I SA/Bd 818/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonalności postanowienia z dnia [...] nr [...] postanowił: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z dnia [...] nr [...] odmówił J. S. występującemu w zastępstwie Prezesa Zarządu "J." Sp. z o.o. S. S. wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonalności postanowienia z dnia [...]nr [...]. Postanowienie to zawierające pouczenie o przysługującym stronie prawie złożenia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia zostało prawidłowo doręczone adresatowi w dniu 15 września 2011r. Pismem z dnia 6 października 2011r. J. S. wniósł na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy. Wraz ze skargą strona wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym uzasadniając go trudną sytuacją materialną i rodzinną. Postanowieniem z dnia 09 listopada 2011r. sygn. akt I SA/Bd 818/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę jako niedopuszczalną stwierdzając, że J. S. wniósł ją na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. W niniejszej sprawie Skarżący wbrew pouczeniu zawartym w postanowieniu organu pierwszej instancji o przysługującym mu zażaleniu, wniósł skargę do sądu administracyjnego, narażając się na zarzut pominięcia toku instancji w zaskarżaniu orzeczenia. Fakt ten był podstawą do odrzucenia skargi postanowieniem Sądu z dnia 09 listopada 2011r. W takich okolicznościach skarga odpowiada wymogom skargi oczywiście bezzasadnej, określonym w art. 247 p.p.s.a. (podobnie NSA w postanowieniach z 8 listopada 2011r. I FZ 349/11, postanowieniu z 4 listopada 2011r., postanowieniu z 21 października 2010r. II OZ 295/11) Mając na uwadze powyższe Sąd, działając w oparciu o art. 247 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.