I SA/Bd 59/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2013 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia w 2007r. lokalu mieszkalnego postanawia przywrócić termin Postanowieniem z dnia 03 czerwca 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zwolnił skarżącego z wpisu sądowego ponad kwotę 500 zł i oddalił wniosek w pozostałym zakresie. Postanowienie wraz ze stosownym pouczeniem o przysługującym zażaleniu zostało doręczone skarżącemu 06 czerwca 2013r. W dniu 15 czerwca 2013r. skarżący złożył do tut. Sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia od powyższego postanowienia. W uzasadnieniu podał, że korespondencję zawierającą przedmiotowe postanowienie odebrali jego rodzice, jednak nie wie kiedy to miało miejsce. Zaznaczył, że oboje rodzice są w podeszłym wieku, matka (79 lat), ma problemy z poruszaniem się oraz pamięcią, a ojciec (83 lata) przeszedł kilka udarów mózgu. Skarżący oświadczył, że korespondencja została doręczona podczas jego nieobecności w domu i odebrana przez któregoś z jego rodziców, nie wie którego. Rodzice z uwagi na swój wiek i demencję starczą oraz liczne choroby nie pamiętają, kiedy odebrali przesyłkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu, jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 p.p.s.a.). Wskazać należy, że zgodnie z art. 87 § 2 u.p.s.a. ustawowym warunkiem przywrócenia uchybionego terminu jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę okoliczności wskazujących na brak zawinienia w uchybieniu terminu. Jakkolwiek "uprawdopodobnienie" nie jest pojęciem tożsamym z udowodnieniem braku winy, ma ono bowiem na celu jedynie uwiarygodnienie przedstawionych przez wnioskodawcę okoliczności, niemniej, nie powinien budzić wątpliwości warunek, iż uprawdopodobnienie winno być na tyle przekonujące, by uzasadniało przekonanie, że do uchybienia terminowi doszło wskutek zdarzeń, którym trudno było zapobiec nawet przy dołożeniu szczególnej staranności, uwzględniającej także pomoc osób trzecich. Tak rygorystyczna ocena okoliczności, w których doszło do uchybienia terminowi, jest powszechnie aprobowana w orzecznictwie i wynika z istoty procesowej instytucji przywrócenia terminu, która ma charakter wyjątkowy i z tych też powodów może mieć miejsce tylko wtedy, gdy do uchybienia terminowi doszło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 1228/05). Powyższe prowadzi do wniosku, iż wnoszący o przywrócenie uchybionego terminu winien uwiarygodnić, stosowną argumentacją, swoją staranność w zachowaniu terminu oraz fakt, że przeszkoda była od niego niezależna. Dodatkowo zauważyć należy, że art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu Sądu. Daje to zatem Sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22.07.1999 r., sygn. akt I PKN 273/99, OSNAP 2000 nr 20, poz. 757). W przekonaniu Sądu, w stanie faktycznym sprawy, wnioskodawca uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. Jak wynika z akt sprawy, korespondencję zawierającą postanowienie tut. Sądu z dnia 03 czerwca 2013r. odebrali rodzice skarżącego. Jak wynika z oświadczenia strony, oboje rodzice są w podeszłym wieku, matka (79 lat), ma problemy z poruszaniem się oraz pamięcią, a ojciec (83 lata) przeszedł kilka udarów mózgu. Korespondencja została doręczona podczas nieobecności skarżącego w domu i odebrana przez któregoś z jego rodziców. Rodzice z uwagi na swój wiek i demencję starczą oraz liczne choroby nie pamiętają, kiedy odebrali przesyłkę. Poglądy judykatury zgodne są co do tego, iż do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się m.in. nieoddanie przesyłki adresatowi przez domownika (por. wyrok NSA z dnia 28 maja 2002 r., sygn. akt II SA/Kr 2612/98). Istotnym przy tym jest, iż przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko czynności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu - por. np. wyroki NSA z dnia 14 stycznia 2000 r., I SA/Gd 794/99, Lex nr 40381, z dnia 8 grudnia 1999 r., I SA/Lu 1246/98, LEX nr 40367, z dnia 13 sierpnia 1999 r., III SA 7432/98, LEX nr 39470, czy postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/99, LEX nr 50679. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie strona skarżąca wykazała brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto stwierdzić należy, że skarżący podjął działania, aby dochować należytej staranności przy dokonywaniu czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.