I SA/Bd 818/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska - Wasilewicz sędzia WSA Jarosław Szulc Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2017 r. sprawy ze skargi M. F. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów zgłoszonych w sprawie egzekucji administracyjnej oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uchylił postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...]. odmawiające uwzględnienia zarzutów M. F. (skarżącej) w sprawie postępowania i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ podał, że Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. prowadzi postępowanie egzekucyjne z majątku skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Gminną Spółkę Wodną w K. z dnia [...] r. nr [...], obejmującego należności z tytułu składek członkowskich za okres od 2007 do 2010 r. Tytuł wykonawczy doręczono skarżącej w dniu [...]. Pismem z dnia [...]. skierowanym do Naczelnika I Urzędu Skarbowego w B. skarżąca złożyła zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, podnosząc nieistnienie obowiązku oraz niedopuszczalność egzekucji administracyjnej. W dniu [...]. organ egzekucyjny wystąpił do Gminnej Spółki Wodnej w K. jako wierzyciela o zajęcie stanowiska w przedmiocie wniesionych zarzutów w trybie art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 1015 ze zm. – dalej zwana: "u.p.e.a."). Postanowieniem z dnia [...]. wierzyciel (Gminna Spółka Wodna w K.) uznał wniesione zarzuty za niedopuszczalne i nieuzasadnione. W wyniku wniesionego zażalenia przez skarżącą Starosta [...], jako organ odwoławczy wierzyciela, postanowieniem z dnia [...]. nie uznał zarzutów zobowiązanej. Postanowieniem z dnia [...]. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. odmówił uwzględnienia zarzutów z uwagi na ich niedopuszczalność i bezzasadność. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...]. W wyniku złożonej przez stronę na powyższe rozstrzygnięcie skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2015r., sygn. akt I SA/Bd 72/15 uchylił zaskarżone postanowienie z uwagi na fakt, iż prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 lutego 2015r., sygn. akt I SA/Bd 1101/14 uchylono postanowienie Starosty [...] z dnia [...]. w przedmiocie stanowiska wierzyciela, w związku z czym w ocenie Sądu zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne zostało wydane bez ostatecznego stanowiska wierzyciela. Wniesioną od powyższego wyroku przez organ skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 marca 2017r., sygn. akt II GSK 1953/15 oddalił. Rozstrzygając o uchyleniu postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...]. odmawiającego uwzględnienia zarzutów organ odwoławczy stwierdził, że ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił prawomocne postanowienie Starosty [...] z dnia [...]., a postanowienie to miało istotny wpływ zarówno na rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej w B., jak również Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B., zaistniała konieczność ponownego rozpatrzenia przez organ egzekucyjny zgłoszonych w piśmie z dnia [...]. zarzutów. Jednocześnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zalecił, aby organ egzekucyjny ponownie rozpoznając sprawę w zakresie zgłoszonych przez skarżącą zarzutów wziął pod uwagę wytyczne zawarte w wyrokach: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 kwietnia 2015r., sygn. akt I SA/Bd 72/15 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2017r., sygn. akt II GSK 1953/15, a zatem uzyskał od wierzyciela ostateczne postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów i zachowując odpowiednią procedurę z art. 34 § 1 u.p.e.a. wydał rozstrzygnięcie w sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca podniosła, że sprawa w urzędach jest kryminalna i dotyczy nieprawnych dokumentów urzędowych z kwotami pieniędzy. W uzasadnieniu podała, że sprawa dotyczy nieruchomości położonej pod adresem: [...], gmina K., której jest właścicielem. Stwierdziła, że na wskazanej nieruchomości nie są zainstalowane urządzenia wodne, brak jest dokumentacji o wykonywaniu jakichkolwiek prac technicznych i konserwacyjnych dotyczących urządzeń melioracyjnych przez wierzyciela - Gminną Spółkę Wodną w K., brak jest też prawnych wiarygodnych dowodów, iż skarżąca ma obowiązek uiszczania składek na rzecz Gminnej Spółki Wodnej w K. i spółka ta stała się wierzycielem. Strona podniosła, że posiada wiarygodne dowody - mapy geodezyjne, na których brak jest wskazanych przez wierzyciela Gminną Spółkę Wodną w K. urządzeń melioracyjnych. Skarżąca zarzuca fałszowanie przez urzędy różnych szczebli dokumentacji dotyczącej jej nieruchomości. Ponadto stwierdziła, że urzędnicy produkują ogromne koszty i za pomocą środków przymusu urzędowego okradają ją z dochodu oraz nękają nieprawomocnymi sfałszowanymi procesami. Jednocześnie w ocenie skarżącej w przedmiotowej sprawie nastąpiło: przedawnienie, wygaśnięcie obowiązku, nieistnienie obowiązku, brak wymagalności obowiązku, błąd co do osoby zobowiązanego, brak wymagalności obowiązku o charakterze niepieniężnym, niedopuszczalność egzekucji administracyjnej, niedopuszczalność egzekucji komorniczej, niedopuszczalność wykonania wymogów w tytule wykonawczym, niedopuszczalność wykonania wymogów w tytule egzekucyjnym, komorniczym, niedopuszczalność wykonania jakichkolwiek i gdziekolwiek czynności urzędowych przez wierzyciela. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W pismach procesowych z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. M. F. podtrzymała dotychczas zajmowane stanowisko. Podniosła też, że nie jest stroną postępowania dla urzędów i żąda zaprzestania prowadzenia przeciwko niej kryminalnych procesów. W pismach procesowych z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podtrzymał stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, iż nie narusza ono prawa. Z akt sprawy wynika, że Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec majątku skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Gminną Spółkę Wodną w K. z dnia [...] r., nr [...], obejmującego należności z tytułu składek członkowskich za okres od 2007 do 2010 roku. Pismem z dnia [...] r. zobowiązana złożyła zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, podnosząc nieistnienie obowiązku oraz niedopuszczalność egzekucji administracyjnej. W związku z tym Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. wystąpił do Gminnej Spółki Wodnej w K., jako wierzyciela, o zajęcie stanowiska w przedmiocie wniesionych zarzutów w trybie art. 34 § 1 u.p.e.a. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] wierzyciel uznał wniesione zarzuty za niedopuszczalne oraz nieuzasadnione. W wyniku wniesionego zażalenia, sprawa została rozpoznana przez Starostę B. (jako organ odwoławczy wierzyciela), który postanowieniem z dnia [...] r. nie uznał wniesionych zarzutów. Następnie postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. odmówił uwzględnienia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], z uwagi na ich niedopuszczalność i bezzasadność. W wyniku wniesionego zażalenia, Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Podkreślenia jednak wymaga, że wskutek wniesionej skargi, tut. Sąd wyrokiem z dnia 10 lutego 2015 r., I SA/Bd 1101/14 uchylił postanowienie Starosty [...] z dnia [...] r. Tym samym z obrotu prawnego zostało wyeliminowane ostateczne postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela. W rezultacie tut. Sąd, w następstwie wniesionej skargi, wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2015 r., I SA/Bd 72/15 uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 19 listopada 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. odmawiające uwzględnienia zarzutów. W wyniku wniesionej skargi kasacyjnej od ostatniego z wymienionych wyroków, NSA wyrokiem z dnia 30 marca 2017 r., II GSK 1953/15 oddalił tę skargę. Sąd drugiej instancji uznał, że uchylenie postanowienie Starosty [...] stanowiło przesłankę wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.) i tym samym skutkowało koniecznością uchylenia postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. W konsekwencji powyższych rozstrzygnięć Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...] r. uchylił postanowienie z dnia [...] r. Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. odmawiającego uwzględnienia zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego. W zaskarżonym postanowieniu stwierdzono, że ponownie rozpatrując sprawę należy wziąć pod uwagę wytyczne zawarte w wyrokach WSA w Bydgoszczy z dnia 14 kwietnia 2015 r., I SA/Bd 72/15 oraz NSA z dnia 30 marca 2017 r., II GSK 1953/15, a zatem uzyskać od wierzyciela ostateczne postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów i wydać rozstrzygnięcie w sprawie. Z odpowiedzi na skargę wynika, że organ egzekucyjny zwrócił się do Gminnej Spółki Wodnej w K. z zapytaniem, czy zostało wydane ostateczne postanowienie zawierające stanowisko wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów i oczekuje w tym względzie odpowiedzi. Należy zauważyć, że w myśl art. 34 § 4 u.p.e.a. organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu. W rozpatrywanej sprawie brak jest ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela, gdyż wyeliminowane zostało z obrotu prawnego postanowienie Starosty [...]. Tym samym zasadnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia [...] r. uchylił postanowienie z dnia [...] r. Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. odmawiającego uwzględnienia zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego. Rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy przez organ egzekucyjny wymaga bowiem zajęcie przez wierzyciela stanowiska w ostatecznym postanowieniu. Strona nie sformułowała konkretnych zarzutów dotyczących zaskarżonego postanowienia. Podniesione natomiast przez skarżącą w skardze oraz w pismach procesowych skierowanych do Sądu nieprawidłowości związane z egzekwowaniem od niej należności z tytułu składek członkowskich są na obecnym etapie postępowania przedwczesne. Postępowanie w przedmiocie zgłoszonych przez stronę zarzutów egzekucyjnych się toczy i nie zostało zakończone. Sformułowane w skardze oraz w we wskazanych pismach procesowych zarzuty zobowiązana może podnosić w trakcie postępowania egzekucyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę. H. Adamczewska – Wasilewicz L. Kleczkowski J. Szulc