I SA/Bd 564/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wójcik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 listopada 2021 r. sprawy ze skargi C. t – B. Sp. z o.o. w B. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku wspólnego bez rozpoznania oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] maja 2021 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej pozostawił bez rozpatrzenia wniosek wspólny z dnia [...] lutego 2021 r. złożony przez C. Sp. z o.o w B. (dalej także: Wnioskodawca, Skarżąca) o wydanie interpretacji indywidualnej. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, na skutek złożonego zażalenia Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z dnia [...] lipca 2021 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Opisując stan faktyczny w sprawie organ podał, że złożony wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b w zw. z art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r. poz. 2325), wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie dotyczyło uzupełnienia wniosku poprzez m.in.: wskazanie, jakich skutków podatkowych odnoszących się do zainteresowanego niebędącego stroną postępowania (tj. Szpitala [...] nr [...] im. dr. J. B. w B.) dotyczy złożony wniosek wspólny, sformułowanie pytania/pytań podatkowych dotyczących ww. skutków podatkowych dla zainteresowanego niebędącego stroną postępowania wraz z własnym stanowiskiem w odniesieniu do sformułowanych pytań/pytania, przedstawienie przepisów prawa podatkowego mających być przedmiotem interpretacji w zakresie skutków podatkowych dla zainteresowanego niebędącego stroną postępowania. Skarżąca nie uzupełniła wniosku w pełnym zakresie niezbędnym do wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego, tj. nie ustosunkowała się do powyższego. Rozpoznając złożone zażalenie organ za całkowicie chybione uznał zarzuty strony dotyczące naruszenia art. 14b § 1 i § 3, art. 14g § 1 oraz art. 169 § 1 i 4 w zw. z art. 14r § 5 i art. 14r § 1 Ordynacji podatkowej. W szczególności nie podzielił stanowiska zaprezentowanego w zażaleniu, że złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej wypełniał wymogi wniosku wspólnego w rozumieniu art. 14r Ordynacji podatkowej i że nie występowały braki formalne wniosku już na etapie jego złożenia, a co najmniej braki te zostały uzupełnione prawidłowo poprzez wykazanie wprost interesu prawnego oraz skutków podatkowych dla Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania. W ocenie Organu przedmiot wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczony treścią zadanego pytania (które został sformułowany w sposób następujący: "Czy kompleksowe usługi sterylizacji narzędzi chirurgicznych oraz bielizny i odzieży szpitalnej oraz kompleksowe usługi prania bielizny, odzieży szpitalnej i pościeli, wykonywane na podstawie umowy z podmiotem leczniczym będą korzystały ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT, w przypadku, gdy zostaną określone w dokumentacji przetargowej jako pozostające w ścisłym związku z usługą medyczną służącą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu i przywracaniu zdrowia, świadczoną przez podmiot leczniczy?") jak również własnym stanowiskiem w sprawie bez wątpienia dotyczył tylko i wyłącznie konsekwencji podatkowych występujących jedynie po stronie zainteresowanego będącego stroną postępowania. Jednocześnie w zakresie przepisów prawa podatkowego interpretacji, których oczekiwali zainteresowani podano art. 43 ust. 1 pkt 17a i ust. 17 oraz art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.) – dalej: "u.p.t.u.". Z zatem z treści złożonego wniosku w żaden sposób nie wynikało jakich skutków prawnopodatkowych dotyczył wniosek w odniesieniu do zainteresowanego niebędącego stroną postępowania. Przedmiot wniosku nie wskazywał w żaden sposób, jakich praw i/lub obowiązków podatkowych zainteresowanego niebędącego stroną postępowania dotyczy złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Tak ukształtowana konstrukcja wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej determinowana treścią zadanego pytania, jak również własnym stanowiskiem w sprawie nie wskazywała zatem jakich skutków podatkowych dla zainteresowanego niebędącego stroną postępowania dotyczy złożony wniosek. Zatem, wbrew zarzutom strony organ podatkowy zasadnie uznał, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b w zw. z art. 14r Ordynacji podatkowej i w związku z tym wezwał do usunięcia braków formalnych pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. W wezwaniu organ bardzo dokładnie wyjaśnił, że złożony wniosek nie ma znamion wniosku wspólnego, ponieważ zadane pytanie dotyczy wyłącznie sytuacji prawno-podatkowej zainteresowanego będącego stroną postępowania – C.-B. Sp. z o.o. Brak jest natomiast pytań i stanowiska dotyczących skutków prawnopodatkowych dla zainteresowanego niebędącego stroną postępowania, tj. Szpitala [...] nr [...] im. dr. J. B. w B.. A zatem celem wystosowanego wezwania było usunięcie istniejących już na etapie złożenia wniosku istniejących braków formalnych poprzez przedstawienie skutków prawnopodatkowych występujących u zainteresowanego niebędącego stroną postępowania w zakresie jego praw i/lub obowiązków podatkowych a nie jak twierdzi strona poprzez wykazanie interesu prawnego tego podmiotu. W wezwaniu Organ podatkowy wskazał bardzo dokładnie jakie braki formalne występują, w jakim terminie należy je usunąć oraz jakie wystąpią konsekwencje nieuzupełnienia wniosku, co czyni wszystkie zarzuty strony za całkowicie chybione i pozbawione podstaw prawnych. Istotne, zdaniem organu, jest również to, że zarówno z wniosku, jak i jego uzupełnienia nie wynika, aby zainteresowany niebędący stroną postępowania oczekiwał wydania interpretacji indywidualnej w zakresie jego praw jako nabywcy usług np. prawa do odliczenia podatku naliczonego lub obowiązków nabywcy. A zatem analizując zarzuty strony stwierdzić należy, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku w tak określonym zakresie poprzez wydanie interpretacji indywidualnej uznającej za prawidłowe lub nieprawidłowe stanowisko zainteresowanych wykraczałoby poza uprawnienia przysługujące organowi w ramach postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego - złożony wniosek mimo jego uzupełnienia nie wypełniał znamion wniosku wspólnego, a wydana interpretacja nie zapewniłaby ochrony prawnej wynikającej z art. 14k Ordynacji podatkowej każdemu z zainteresowanych, co – jak wykazano jest poza funkcją informacyjną jest istotą interpretacji indywidualnych. W złożonej skardze Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając naruszenie przepisów postępowania w zakresie, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie: 1) art. 14b § 1 i § 3 w zw. z art. 14r § 5 oraz art. 14r § 1 Ordynacji podatkowej poprzez ich niezastosowanie i niewydanie interpretacji indywidualnej w ramach wniosku wspólnego w sytuacji, gdy wniosek stanowił wniosek wspólny w rozumieniu art. 14r Ordynacji podatkowej oraz zawierał wszelkie istotne informacje, by taką interpretację wydać, 2) art. 14g § 1 w zw. z art. 14r § 5 Ordynacji podatkowej poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego wspólnego wniosku, podczas gdy brak ten nie występował już na etapie złożenia wniosku, a co najmniej został prawidłowo uzupełniony poprzez wykazanie wprost interesu oraz skutków podatkowych dla Szpitala [...] nr [...] im. dr. J. B. w B. (dalej: Zainteresowanego) niebędącego stroną postępowania, i wynikające z tego nieuprawnione pozostawienie wniosku Skarżącej bez rozpatrzenia; 3) art. 14g § 1 oraz art. 169 § 1 i 4 w zw. z art. 14r § 5 Ordynacji podatkowej przez błędne wezwanie do uzupełnienia wniosku o informacje zawarte we wniosku – w zakresie, w jakim organ wezwał do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie interesu prawnego nabywcy usług opisywanych we wniosku oraz poprzez pozostawienie przedmiotowego wniosku wspólnego bez rozpoznania, 4) art. 14b § 1 oraz art. 120 i 121 w zw. z art. 14h w zw. z art. 14r § 5 Ordynacji podatkowej, poprzez pozostawienie wniosku Skarżącej bez rozpatrzenia mimo niezaistnienia braków formalnych i w konsekwencji tego naruszenie zasady działania na podstawie i w granicach prawa i prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, co przejawia się w wydaniu postanowienia pozostawiającego bez rozpatrzenia wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej. 5) art. 121 § 1 w zw. z art. 14b § 5a i art. 14h Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie wydania interpretacji indywidualnej, podczas gdy na tle analogicznego stanu prawnego i przedmiotu zapytania wydawane były indywidualne interpretacje prawa podatkowego, co stanowi wyraz arbitralności podatkowego organu interpretacyjnego oraz przejaw nierównego traktowania podmiotów występujących o wydanie interpretacji indywidualnych naruszający zasadę zaufania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi postanowień ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Postanowienie podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa będące podstawą wznowienia postępowania lub inne naruszenie prawa mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." – lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest przy tym niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1867/17, publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl - podobnie jak wszystkie orzeczenia sądów administracyjnych powołane w dalszej części uzasadnienia). Istota sporu w rozpoznawanej sprawie dotyczy zasadności pozostawienia wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia w sytuacji, gdy zdaniem organu sformułowanie przez zainteresowany podmiot (nie będący stroną postępowania) pytanie, nie wiązało się z wynikającymi dla niego skutkami prawnopodatkowymi. Zgodnie z art. 14r § 1 Ordynacji podatkowej, z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej może wystąpić dwóch lub więcej zainteresowanych uczestniczących w tym samym zaistniałym stanie faktycznym albo mających uczestniczyć w tym samym zdarzeniu przyszłym (wniosek wspólny). Przy czym, jak wskazuje się w orzecznictwie, pod pojęciem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego użytego w tym przepisie rozumieć należy zespół okoliczności faktycznych (zaistniałych lub planowanych) mogących wywołać określone skutki w sferze prawa podatkowego, identycznych (tych samych) dla wszystkich podmiotów występujących z wnioskiem wspólnym o wydanie interpretacji, mających znaczenie dla wydania prawidłowej interpretacji (por. prawomocny wyrok WSA w Poznaniu z dnia 26 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Po 73/17). Zainteresowani wskazują we wniosku wspólnym jeden podmiot, który jest stroną postępowania w sprawie interpretacji, oraz składają oświadczenie, o którym mowa w art. 14b § 4 (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej). Specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega między innymi na tym, że organ wydający interpretację może "poruszać się" tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, zadanego przez niego pytania oraz wyrażonej oceny prawnej - zajętego stanowiska (por. wyrok NSA z dnia 20 czerwca 2011 r., sygn. akt I FSK 897/10). Organ podatkowy, jako organ interpretujący obowiązany jest stwierdzić, czy we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sposób wyczerpujący, pełny i kompleksowy przedstawiono zaistniały stan faktyczny, a więc czy w oparciu o ten stan możliwa jest ocena stanowiska wnioskodawcy. Wynikający z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej wymóg, aby stan faktyczny przedstawiony we wniosku był wyczerpujący wiąże się z koniecznością podania wszystkich jego elementów, istotnych z punktu widzenia możliwości oceny stanowiska wnioskodawcy. Organ wydający interpretację jest niejako "związany" merytorycznie zakresem problemu prawnego jaki strona przedłoży we wniosku. Na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej organy podatkowe nie są bowiem uprawnione do ustalania i dowodowego weryfikowania stanu faktycznego ani też do udzielania interpretacji w obszarze regulacji prawnych nieprzedstawionych w stanowisku wnioskodawcy odnośnie podatkowej kwalifikacji danego stanu faktycznego (por. wyrok NSA z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II FSK 1523/10). Opisując stan faktyczny w celu uzyskania interpretacji prawa wnioskodawca bierze na siebie odpowiedzialność za jego kompletność i jego też obciążać będą ewentualne nieścisłości. Celem bowiem interpretacji indywidualnej jest udzielenie wnioskodawcy ochrony przewidzianej w art. 14k-14n Ordynacji podatkowej. Zatem interpretacja oparta na niepełnym, a przez to na wadliwym (budzącym wątpliwości co do zakresu interpretacji) wniosku będzie bezużyteczna w ramach ewentualnego postępowania podatkowego czy karnego skarbowego. Organ podatkowy, działając jako organ interpretacyjny, w pierwszej kolejności jest zatem zobowiązany stwierdzić, czy we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sposób wyczerpujący, pełny i kompleksowy przedstawiono zaistniały stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), a więc czy w oparciu o ten stan możliwa jest ocena stanowiska wnioskodawcy i wydanie bez jakichkolwiek uzasadnionych wątpliwości zgodnej z prawem indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt II FSK 438/12). Stosownie bowiem do art. 14g § 1 Ordynacji podatkowej wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej pozostawia się bez rozpatrzenia. W świetle powyższego, wniosek niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej to wniosek, który nie zawiera przedstawienia stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego lub nie jest ono wyczerpujące, co uniemożliwia wydanie interpretacji indywidualnej i dokonanie oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy na gruncie przepisów prawa podatkowego, nie zawiera stanowiska wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego (por. Ordynacja podatkowa. Komentarz pod red. H. Dzwonkowskiego, C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 192). Jednakże pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia może nastąpić dopiero wówczas, gdy wnioskodawca nie uzupełni lub nie poprawi wniosku według zaleceń organu wydającego interpretację i w wyznaczonym przezeń terminie (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 9 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 941/10). Zgodnie bowiem z art. 14h Ordynacji podatkowej w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio m.in. art. 169 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej. W myśl art. 169 § 1 cyt. ustawy, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Jeżeli zatem wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie spełnia wymogów określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, tj. nie zawiera wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego, co uniemożliwia dokonanie oceny stanowiska w nim wyrażonego, organ podatkowy obowiązany jest w pierwszej kolejności wezwać wnioskodawcę, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej, do uzupełnienia braków takiego wniosku. Z uwagi na treść art. 14r § 5 Ordynacji podatkowej. powyższe odnosi się również w przypadku złożenia wniosku wspólnego. Zgodnie z art. 14h Ordynacji podatkowej, w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2 i 4, art. 170, art. 171, art. 208, art. 213 w zakresie uzupełniania lub sprostowania co do skargi do sądu administracyjnego, art. 214, art. 215 § 1 i 3 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 10, 14, 16 i 23 działu IV. Postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych jest przy tym o tyle odmienne od postępowania podatkowego, że organ interpretacyjny nie prowadzi postępowania dowodowego. Organ ten nie rozpoznaje "sprawy podatkowej" wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia, lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko pytającego zawarte we wniosku odnoszące się do regulacji przepisów prawa podatkowego jest słuszne i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. W rozpoznawanej sprawie organ stwierdził, że wniosek wspólny nie spełniał wymogów przewidzianych w art. 14b § 3 w zw. z art. 14r § 5 Ordynacji podatkowej, co uzasadniało wezwanie Wnioskodawcy (występującego jako strony) do uzupełnienia braków formalnych wniosku stosownie do art. 169 § 1 i 2 w zw. z art. 14h i art. 14r § 5 Ordynacji podatkowej. W ocenie Sądu organ trafnie uznał, że budzące wątpliwości zagadnienie sformułowane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wraz z opisem zdarzenia przyszłego na tle art. 43 ust. 1 pkt 18a u.p.t.u., a także art. 43 ust. 1 pkt 17a i ust. 17 u.p.t.u. dotyczyło tylko konsekwencji podatkowych występujących jedynie po stronie Zainteresowanego będącego stroną postępowania (C.-B. Sp. z o.o.). Jednocześnie z wniosku tego nie wynikało, jakich skutków prawnopodatkowych dotyczył wniosek w odniesieniu do Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania. Przedmiot wniosku nie wskazywał w żaden sposób, jakich praw i/lub obowiązków podatkowych Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania dotyczy złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej (Szpital [...] nr [...]). Wobec powyższego wezwanie z dnia [...] kwietnia 2021 r. znajdowało uzasadnienie, a ponadto z jego treści wynikało, usunięcia jakich braków organ oczekuje. W odpowiedzi na powyższe wezwanie z dnia [...] kwietnia 2021 r. uzupełniając wniosek o wydanie interpretacji m.in. sformułowano pytanie "czy zawarcie w umowie z Wnioskodawcą zapisu, który obliguje Wnioskodawcę do dokumentowania usługi Fakturą VAT będzie stanowiło formę żądania, o którym mowa w art. 106b ust. 3 ustawy VAT?" Zdaniem organu nie doprowadziło to do usunięcia braków wniosku, ponieważ przedmiot wniosku wynikający z przedstawionych pytań i opisu zdarzenia przyszłego w dalszym ciągu nie dotyczył wynikających z nich prawnopodatkowych konsekwencji dla Szpitala [...] nr [...] w B. (zainteresowanego nie będącego stroną postępowania). Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przepisy, których dotyczy wniosek o wydanie interpretacji odnoszą się do kwestii zwolnienia od opodatkowania usług sterylizacji narzędzi chirurgicznych, bielizny i odzieży szpitalnej, prania bielizny, odzieży szpitalnej i pościeli świadczonych przez Skarżącą czy obowiązku wystawienia przez nią faktury, a więc do sfery jej praw i obowiązków wynikających z tych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Prawidłowo organ uznał także, że wynikający z art. 106b ust. 3 u.p.t.u. obowiązek wystawienia faktury przez usługodawcę lub dokonującego dostawy został uzależniony od spełnienia określonych warunków, których wystąpienie ten obowiązek aktualizuje, przy czym forma żądania nie wpływa na powstanie i zakres tego obowiązku. Należy nadto zauważyć, że Skarżąca zarówno w uzasadnieniu zażalenia, jak i skargi Skarżąca odwołuje się do obowiązków podmiotu zainteresowanego nie będącego stroną, mającym być nabywcą usług Skarżącej, jednakże art. 106b ust. 3 u.p.t.u. dotyczy obowiązku ciążącego na podatniku, w niniejszej sprawie dostawcy usług. Podsumowując, wobec niesprecyzowania jednoznacznie wniosku w żądanym zakresie, a przez to brakiem możliwości ustalenia zależności między stawianym pytaniem a konsekwencjami prawnopodatkowymi dla zainteresowanego nie będącego stroną, należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia odpowiada jest zgodne z prawem. Dodatkowo należy odnotować, czego organ wprawdzie nie dostrzegł lecz nie uzasadnia to uchylenia zaskarżonego postanowienia, że Szpital [...] nr [...] w załączniku do wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej – w sekcji A.2. – określił swój status jako zamawiający w rozumieniu przepisów prawa zamówień publicznych. Zgodnie z art. 14s § 1 Ordynacji podatkowej z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej może wystąpić m.in. zamawiający w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1129) w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia ceny w związku z udzielanym zamówieniem publicznym. Należy wobec powyższego zauważyć, że kwestia wystawienia faktury – niezależnie od wyżej analizowanego obowiązku ciążącego w tym zakresie dostawcy usług – pozostaje bez wpływu na sposób ustalenia ceny w związku z udzielanym zamówieniem publicznym. Przedmiot interpretacji określony w art. 14s § 1 Ordynacji podatkowej w kontekście art. 106b ust. 3 u.p.t.u. nie daje zatem możliwości wydania interpretacji wobec treści wniosku złożonego w niniejszej sprawie. Wobec niezasadności podniesionych w skardze zarzutów, mając na uwadze, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. U. Wiśniewska T. Wójcik H. Adamczewska-Wasilewicz