I SA/Bd 554/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 01 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące sierpień, wrzesień, grudzień 2006 r., od stycznia do grudnia 2007 r., odsetek za zwłokę oraz kosztów egzekucyjnych postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 12 lipca 2009 r. A.M., reprezentowana przez pełnomocnika, adwokata A.C., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące sierpień, wrzesień, grudzień 2006 r., od stycznia do grudnia 2007 r., odsetek za zwłokę oraz kosztów egzekucyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu nieuszczenia wpisu stałego. Na podstawie art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Zgodnie z art. 231 powołanej ustawy, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Analizując przedmiot niniejszej sprawy należy stwierdzić, że sprawa ta mieści się w zakresie zobowiązań podatkowych w rozumieniu § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wymienione w powołanym przepisie rozporządzenia pojęcie "zakresu zobowiązań podatkowych", wobec treści powołanego art. 231 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie może być rozumiane wąsko, jako zakres spraw dotyczących aktu określającego bezpośrednio konkretne zobowiązanie podatkowe, ale musi być rozumiane szerzej, jako wszelkie sprawy pozostające w związku z zobowiązaniem podatkowym (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II FZ 312/08 oraz z dnia 09 sierpnia 2008 r., sygn. akt II FZ 392/08). W takiej sytuacji, na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., w sprawie skargi nieobjętej wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych – wpis wynosi 500 zł. Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Przedmiotowy wpis w kwocie 500 zł, z uwagi na treść § 2 tego przepisu, powinien być uiszczony gotówką do kasy wojewódzkiego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy tego sądu. Obowiązek uiszczenia wpisu gotówką do kasy wojewódzkiego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy tego sądu wynika również z powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., gdzie w § 5 ust. 1 wskazano, że przy uiszczeniu wpisu należy podać tytuł wpłaty, rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany, oraz sygnaturę akt sądowych. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, adwokata A.C., wniosła skargę nieuszczając od niej wpisu stałego. Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Powołany przepis jednoznacznie wskazuje na ciążący na adwokatach i radcach prawnych obowiązek należytego opłacania wnoszonych pism, które podlegają opłacie stałej, bez konieczności uprzedniego wezwania do uiszczenia opłaty. Za przyjęciem takiej zasady, jak podkreśla się w doktrynie, przemawia założenie, że profesjonalistom, a mianowicie adwokatom i radcom prawnym zakres i wysokość opłat stałych - wpisów w wysokości stałej - powinny być znane. Regulacja ta ma na celu usprawnienie i przyśpieszenie postępowania. Wobec nieuiszczenia należnego wpisu stałego, na podstawie art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.