I SA/Bd 718/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 07 sierpnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. I. P. Sp. z o.o. w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na interpretację indywidualną Wójta Gminy W. z dnia [...] marca 2017r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: odmówić przywrócenia terminu W dniu [...] marca 2017r. Wójt Gminy W. wydał na wniosek R. P. I. P. Sp. z o.o. w Warszawie (Spółka/Skarżąca) interpretację indywidualną w przedmiocie podatku od nieruchomości nr [...]. W dniu 19 czerwca 2017r. Skarżąca wniosła za pośrednictwem organu skargę na wydane rozstrzygnięcie. Wraz ze skargą złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu wniosku Spółka podała, że otrzymała interpretację indywidualną Wójta Gminy W. w dniu 22 marca 2017r. W dniu 4 kwietnia 2017r. Spółka wysłała do Wójta Gminy W. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które zostało doręczone organowi w dniu 10 kwietnia 2017r. W dniu 8 czerwca 2017r. przedstawiciel Spółki telefonicznie kontaktował się z Urzędem Gminyw celu ustalenia, czy Wójt odpowie na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Spółka nie uzyskała precyzyjnej informacji w tym zakresie, a jedynie informację, że taka odpowiedź na dzień 8 czerwca 2017r. nie została sporządzona. W związku z powyższym, Spółka przygotowała w dniu 9 czerwca 2017r. skargę do WSA w Bydgoszczy na wspomnianą interpretację indywidualną, ponieważ jej zdaniem dnia [...] czerwca 2017r. upływał 60-dniowy termin do złożenia skargi. Okazało się jednak, że w tym dniu nie można wysłać skargi, ponieważ jeden z członków zarządu przebywał w podróży zagranicznej i nie udało się z nim skontaktować. Jeden członek zarządu nie mógł sam podpisać skargi, bowiem nie był uprawniony do jednoosobowej reprezentacji. Musiał czekać na kontakt z drugim członkiem zarządu, który wrócił z zagranicznej podróży w dniu 17 czerwca 2017r. W tej sytuacji - zdaniem strony - przyczyna uchybienia terminowi ustała w dniu 17 czerwca 2017r. W oparciu o powyższą argumentację Spółka stwierdziła, że uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle postanowień zawartych w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718), dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem, strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. jednakże nie określa według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, co daje możliwość uwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności. Według ugruntowanego orzecznictwa, jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego, przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W konsekwencji, przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się między innymi stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe, czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2014r., sygn. akt II GZ 223/14, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe wywody w kontekście zaistniałego stanu faktycznego, rozpatrując złożony przez Skarżącą wniosek o przywrócenie terminu w oparciu o przesłankę braku winy, Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie kryterium to nie zostało spełnione, gdyż strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Na wstępie wskazać należy, że w przypadku wniesienia skargi na interpretację indywidualną prawa podatkowego zgodnie z treścią art. 52 § 3 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 01 czerwca 2017r.) skargę wnosi się na piśmie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu. Ponadto zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia tego wezwania. W niniejszej sprawie Skarżąca nadała wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 4 kwietnia 2017r., co potwierdza pieczęć na kopercie załączonej do wezwania w aktach administracyjnych oraz oświadczenie strony. W konsekwencji 60-dniowy termin upływał z dniem 03 czerwca 2017r. Z uwagi jednak na okoliczność, że tym dniem była sobota, termin do złożenia skargi upływał w dniu 05 czerwca 2017r., a nie jak twierdzi strona w dniu 09 czerwca 2017r. Spółka uzasadnia uchybienie terminu do wniesienia skargi tym, że w dniu 9 czerwca 2017r. przygotowała skargę do WSA w Bydgoszczy na wspomnianą interpretację indywidualną, ponieważ w tym dniu jej zdaniem upływał termin do wniesienia skargi. Tego jednak dnia strona nie mogła wysłać skargi, ponieważ podpisać ją mogli tylko dwaj członkowie zarządu natomiast jeden z nich przebywał w podróży zagranicznej. Faktem jest, że z odpisu z KRS wynika, iż do reprezentowania Spółki upoważnionych jest dwóch członków Zarządu działających łącznie. Jednak w ocenie Sądu podmiot prowadzący działalność gospodarczą powinien w taki sposób zorganizować pracę swojej jednostki w tym jej władz, aby mogła ona skutecznie funkcjonować. O braku winy można by mówić, gdyby strona nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, nie była w stanie usunąć przeszkody w dochowaniu terminu do wniesienia skargi. Tymczasem strona nie wskazuje by wyjazd członka zarządu Spółki za granicę miał charakter nagły, niespodziewany, nie dający się przewidzieć i bez wątpienia okoliczność ta pozwalała na podjęcie działań, przy dołożeniu należytej staranności, zapobiegających zaistniałej sytuacji. Strona jak sama wskazuje miała świadomość, iż mija termin do złożenia skargi do Sądu, mimo że błędnie tę datę określiła, mogła więc tak zorganizować swoją pracę, chociażby poprzez wcześniejsze ustanowienie pełnomocnika w tym zakresie, aby złożyć skargę w terminie. Członkowie zarządu powinni tak organizować pracę, by ich nieobecność nie "paraliżowała" funkcjonowania Spółki (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 06 czerwca 2012r. sygn. akt II GZ 180/12). Na marginesie wskazać należy, że nawet złożenie skargi w dniu 09 czerwca 2017r. powodowałoby, iż zostałaby ona złożona po terminie. Jednocześnie już sam fakt błędnego określenia daty, do której należało wnieść skargę świadczy o niestaranności i niedbalstwie strony w dbaniu o swoje interesy. Przywrócenie zaś terminu nie jest dopuszczalne, gdy wnioskodawca dopuścił się niedbalstwa, nie wykazał staranności, jakiej należy wymagać od strony dbającej o swoje interesy. Od profesjonalnego podatnika, jakim jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, można wymagać tego minimum jakim jest zapewnienie bieżącej jej reprezentacji. Rzeczą osoby prawnej jest jak rozwiąże kwestię wykonywania łącznej reprezentacji dla zachowania terminów procesowych. Na marginesie wskazać należy, że brak podpisu jednej z osób umocowanych do reprezentowania Spółki, stanowi jedynie brak formalny, podlegający uzupełnieniu w ciągu 7 dniu od dnia doręczenia stronie wezwania przewodniczącego o jego usunięcie. W związku z powyższym - w ocenie Sądu - w świetle przytoczonych przepisów prawnych i okoliczności faktycznych brak jest podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia skargi, gdyż Skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu w szczególności nie wykazała, że dołożyła staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od podmiotu należycie dbającego o swoje interesy. Nie została więc spełniona jedna z przesłanek niezbędnych do wniesienia skutecznie wniosku o przywrócenie terminu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.