I SA/Bd 649/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Sędzia WSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 01 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.. W. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy U. W. w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2007r. postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego W piśmie z dnia 03 czerwca 2013 r. skarżąca K. W. złożyła wniosek o wyłączenie od orzekania sędziego WSA U. W.. W pisemnym uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż ww. sędzia w dniu 31 sierpnia 2012r. wydała zarządzenie, zawierające pouczenie o przysługującym stronie prawie do złożenia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, z którego to prawa skarżąca skorzystała. Strona podała, że ww. sędzia, zamiast nadać bieg prawidłowo złożonemu zażaleniu z dnia 30 września 2012r., z niewiadomych przyczyn, wydała w dniu 05 października 2012r. nowe zarządzenie, uchylające swoje poprzednie zarządzenie z dnia 31 sierpnia 2012r., nie podając podstawy prawnej wydanego zarządzenia. Zdaniem strony sędzia U. W., wydając zarządzenie z dnia 31 sierpnia 2012r., w którym pouczono ją o przysługującym prawie do złożenia zażalenia, naraziła skarżącą na stres, zabiegi prawne w sprawie prawidłowego przygotowania i złożenia zażalenia oraz nieuzasadnione koszty, które w jej sytuacji materialnej stanowią poważne niepowetowane straty. Skarżąca uważa, że okoliczność konfliktu pomiędzy nią a sędzią WSA U. W. oraz jej zarzuty wobec sędziego wywołują uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w niniejszej sprawie. Sędzia WSA U. W. w złożonym w dniu 18 czerwca 2013r. oświadczeniu stwierdziła, że nie istnieje okoliczność tego rodzaju, która mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu. Podstawy do wyłączenia sędziego określają art. 18 § 1 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a. Stosownie do art. 18 § 1 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3). Stosownie do treści art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy (art. 18), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zgodnie z art. 22 § 2 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie wyłączenia jest wydawane po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek o wyłączenie dotyczy. We wniosku o wyłączenie sędziego strona powołała się na art. 19 p.p.s.a. Jednolicie w orzecznictwie wskazuje się, że wyłączenie na podstawie powyższego przepisu powinno odwoływać się do zobiektywizowanych przesłanek tak, aby wątpliwość co do bezstronności sędziego mogła zostać uznana za mającą realne podstawy. Nie wystarcza do zastosowania wskazanego przepisu występowanie u strony podejrzenia, co do braku bezstronności sędziego, czy subiektywne przekonanie strony, co do negatywnego nastawienia sędziego do strony czy też jej przeświadczenie co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie czy też stronniczo, gdyż merytoryczne kwestionowanie rozstrzygnięć sądu może odbywać się za pomocą przysługujących stronie środków odwoławczych (por. postanowienie NSA z 6 sierpnia 2009 r., II OZ 648/09). Także uchybienia proceduralne sędziego mające miejsce w sprawach wnioskodawcy lub w innych sprawach nie są wystarczającą podstawą do wyłączenia w oparciu o art. 19 p.p.s.a., jeśli nie są powiązane z konkretnymi i uzasadnionymi okolicznościami wskazującymi na brak bezstronności. Brak podstaw do zastosowania art. 19 p.p.s.a. w powyżej opisanych sytuacjach występuje zwłaszcza, gdy sędzia złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia go i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi wątpliwości (por. postanowienia NSA z dnia: 11 września 2012 r., II OZ 704/12, z dnia 13 kwietnia 2012 r., II OZ 259/12, z dnia 4 kwietnia 2012 r., I OZ 21/12). W tym miejscu wypada dodatkowo wyjaśnić, iż zarządzenia z dnia 31 sierpnia 2012r. oraz 05 października 2012r., których wydanie przez sędziego U. W. ma świadczyć w ocenie skarżącej o braku jej bezstronności w niniejszej sprawie nie zostały wydane przez nią, lecz przez Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy. Zdaniem Sądu argumentacja wniosku skarżącej nie wskazuje na istnienie po stronie sędziego okoliczności mogącej budzić uzasadnione wątpliwości, co do bezstronności w tej konkretnej sprawie i w rozumieniu wyżej przedstawionym. Sformułowanie przez skarżącą niczym niepopartej, a będącej wyłącznie subiektywnym jej odczuciem oceny co do braku bezstronności sędziego, nie może być podstawą do przyjęcia, że mamy do czynienia z określoną w przepisach p.p.s.a. przesłanką wyłączenia sędziego. Wątpliwość co do bezstronności musi wynikać z uzasadnionych obiektywnych powodów. Zauważyć też trzeba, że uzasadnienie wniosku o wyłączenie stanowi wyłącznie polemikę z proceduralnymi czynnościami sądu, dodatkowo, jak wskazano wyżej podejmowanymi bez udziału sędziego WSA U. W., i w braku odwołania się do obiektywnych oraz realnych okoliczności uzasadniających istnienie wątpliwości, co do jej bezstronności – nie prowadzi do wyłączenia tego sędziego. Ze wskazanych powyżej względów na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 19 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji