I SA/Bd 513/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 14 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.W. "E." Sp. z o.o. w I. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P.W. "E." Sp. z o.o. w I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2009 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 kwietnia 2015 r. P.W. "E." Sp. z o.o. w I. na podstawie art. 61 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wniosła o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji, a na wypadek gdyby organ nie uwzględnił wniosku, o jego uwzględnienie przez Sąd. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. odmówił wstrzymania wykonania w całości zaskarżonej decyzji (k. 766, t. IV akt adm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie jednak do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. W świetle powyższego, podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi przy tym o taką szkodę majątkową, a także niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie miałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia uszczerbku na zdrowiu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu pierwotnego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2015, s. 379). W postanowieniu NSA z dnia 24 maja 2004 r., FZ 85/04 wyrażono pogląd, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, że dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku niezbędne jest odniesienie się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa. Dlatego też brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 206; postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1403/14). Ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu, spoczywa natomiast na wnioskodawcy (zob. m.in. postanowienie NSA z dnia 9 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1205/14; z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 685/14; z dnia 19 maja 2014 r., sygn. akt II FZ 608/14). Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy należy wskazać, że wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie został w jakikolwiek sposób uzasadniony. Skarżąca nie sprecyzowała, dlaczego wnosi o wstrzymanie w całości zaskarżonego aktu. Wskazała jedynie, że na wypadek gdyby organ nie uwzględnił jej wniosku, wnosi o jego rozpatrzenie przez Sąd. W tych okolicznościach nie jest możliwe merytoryczne rozpoznanie przedłożonego wniosku. Jak przyjmuje się bowiem w orzecznictwie samo przedstawienie zakresu żądania, a mianowicie wniesienie o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, uniemożliwia zweryfikowanie sytuacji strony w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA NSA z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11). Należy w tym miejscu zaznaczyć, iż ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje w ramach instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu kompetencji Sądu do wzywania wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowo stosownych dokumentów lub złożenie wyjaśnień, które miałyby uzasadniać potrzebę wstrzymania wykonania decyzji (postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygn. akt II FZ 391/10). Z uwagi na fakt, że skarżąca nie wykazała, iż w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.