I SA/Bd 607/16
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2016-10-25
Skład orzekający: Mariusz Pawełczak (referendarz sądowy)
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący spełnia warunki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, w szczególności czy jest w stanie ponieść jakiekolwiek koszty postępowania?Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, uznając, że skarżący, pomimo zajęcia komorniczego i problemów rodzinnych, dysponuje dochodem, który przy racjonalnym gospodarowaniu pozwala na pokrycie wpisu od skargi oraz ewentualnych kosztów profesjonalnego pełnomocnika. Podkreślono, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów przez strony, a ciężar wykazania braku możliwości poniesienia kosztów spoczywa na wnioskodawcy. Sąd wskazał również, że ustanowienie pełnomocnika z urzędu w pierwszej instancji ma charakter wyjątkowy, a sąd administracyjny ma obowiązek udzielać stronom niezastępowanym profesjonalnie niezbędnych wskazówek i badać sprawę z urzędu.Stan faktyczny
S. O. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Skarżący wskazał, że jego rachunek bankowy został zajęty z tytułu alimentów, a on sam mieszka u kolegi z powodu problemów rodzinnych. Przedstawił dochody z emerytury pomniejszone o zajęcie komornicze oraz miesięczne wydatki, twierdząc, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, w tym wpisu od skargi wynoszącego [...] zł.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy
Wraz ze skargą wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożony na urzędowym formularzu PPF wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
W uzasadnieniu wskazał, że dysponuje dochodem w wysokości [...] zł netto. Rachunek bankowy skarżącego został zajęty na skutek prowadzonej egzekucji z tytułu alimentów na rzecz syna. Aktualnie wnioskodawca nie mieszka z żoną. Z uwagi na problemy rodzinne został zmuszony do zamieszkania u kolegi. W ramach pomocy koleżeńskiej dokłada się w każdym miesiącu do opłat.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz synem, którego miesięczny dochód wynosi [...] zł. Jako majątek skarżący wskazał dom o pow. [...] m˛ oraz samochód marki [...] rok produkcji 1994. W rubryce zobowiązania i stałe wydatki skarżący wskazał: alimenty [...] zł; telefon [...] zł; wyżywienie [...] zł; woda, prąd, gaz [...] zł; ubezpieczenie samochodu [...] zł; leki [...] zł.
W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego skarżący przedłożył: dokumenty potwierdzające wysokość zasądzonych alimentów na rzecz syna; dokumentację potwierdzającą okoliczność prowadzenia egzekucji komorniczej z majątku skarżącego; zaświadczenie z ZUS o wysokości wypłacanej emerytury; zaświadczenie z banku. Ponadto skarżący oświadczył, że: nie otrzymuje świadczeń z pomocy społecznej; aktualnie prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe (żona skarżącego mieszka w domu jednorodzinnym, którego skarżący jest współwłaścicielem. Z uwagi na problemy rodzinne został zmuszony do zamieszkania u kolegi); nie posiada żadnych oszczędności; utrzymuje się z emerytury w wysokości [...] zł brutto pomniejszonej o zajęcie komornicze.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) – dalej zwana p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Instytucja prawa pomocy jest jednak wyjątkiem od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. spoczywa na stronie składającej wniosek o jego przyznanie. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że wnioskodawca wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, zaś przepis ten wyraźnie wskazuje, że w takiej sytuacji wnioskodawca powinien wykazać, że nie posiada jakichkolwiek środków pieniężnych. Tymczasem skarżący uzyskuje miesięcznie dochód w kwocie [...]zł. Tym samym wnioskodawca nie spełnia wymagań zawartych w ww. przepisie.
Po drugie orzekający dostrzega fakt, że powyższa kwota uległa zmniejszeniu z uwagi na prowadzone postępowanie komornicze z tytułu alimentów na rzecz syna. Po odliczeniu zasądzonych przez Sąd powszechny alimentów - [...] zł, do dyspozycji strony miesięcznie pozostaje kwota ok. [...] zł. Jak wynika z oświadczeń strony miesięczne koszty utrzymania wynoszą łącznie [...] zł (telefon [...] zł, wyżywienie [...] zł; prąd, woda gaz [...] zł; ubezpieczenie samochodu ok. [...] zł miesięcznie; leki [...] zł). Zatem po uwzględnieniu powyższych wydatków do dyspozycji strony pozostaje kwota ok. [...] zł. Tym samym przy racjonalnym gospodarowaniu stałym dochodem skarżący ma możliwość opłacić wpis od skargi który w przedmiotowej sprawie wynosi [...] zł oraz jeżeli za konieczny uważa udział profesjonalnego pełnomocnika w sprawie. Przyjęcie przez stronę skarżącą innego priorytetu w wydatkach nie może stanowić podstawy do uznania, że Skarb Państwa winien kredytować wydatki związane z prowadzeniem przez stronę skarżącą procesów sądowych.
Ponadto wskazać należy, że rozpoznając wniosek strony o ustanowienie zawodowego pełnomocnika w sprawie oprócz przesłanek wskazanych w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a więc brakiem jakichkolwiek środków finansowych na poniesienie kosztów, powinno się również uwzględnić procesową konieczność jego powołania. W tym aspekcie sąd bierze pod uwagę, w szczególności aktualne stadium postępowania, dotychczasowy sposób postępowania strony przed sądem, konieczność posiadania szczególnych uprawnień przy wykonywaniu czynności procesowych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2010 r., sygn. akt II FZ 62/10). Ponadto jak wynika z orzecznictwa ustanowienie stronie w toku postępowania przed sądem administracyjnym pierwszej instancji pełnomocnika z urzędu powinno mieć charakter zupełnie wyjątkowy, bowiem sąd ten obowiązany jest czuwać nad tym by stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego udzielać potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań (art. 6 p.p.s.a.). Skarga dla sądu ma wyłącznie walor niewiążącej informacji o wadliwości aktu czy działania (zaniechania) organu, bowiem sąd z urzędu zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę wszelkich naruszeń prawa jakie stwierdzi badając daną sprawę. Sąd także ocenia czy organy administracyjne zastosowały wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze (art. 134 p.p.s.a.). Wskazane uregulowania gwarantują, że niezależnie od błędnie lub nieudolnie formułowanych przez skarżącego zarzutów czy braku jego zaangażowania w postępowanie sądowoadministracyjne (skarżący nie ma obowiązku uczestniczenia w posiedzeniach sądu) akt będący przedmiotem zaskarżenia zostanie wszechstronnie przez sąd zbadany pod względem jego zgodności z prawem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 987/10, z dnia 30 sierpnia 2011 r., sygn. akt I FZ 227/11, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 października 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 387/10). Zgodnie natomiast z art. 140 § 1 p.p.s.a., stronie działającej bez adwokata lub radcy prawnego, obecnej przy ogłoszeniu wyroku, przewodniczący udziela wskazówek co do sposobu i terminów wniesienia środka odwoławczego. Strona działając bez adwokata lub radcy prawnego nie zostanie zatem pozbawiona możliwości obrony jej praw (por. postanowienia NSA: z dnia 27 września 2004 r., FZ 330/04, z dnia 28 września 2004 r., FZ 246/04).
Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło