I SA/Bd 681/18
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2019-11-29
Skład orzekający: Halina Adamczewska-Wasilewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, po prawomocnym pozostawieniu poprzedniego wniosku bez rozpoznania, może uchronić stronę przed skutkami nieuiszczenia wpisu sądowego i odrzuceniem skargi?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu z powodu nieuiszczenia należnego wpisu sądowego. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet w terminie wezwania do uiszczenia wpisu, nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu, jeśli poprzedni wniosek został prawomocnie pozostawiony bez rozpoznania lub oddalony. Nieuiszczenie wpisu w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Wcześniej Naczelny Sąd Administracyjny oddalił jej zażalenie na zarządzenie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Przewodniczący Wydziału WSA wezwał skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia o wpisie, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca wniosła zażalenie na to zarządzenie, które zostało odrzucone przez Sąd. Pomimo wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, skarżąca nie uiściła go ani nie wniosła zażalenia na postanowienie o odrzuceniu jej poprzedniego zażalenia. W aktach sprawy znajdował się również prawomocny zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania jej pierwszego wniosku o przyznanie prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę
Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2019r. sygn. akt II FZ 154/19 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie Skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Bydgoszczy z dnia 2 stycznia 2019r. w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2019r. Przewodniczący Wydziału wezwał Stronę skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia
2 stycznia 2019r. w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono Skarżącej w dniu 18 września 2019r. (data na zwrotnym poświadczeniu odbioru, k. 31 akt sądowych).
Pismem z dnia 19 września 2019r. (nadanym w placówce pocztowej 23 września 2019r.) Skarżąca wniosła zażalenie na ww. zarządzenie, które Sąd odrzucił postanowieniem z dnia 11 października 2019r. Wskutek nieodebrania przez adresata dwukrotnie awizowanej przesyłki, w dniach 22 i 30 października 2019r., odpis postanowienia pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 5 listopada 2019r. stosownie do art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302), dalej: "p.p.s.a." (adnotacja na kopercie k. 43 akt sądowych). Zatem termin do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 11 października 2019r. odrzucające zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 sierpnia 2019r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał z dniem 12 listopada 2019r. Z akt sprawy wynika, że Strona skarżąca nie wniosła zażalenia na ww. postanowienie ani nie uiściła należnego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu z powodu jej nieopłacenia.
Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, zgodnie z którą warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W tym miejscu należy podkreślić, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, iż ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w wezwaniu do wykonania prawomocnego wezwania o uiszczenie wpisu sądowego pozostaje bez wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego (por. postanowienia NSA: z dnia 21 marca 2012r., II GZ 95/12, z dnia 22 lipca 2010r., II FSK 1349/10, z dnia 29 kwietnia 2011r., II Fz 122/11, z dnia 18 września 2007r. II Fz 330/07, z dnia 11 stycznia 2008r. II Fz 616/07, z dnia 19 lutego 2010r. II FSK 621/09 i z dnia 22 lipca 2010r. II FSK 1349/10 orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzeczenia.nsa.gov.pl.). Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia do uiszczenia wpisu. Nieuiszczenie wpisu przez skarżącego w terminie wskazanym w wezwaniu Sądu powoduje, że skarga, jako nieopłacona podlega odrzuceniu. Zdaniem Sądu, wskazaną ocenę przedstawionego zagadnienia, odnieść należy także do sytuacji, gdy pierwszy, złożony w postępowaniu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został rozstrzygnięty (jak w niniejszej sprawie) prawomocnym orzeczeniem formalnym (tj. zarządzeniem o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania).
Odmienna ocena występującego w tej sprawie zagadnienia, mogłaby doprowadzić do uniemożliwienia, z przyczyn dotyczących wyłącznie strony - kontynuowania postępowania sądowego wskutek rozpoznawania przez sąd kolejnych, obarczonych brakami formalnymi wniosków skarżącego o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania lub nawet niemożnością jego zakończenia. Skarżący, który występuje z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obarczonym brakami formalnymi i jednocześnie braków tych nie usuwa na wezwanie sądu, składając kolejny wniosek o prawo pomocy, po prawomocnym zakończeniu rozpoznawania orzeczeń wydanych w przedmiocie poprzedniego wniosku, nie może być traktowany korzystniej niż osoba, której wniosek o zwolnienie od kosztów, został oddalony po merytorycznym jego rozpoznaniu. Zdaniem Sądu, skutek prawny w postaci odrzucenia skargi z powodu braku opłaty powinien wystąpić zarówno w przypadku ponownego wystąpienia skarżącego z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym oddaleniu merytorycznie rozpoznanego wniosku, jak również w sytuacji, gdy wniosek ten merytorycznie nie mógł być rozpoznany, z przyczyn powyżej wskazanych. W sytuacji bowiem, gdy w obrocie prawnym funkcjonuje prawomocne zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, to nowy wniosek skarżącego dotyczący tej samej kwestii, nie może uchronić przed konsekwencjami wynikającymi z wezwania sądu do wykonania zarządzenia nakazującego uiścić należny od wniesionej skargi wpis (por. także postanowienia: WSA w Bydgoszczy z dnia 22 lutego 2016r. sygn. akt I SA/Bd 893/15, z dnia 2 czerwca 2014r. sygn. akt I SA/Bd 337/14, z dnia 9 kwietnia 2013r. sygn. akt I SA/Bd 1003/12; WSA w Krakowie z dnia 13 stycznia 2014r. sygn. akt II SA/Kr 1081/12 oraz WSA w Kielcach z dnia 05 maja 2014r., sygn. akt II SA/Ke 702/13 – dostępne j.w.). Tut. Sąd powyższe poglądy w pełni podziela.
W kontekście powyższego wskazać należy, że postanowieniem z dnia 27 grudnia 2018r. Sąd utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 20 listopada 2018r. pozostawiające wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów bez rozpoznania (k. 12-13 prawo pomocy – załącznik do akt). W dniu 3 października 2019r. wpłynął do Sądu kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych złożony na urzędowym formularzu, który będzie podlegał rozpoznaniu przez referendarza sądowego.
Wobec niewykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału i nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.
Wobec niewykonania zarządzenia Sądu i nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło