I SA/Bd 698/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Ewa Kruppik – Świetlicka (spr.) Protokolant Natalia Nawrocka po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 03 listopada 2010r. sprawy ze skargi E. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia[...]. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości celno-podatkowe 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości, 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w T. na rzecz skarżącego E.T. kwotę ...zł ( słownie:...) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 07 października 2004 r. w Oddziale Celnym II w B. zostało przyjęte zgłoszenie celne złożone przez spółkę z o.o. "L." z siedzibą w P. Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w B. określił Spółce, podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu, kwotę długu celnego w wysokości [...] zł., powstałego w odniesieniu do towaru ujętego w wymienionym zgłoszeniu celnym. Organ ten, decyzją z dnia [...] określił prawidłową kwotę podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie powyższego zgłoszenia celnego. Różnica pomiędzy podatkiem pobranym na podstawie ww. zgłoszenia celnego, a podatkiem wynikającym z powyższej decyzji wyniosła [...] zł. W dniach 23 czerwca 2009 r. oraz 25 września 2009 r. do Urzędu Celnego w B. wpłynęły pisma Wydziału Egzekucji i Likwidacji Towarów Izby Celnej w T. informujące, iż zobowiązania wynikające z ww. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. nie zostały wyegzekwowane. W konsekwencji powyższego Naczelnik Urzędu Celnego w B. stwierdzając, że egzekucja z majątku Spółki jest bezskuteczna, postanowieniem z dnia [...] wszczął postępowanie w sprawie orzeczenia odpowiedzialności osób trzecich za zaległości celno-podatkowe "L." sp. z o. o. w P. Decyzją z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w B. orzekł o odpowiedzialności A. T. G. i E. T. jako członków zarządu, za zaległości celno-podatkowe "L." sp. z o. o. w P. W dniu [...] organ nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie, w którym zarzuciła, że organ wydał decyzję o jej odpowiedzialności jako członka zarządu Spółki "L.", w sytuacji gdy strona nie sprawowała tej funkcji już od grudnia 2004 r. Zdaniem skarżącego, niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości nastąpiło zatem bez jego winy. Strona zarzuciła wydanej decyzji brak wyjaśnienia, na jakiej podstawie organ żąda od niej należności wynikających z długu celnego wraz z odsetkami oraz podatku od towarów i usług wraz z odsetkami. Skarżący podniósł, że organ przez 5 lat od dnia zgłoszenia celnego pozostawał w bezczynności, która skutkowała naliczeniem odsetek. Wskazując na uchybienia przeprowadzonego postępowania, strona zarzuciła, że organ nie powiadomił jej o przysługującym siedmiodniowym terminie do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Zdaniem skarżącego, organ naruszył w ten sposób zasadę zaufania do organów poprzez obciążanie go skutkami zaniedbań prowadzących postępowanie. Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Izby Celnej w T. decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z treścią przepisu art. 116 Ordynacji podatkowej aby skutecznie obciążyć członka zarządu za zobowiązania spółki muszą być spełnione przesłanki pozytywne takie jak okoliczność, że dana osoba pełniła obowiązki członka zarządu spółki w okresie, w którym powstała zaległość podatkowa oraz konieczność stwierdzenia bezskuteczności egzekucji prowadzonej do majątku spółki. Natomiast w przypadku zaistnienia przesłanek negatywnych członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności za zobowiązania spółki wykazując, iż zgłosił w odpowiednim czasie wniosek o ogłoszenie upadłości spółki lub wskazał mienie spółki pozwalające na zaspokojenie wierzycieli w całości lub w znacznej części. Zdaniem organu w przedmiotowej sprawie bezzasadny jest zarzut skarżącego, iż nie pełnił on funkcji członka zarządu w okresie upływu terminu płatności zobowiązań Spółki wynikających z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] oraz z dnia [...]. Organ podniósł, że skarżący, pomimo wezwania, nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających jego odwołanie bądź rezygnację z ww. funkcji. Ponadto, na podstawie informacji zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym (odpis pełny z rejestru przedsiębiorców z dnia 15 lipca 2009 r.) organ celny ustalił, że na dzień upływu terminu płatności zobowiązań wynikających z przedmiotowych decyzji, tj. na dzień 22 maja 2007 r. (decyzja z dnia[...]) oraz na dzień 27 lipca 2007 r. (decyzja z dnia [...]) obowiązki członka zarządu w Spółce "L." pełnili: A. T. G. i E. T. Wskazane powyżej osoby nie wykazały, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) oraz, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez ich winy, jak również nie wskazały mienia spółki, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Organ odwoławczy za chybiony uznał zarzut strony, że w decyzji organu celnego I instancji nie podano z jakiego tytułu powstały roszczenia do kwoty głównej z tyt. długu celnego wraz z odsetkami oraz podatku od towarów i usług wraz z odsetkami. Organ wskazał, że w przedmiotowej decyzji wyraźnie wskazano, że członkowie zarządu Spółki "L." odpowiadają za zaległości celno-podatkowe Spółki wynikające z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] oraz z dnia [...]. Decyzja organu celnego I instancji zawiera dokładną informację o kwocie cła oraz podatku od towarów i usług, określonych w powyższych decyzjach, a także o odsetkach od ww. zaległości i terminie ich naliczenia. Za bezzasadny organ uznał również zarzut skarżącego, że organ celny pozostawał bezczynny przez okres 5 lat, co spowodowało naliczenie odsetek. Dyrektor Izby Celnej podał, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ I instancji w wyczerpujący sposób opisał szereg działań podjętych w celu przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego wszczętego tytułami wykonawczymi z dnia [...] oraz z dnia [...] wystawionymi przez Dyrektora Izby Celnej w T. w związku z niewykonaniem przez "L." sp. z o. o. obowiązków celno-podatkowych. W toku prowadzonego postępowania organ egzekucyjny wystosował liczne wnioski do organów administracyjnych o udostępnienie danych dotyczących "L." sp. z o. o. mogących przyczynić się do wyegzekwowania kwoty ciążącej na zobowiązanym. Z uwagi na brak informacji o majątku Spółki lub źródłach dochodu zobowiązanego, z których można zaspokoić roszczenia wierzyciela, mając na względzie występowanie przesłanki określonej w art. 59 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Dyrektor Izby Celnej w K., postanowieniem z dnia [...] umorzył postępowanie egzekucyjne wszczęte wymienionymi tytułami wykonawczymi. Z uwagi na bezskuteczność egzekucji zaległości celno-podatkowych w stosunku do Spółki, zgodnie z art. 116 Ordynacji podatkowej, w związku z art. 66 ust.1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne, E. T. oraz A. T. G., jako członkowie zarządu, przejęli odpowiedzialność za zaległości celno-podatkowe Spółki "L.". W ocenie organu odwoławczego, postępowanie w sprawie orzeczenia odpowiedzialności osób trzecich za zaległości przedmiotowej Spółki prowadzone było w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Stronom na każdym etapie postępowania stworzono możliwość zapoznania się z aktami sprawy, a także wnoszenia nowych dowodów w sprawie. W związku z powyższym, organ za bezzasadny uznał zarzut strony, iż postępowanie organu celnego miało na celu obciążenie skarżącego skutkami swoich zaniedbań i było niezgodne z zasadą zaufania. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej, uzasadnienia nie znajduje również zarzut, że strona nie została powiadomiona o przysługującym jej siedmiodniowym terminie do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. W tym zakresie organ wskazał, że w trakcie prowadzonego postępowania skarżący nie odbierał korespondencji kierowanej do niego przez organ celny I instancji. W związku z powyższym, Naczelnik Urzędu Celnego zobligowany był do wypełnienia przepisu art. 150 Ordynacji podatkowej, umożliwiającego zastępcze doręczenie korespondencji w przypadku niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 §1 lub art.149 ww. ustawy. Końcowo ustosunkowując się do przedłożonego przez skarżącego dowodu w postaci kserokopii wpłaty kwoty [...] zł na konto Izby Celnej w T., z dnia 07 października 2004 r., organ stwierdził, iż data wpłaty oraz kwota widniejąca na ww. dokumencie są zbieżne z datą zgłoszenia celnego z dnia 07 października 2004 r. oraz określoną w nim kwotą należnego podatku, w związku z czym można domniemywać, że ww. dowód stanowi potwierdzenie zapłaty należności wynikających z powyższego zgłoszenia celnego. Na decyzję organu II instancji strona złożyła skargę do tutejszego sądu wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, której zarzuciła, iż narusza art. 212 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej albowiem została wydana po terminie wskazanym w postanowieniu Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...], którym organ wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 23 maja 2010 r. W ocenie strony, organ w przedmiotowej sprawie działał opieszale, gdyż dopiero po upływie 5 lat od daty zgłoszenia celnego wszczął postępowanie w sprawie odpowiedzialności skarżącego jako członka zarządu za zaległości celno-podatkowe Spółki "L.". O zwłoce organu świadczy również termin rozpatrzenia odwołania, które pomimo że zostało złożone już w dniu 15 grudnia 2009 r., doczekało się rozstrzygnięcia dopiero na podstawie decyzji z dnia [...]. Odnosząc się do przeprowadzonego przez organ postępowania, skarżący podniósł, że nie został powiadomiony o siedmiodniowym terminie do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Zarzucił również, że organ nie podjął żadnych starań zmierzających do ustalenia prawdy obiektywnej w zakresie sprawowania przez niego funkcji członka zarządu Spółki "L." w grudniu 2004 r., co stanowi naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej. Podniósł, że wskazał organowi na możliwość wyjaśnienia, czy we wskazanym okresie pełnił funkcję członka zarządu, poprzez ustalenie, czy w 2005 r. nadal przysyłano do niego deklaracje podatkowe oraz ZUS. Zdaniem skarżącego, brak takich deklaracji oznacza, że nie pełnił on żadnych funkcji w niniejszej Spółce. W dalszej części skargi strona podniosła, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji są niejasne i niezrozumiałe albowiem nie odpowiadają na wątpliwości skarżącego, na jakiej podstawie organ żąda od niego zapłaty zaległości, podczas gdy zaległości te zostały zapłacone 5 lat wcześniej, tj. w dniu 07 października 2004 r. Skarżący zaznaczył, że przedstawił organowi dowód wpłaty na rachunek Izby Celnej w T. kwoty przedmiotowego zobowiązania. W tym zakresie strona zarzuciła, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji powiela argumentację decyzji organu I instancji, co stanowi naruszenie art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje : Istotą sądowej kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne jest ocena legalności zaskarżonych aktów i czynności według stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty ich podjęcia (por. wyrok NSA z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt II OSK 1776/06, LEX nr 327767). Wskazać dalej należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tak określonym zakresie kognicji, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja będąca przedmiotem skargi narusza przepisy prawa w sposób, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy a to oznacza, że skarga winna być uwzględniona. ( art. 145 § 1 ust. 1 lit. c cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) co skutkuje wyeliminowaniem decyzji z obrotu prawnego. Kwestią sporną w sprawie jest uznanie skarżącego solidarnie z drugim członkiem zarządu spółki za osoby odpowiedzialne za zobowiązania spółki wobec Skarbu Państwa z tytułu długu celnego dotyczącego zgłoszenia celnego z dnia 7 października 2004r. Odpowiedzialność członków zarządu za zaległości podatkowe spółki uregulowana jest w art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm. ), który w § 1 stanowi, że za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu: 1) nie wykazał, że: a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy; 2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. § 2. Odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu, oraz zaległości wymienione w art. 52 powstałe w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu. A zatem aby skutecznie obciążyć członka zarządu za zaległości podatkowe spółki konieczne jest wykazanie przesłanek pozytywnych wskazanych powyżej tj. powstanie zobowiązania w czasie pełnienia przez tego członka tej funkcji jak i stwierdzenie bezskuteczności egzekucji zaległości podatkowej wobec spółki. Poprzez pojęcie "pełnić obowiązki" należy rozumieć posiadanie legitymacji do tego, aby realizować wszystkie czynności związane z zarządem spółki i to przez określony czas. Artykuł 116 § 2 o.p. jedynie doprecyzowuje czasowe granice odpowiedzialności członków zarządu, a nie ma na celu ograniczenia zakresu podmiotowego, do tych, którzy faktycznie "pełnili funkcje członka zarządu". Na marginesie wypada zaznaczyć, że bierna postawa członka zarządu nie tylko nie pozwala na uwolnienie się przez zarządcę od odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spółki, ale wręcz przeciwnie, uniemożliwia mu wykazanie jednej z przesłanek uwalniających od odpowiedzialności, o których mowa w art. 116 § 1 o.p. (wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 października 2007 r., I SA/Kr 139/06, LEX nr 374735). W jaki sposób członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności ? Przede wszystkim poprzez wykazanie, że w dacie powstania zaległości podatkowej funkcji tej nie pełnił. Jak wynika z akt sprawy skarżący wskazał, że w grudniu 2004 jego rezygnacja zgłoszona na Zgromadzeniu Wspólników została przyjęta przez to gremium. Stosownie do art. 201 § 4 Kodeksu spółek handlowych, członek zarządu powoływany jest i odwoływany uchwałą wspólników, chyba że umowa spółki stanowi inaczej. W myśl art. 227 § 1 tej ustawy, uchwały wspólników podejmowane są na zgromadzeniu wspólników. Jak wynika z akt sprawy strona nie potrafiła załączyć protokołu z tego posiedzenia, argumentując brak ww. dokumentu tym, że od ponad 6 lat nie jest już członkiem zarządu i w związku z tym nie ma możliwości zdobycia ww. dokumentu. Przyznaje, że w załączonym do akt sprawy wypisie z KRS – on i drugi członek zarządu nadal figurują jako członkowie zarządu. Należy stwierdzić, że wpis członka zarządu do rejestru ma charakter deklaratoryjny, a decydujące znaczenie ma tutaj prawidłowo podjęta uchwała zgromadzenia wspólników. Pogląd taki wyrażony został wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2002 r. I PKN 619/01 (OSNP 2004, nr 11, poz. 191), w którym sformułowana została teza, iż "odwołanie oraz wybór członka zarządu sp. z o.o. następuje na mocy uchwały zgromadzenia wspólników, której skuteczność nie zależy od dokonywania odpowiedniego wpisu w rejestrze KRS. Wpis (lub jego brak) do rejestru danych członków zarządu nie tworzy nowego stanu prawnego. W odniesieniu do odwołania i powołania członków zarządu decydujące znaczenia ma uchwała o ich powołaniu (odwołaniu)." Stosownie do art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. o Krajowym Rejestrze Sądowym ( Dz. U. z 2007r . Nr 168, poz. 1186 ze zm. ) domniemywa się, że dane wpisane do rejestru są prawdziwe. W załączonym do akt wypisie KRS z dnia 15 lipca 2009 r. na dzień upływu terminu płatności zobowiązań tj. na dzień 22 maja 2007r. oraz na dzień 27 lipca 2007r. obowiązki członka zarządu pełnił skarżący wraz z A. T. G. A zatem zawarty w odwołaniu z dnia 15 grudnia 2009 r. zarzut strony, co do odwołania go z tej funkcji z końcem grudnia 2004 r. winien być szczegółowo rozpoznany. Reasumując, istotne znaczenie w sprawie ma ustalenie okoliczności: 1. kto był członkiem zarządu spółki w okresie objętym wydanymi decyzjami z dnia z dnia [...] oraz z dnia [...]; 2. czy uchwała zgromadzenia wspólników o przyjęciu rezygnacji strony z pełnionej funkcji była podjęta w tej sprawie, a jeżeli tak czy jest prawidłowa? 3. czy wniosek o ujawnienie tej zmiany w zarządzie został zgłoszony? W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku złożenia takiego wniosku przez nowy zarząd, zgodnie z przepisami prawa handlowego oraz w oparciu o przepisy ustawy o KRS, ta kwestia winna podlegać ocenie sądu rejestrowego. Przy czym uprawnionymi i jednocześnie zobowiązanymi do złożenia takiego wniosku są osoby powołane w skład "nowego" zarządu. W związku z tym, to przede wszystkim na osobie, która kwestionuje prawdziwość (aktualność) danych z rejestru (w tym przypadku na skarżącym) ciąży obowiązek wykazania, iż rejestr nie odpowiada rzeczywistemu stanowi rzeczy. Poprawność formalna i wiarygodność materialna przedstawianych w tym zakresie dowodów podlega ocenie organu prowadzącego postępowanie. Skarżący, jak już była o tym wielokrotnie mowa, powołał się w tej mierze na nieujawniony dotychczas w rejestrze fakt odwołania z tej funkcji członka zarządu pod koniec grudnia 2004 r. na mocy uchwały zgromadzenia wspólników. Ta kwestia zatem ma zasadnicze znaczenie w sprawie. Dlatego winna być wyjaśniona. Należy tu wskazać, że rolą strony jest obalenie domniemania wynikającego z rejestru , a rolą organu jest przeprowadzenie wnioskowanych przez stronę dowodów w postaci weryfikacji deklaracji składanych przez istniejącą nadal spółkę do organów podatkowych i ZUS – u jak i sprawdzenie w sądzie rejestrowym , czy wniosek o ujawnienie nowego zarządu został złożony. Zdaniem Sądu brak działań organu w tym względzie stanowi naruszenie art. 180, który stanowi, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem oraz art. 181 cyt. ustawy. A zatem należy stwierdzić, iż wbrew twierdzeniom organu nie przeprowadzono prawidłowego postępowania wyjaśniającego przy zastosowaniu wszystkich dostępnych środków dowodowych także tych zasugerowanych przez stronę. W uzasadnieniu wydanej decyzji brakuje odniesienia się do podnoszonej przez stronę kwestii. To oznacza, że organy poprzez takie działanie naruszyły procedurę postępowania tj. art. 122 ( niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy naruszając tym samym zasadę prawdy obiektywnej, art. 121 naruszenie zasady zaufania do organów. ) i art. 187 cyt. ustawy Op. Nie wyjaśniono także podnoszonego przez stronę faktu, iż w dacie 7 10.2004r. dokonano zapłaty ustalonej wówczas kwoty długu celnego. Zupełnie nie znajduje poparcia Sądu twierdzenie organu, iż " data wpłaty oraz kwota widniejąca na w/w dokumencie są zbieżne z datą zgłoszenia celnego nr .... () z dnia 7.10.2004r. oraz określoną kwotą należnego podatku - tym samym można domniemywać , ze w/w dowód stanowi potwierdzenie zapłaty należności wynikających z przedmiotowego zgłoszenia celnego." W tym miejscu należy zgodzić się ze skarżącym, że użycie takiego sformułowania przez organ celny musi wzbudzać zdziwienie zważywszy na rolę organu celnego i tryb jego działania, w zakres którego nie wchodzi domniemanie. Reasumując Sąd stwierdza, że organ nie wyjaśnił stanu faktycznego w sprawie w stopniu pozwalającym na podjęcie decyzji. Nie odniósł się do twierdzeń i wniosków strony w kwestii zaprzestania w grudniu 2004 r. pełnienia funkcji członka zarządu spółki. A zatem nie została wyjaśniona w sprawie podstawowa przesłanka pozwalająca na obciążenie strony odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki. Organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy winien powyższe kwestie wyjaśnić w sposób nie budzący wątpliwości a nie poprzestawać tak jak słusznie podniosła strona na domniemaniu . Kwestia zapłaty lub braku zapłaty długu celnego winna znaleźć uzasadnienie poprzez dokonanie stosownego wyliczenia. Dla porównania należy przywołać tezę wyroku WSA w Warszawie, jaki zapadł w dniu 3 grudnia 2004r. w sprawie III SA/ Wa 209/04 , ( MP 2005 Nr 4, str. 30 ) "Do ustalenia odpowiedzialności członka zarządu konieczne jest nie tylko ustalenie pozytywnych jej przesłanek, czyli bezskuteczności egzekucji zaległości podatkowej oraz powstania zobowiązania w okresie pełnienia przez niego tej funkcji, ale także wykazanie, że nie zachodzą przesłanki wyłączające tę odpowiedzialność" tj. niepełnienie funkcji członka zarządu w okresie powstania zaległości podatkowych (uzupełnienie sprawozdawcy). Mając na uwadze powyższe rozważania i wnioski Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), orzekł jak w sentencji. Ewa Kruppik – Świetlicka Urszula Wiśniewska Leszek Kleczkowski