I SA/Bd 49/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę Skarżąca spółka wniosła skargę do tut. Sądu na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych. Sąd wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (pismo z dnia 10 lutego 2021 r., do którego załączono zarządzenie z dnia 2 lutego 2021 r. o uiszczeniu wpisu). W odpowiedzi na wezwanie Sądu, spółka złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2021 r. Referendarz sądowy odmówił przyznania stronie prawa pomocy (k. 64-67 akt dot. prawa pomocy – I SPP/Bd 28/21). Wobec powyższego pismem z dnia 9 czerwca 2021 r. Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłka zawierająca powyżej opisane wezwanie została doręczona skarżącej w dniu 15 czerwca 2021 r. W zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony, natomiast pismem z dnia 22 czerwca 2021 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w tym samym dniu) strona ponownie złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi i podstawą do jej merytorycznego rozpatrzenia przez Sąd jest uiszczenie wpisu sądowego. Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przepisie tym zawarta jest zasada, zgodnie z którą, warunkiem podjęcia przez Sąd czynności w związku z wniesionym pismem jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Opłata ta powinna zostać uiszczona przy wniesieniu pisma podlegającego opłacie, o czym stanowi art. 219 p.p.s.a. albo najpóźniej na wezwanie Sądu, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. W tym ostatnim przypadku, wskazana opłata powinna zostać uiszczona w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że prawomocnym postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2021 r. Referendarz sądowy odmówił przyznania stronie prawa pomocy. Po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, pismem z dnia 9 czerwca 2021 r. Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłka zawierająca powyżej opisane wezwanie została doręczona skarżącej w dniu 15 czerwca 2021 r. (k. 41 akt sądowych). Zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 22 czerwca 2021 r. Z akt sprawy wynika, że strona, pomimo prawidłowego wezwania, nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi. Natomiast w dniu 22 czerwca 2021 r. spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, obejmujący zwolnienie od wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Należy przy tym zauważyć, że wniosek ten nie został podpisany przez prezesa zarządu spółki – M.O.. Nawet jednak prawidłowo złożony przez skarżącą kolejny wniosek w przedmiocie prawa pomocy, w sytuacji gdy została ona wezwana do uiszczenia należnego wpisu w wyniku prawomocnego postanowienia Referendarza sądowego o odmowie zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, nie przerywałby biegu terminu do uiszczenia wpisu i nie niweczyłby skutków niewykonania wezwania. Podkreślenia bowiem wymaga, że prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza, że strona ma obowiązek uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 2016 r., sygn. akt I GZ 379/16; postanowienie NSA z dnia 14 maja 2020 r., sygn. akt II FZ 205/20). Od obowiązku tego nie zwalnia stronę ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, dokonane nawet w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków prawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10; postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 761/13; postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2020 r., sygn. akt II FZ 277/20). W konsekwencji powyższego skarżąca obowiązana była w terminie zakreślonym w wezwaniu z dnia 9 czerwca 2021 r. uiścić należny wpis, tj. do dnia 22 czerwca 2021 r. Z akt sprawy wynika, że tego nie uczyniła. W rezultacie Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., zobowiązany jest odrzucić skargę. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w sentencji.