I SA/Bd 685/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania postanowił: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] nr [...] o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wydanie decyzji dla organu rentowego ZUS o niepodleganiu podatkowi od emerytury oraz o wykreślenie z rejestru identyfikacji podatkowej. Na postanowienie to strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 października 2007 r., M. B. wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi . Jako podstawę prawną wezwania do uiszczenia wpisu wskazano w wyżej wymienionym zarządzeniu art.220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 ze zm.) dalej cytowanej w skrócie jako p.p.s.a., a jako podstawę prawną ustalenia wysokości tego wpisu przytoczono § 2 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Na powyższe zarządzenie skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w którym wniósł o jego uchylenie, jako wydanego bez podstawy prawnej. Według wnoszącego zażalenie: "Przewodniczący nie czytał skargi i akt i podjął niewłaściwą decyzję albowiem sprawa będąca przedmiotem skargi jest sprawą z zakresu ubezpieczeń społecznych, bo dotyczy potrąceń z emerytury Funduszu Ubezpieczeń Społecznych". Zdaniem wnoszącego zażalenie, w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych strona skarżąca nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Powołał się przy tym na art.239 ust. 1 pkt e, bliżej nieokreślonego aktu prawnego wskazując, że oznacza to całkowite zwolnienie od opłat sądowych, na potwierdzenie czego przytoczył "art.241 ust.", również nie podając, z jakiego aktu prawnego pochodzi ten zapis. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2007r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M. B. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził iż nie podziela poglądu strony skarżącej iż jest to sprawa będąca przedmiotem skargi jest z zakresu ubezpieczeń społecznych , w związku z czym podlega całkowitemu zwolnieniu od opłat sądowych. Wskazano, iż dotychczasowy przebieg postępowania przed organami podatkowymi, a zwłaszcza treść żądania strony skarżącej, która w toku postępowania uległa pewnym modyfikacjom, prowadzi do wniosku, że strona skarżąca zmierza do osiągnięcia celu, jakim jest zaniechanie pobierania od niej przez płatnika, którym jest w jego przypadku ZUS, podatku dochodowego od osób fizycznych, niezależnie od tego, jaki należałoby zastosować tryb dla uniknięcia tego poboru. Wykładnia przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dokonana przez stronę skarżącą na poparcie jej żądania, prowadzi do konstatacji, że sprawa, jaką inicjuje składając wniosek (zapytanie), nie jest bynajmniej sprawą z zakresu ubezpieczeń społecznych, lecz sprawą dotyczącą zobowiązań podatkowych. Sąd wyjaśnił , iż z samego faktu, że to z emerytury (jak w niniejszym przypadku) potrącane są zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, nie wynika bynajmniej, że wniosek strony podważający zasadność opodatkowania przychodów ze źródła przychodów, jakim jest emerytura, podatkiem dochodowym od osób fizycznych należy do zakresu spraw zakresu ubezpieczeń społecznych. Istotą sporu jest bowiem nie szeroko rozumiane świadczenie emerytalne, lecz jego opodatkowanie. Końcowo Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził , iż wysokość wpisu także ustalona została prawidłowo, biorąc pod uwagę fakt, że skarga dotyczy postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Sąd wstępnie zauważa, że podziela wykładnię prawa przedstawioną w tej sprawie w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 595/07. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2007r. przesłanym wraz z pismem z dnia 13 grudnia 2007r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100,00 złotych w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu dokonano w dniu 18 grudnia 2007r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął więc z dniem 27 grudnia 2007r. W zakreślonym terminie strona skarżąca nie dokonała wpłaty wpisu. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd postanowił odrzucić skargę, ponieważ pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.