane od przedmiotowych transakcji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje : Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działania administracji publicznej pod kątem zgodności tych działań z prawem. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że w sprawie nie doszło do naruszenia prawa, co oznacza, że skarga podlega oddaleniu. Spór sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy organy podatkowe zasadnie uznały, iż skarżący prowadził działalność gospodarczą także w sytuacji, gdy w roku 2006 równolegle, jako osoba fizyczna sprzedał temu samemu kontrahentowi firmie "M. R. G." dodatkowe [...] ton , w oparciu o dowody wewnętrzne, twierdząc, że złom ten pochodzi z jego gospodarstwa rolnego i uzyskano go m. innymi poprzez rekultywację gruntu. W tym miejscu należy przywołać pojęcie działalności gospodarczej. Tut. Sąd w wyroku z 26 września 2007 r. w sprawie I SA/Bd 512/07 stwierdził : " Ocena, czy dany podmiot prowadzi działalność gospodarczą, uzależniona jest od ustalenia, czy dana działalność spełnia jednocześnie wszystkie przesłanki wymienione w przepisie art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (...)". Mając na uwadze stan faktyczny sprawy tj. skalę dostaw, ich częstotliwość i zorganizowanie a zwłaszcza charakter zarobkowy to w opinii Sądu nie budzi wątpliwości stwierdzenie, iż charakter prawny tych czynności wypełnia przesłanki zawarte w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dalej u.p.d.o.f. Wskazany przepis stanowi definicję działalności gospodarczej. Zgodnie z nim użyte w ustawie pojęcie działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej należy rozumieć działalność zarobkową: a. wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b. polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c. polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy. Istotną cechą pozarolniczej działalności gospodarczej jest zatem prowadzenie działalności zarobkowej w sposób zorganizowany, we własnym imieniu i na własny rachunek. Należy przyznać, że każdy przypadek należy oceniać indywidualnie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy. Obecnie obowiązuje szeroka definicja działalności gospodarczej, która sprzyja uznawaniu większości rodzajów działalności zarobkowej za działalność gospodarczą w rozumieniu u.p.d.o.f.o gdy posiada ona charakter zorganizowania funkcjonalnego i przedmiotowego. Należy zauważyć, że w szeregu wyroków podkreślano, iż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią o charakterze obiektywnym, nieuzależnioną od przekonania podatnika. A zatem czynności skarżącego polegające na wielokrotnym zakupie i sprzedaży z zyskiem, stanowiły, ze względu na częstotliwość oraz przedmiot transakcji, działalność gospodarczą zarówno w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z 1988 r. o działalności gospodarczej jak i ustawy, która zastosowano w sprawie. Działalność taka stanowi wyodrębnione źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Reasumując należy stwierdzić, że dokonana przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej prawna kwalifikacja uzyskanych przychodów ze sprzedaży złomu o wartości [...] zł firmie "M. R. G.", do wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródła przychodów jest prawidłowa i znajduje pełne uzasadnienie w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy. Mając na uwadze stan faktyczny sprawy należy stwierdzić, że został ustalony w sposób pozwalający na rozstrzygnięcie. Należy stwierdzić, że działania podatnika w roku 2006 ( jako osoby fizycznej) , polegające na sprzedaży stałemu kontrahentowi [...] ton złomu, w oparciu o dowody wewnętrzne należy również zakwalifikować do działalności gospodarczej, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ten fakt pozwala na stwierdzenie, iż uzyskany dochód winien podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Należy zauważyć, że organy podatkowe podały, że skarżący tę działalność prowadził także w roku poprzedzającym kontrolę, jak również w roku następnym. I tak w roku 2005 zrealizował na rzecz "M. R. G." - [...] dostaw złomu w ilości [...] ton o wartości [...] zł, a w 2007 r. – [...] dostaw złomu na [...] ton o wartości [...] zł. Łącznie zatem skarżący sprzedał ww. firmie jako osoba fizyczna ponad [...] ton złomu, utrzymując, iż w większości złom ten pochodził z jego gospodarstwa a strona występowała tu jako rolnik ryczałtowy. Ta argumentacja zdaniem Sądu nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący w żaden sposób nie udowodnił swej tezy. Przeczą temu także wystawione dowody wewnętrzne, z których wynika, że sprzedawał wskazanej spółce wióry stalowe i żeliwne, odpady z toczenia i piłowania żelaza i jego stopów, opakowania z metali, odpady metalowe, złom wsadowy i niewsadowy, złom mieszany i blachę. Ponadto zeznania strony nie zostały potwierdzone zarówno przez zamieszkujących wspólnie domowników jak i przez zatrudnionego pracownika, gdyż zarówno K. D. jak i M. C. nie były zorientowane w prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie handlu złomem, podobnie jak pracownik strony - W. F. Mając na uwadze fakt, ze skarżący był współwłaścicielem [...] ha gospodarstwa oraz to, że [...] ha jest zabudowane twierdzenie strony nie może się ostać. Rozmiar prowadzonej działalności jej częstotliwość, zorganizowanie zdaniem Sądu pozwala na stwierdzenie, że skarżący równolegle jako osoba fizyczna prowadził działalność gospodarczą, która winna zostać opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W tym miejscu należy zgodzić się z organem, że tylko płody rolne, wyprodukowane przez rolnika ryczałtowego są zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Za płody w żadnym przypadku nie można zatem uznać złomu i to w ilości 80 % z [...] ton, uzyskanego, tak jak twierdzi strona, między innymi przez rekultywacje gruntów posiadanego gospodarstwa. Organ uwzględnił twierdzenie powyższe jedynie co do [...] ton złomu, iż istotnie pochodzi z gospodarstwa, mając na uwadze fakt, iż domownicy zeznawali o zużytych maszynach rolniczych , będących w gospodarstwie. Należy zaznaczyć, że sam skarżący przyznał, że złom był nabywany na giełdach oraz, że pozyskiwał go także z zakładów pracy, które zbywały zalegający złom. Przyznał również, że te zakupy nigdzie nie były ewidencjonowane. Podatnik, w badanym roku na rzecz firmy "M. R. G.", wykonał jako osoba fizyczna aż [...] dostaw a wartość obrotu wyniosła ponad [...] zł., jednocześnie równolegle w ramach swojej firmy PHU R. D. dostarczył do tej spółki złom w ilości [...] tony, o wartości [...] zł. Reasumując należy stwierdzić, że działalność skarżącego w zakresie sprzedaży złomu na dowody wewnętrzne miała również charakter zorganizowany, stały i zarobkowy. A zatem posiadała cechy, o których mowa w cytowanym przepisie art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowiącym definicję działalności gospodarczej. Skoro powyższa działalność skarżącego w zakresie sprzedaży złomu miała charakter działalności gospodarczej to jako taka winna podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Mając na uwadze powyższe skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało oddalić.